Nefeslerin buhar olup savrulduğu ilik donduran bir kış günü. Gün doğalı çok olmuştur ama genç adam yeni yeni doğrulur. Gözlerinde bir ağırlık vardır, şakakları zonklar. Hep öyle olur, eğlence ile geçen gecenin sabahı mahmurluk basar ve kulakları uğuldar. Karnı tok, sırtı pektir ama huzursuzdur. O sıra kapı çalınır. Hizmetçi koşup açar. Soğuk hava içeri girer köşeleri dolanır. Kapıdaki adam kadife yumuşaklığında bir sesle sorar ama duvarlar yankı yapar:
- Bu ev kimin
- Merv reislerinden Haris Abdurrahman´ın.
- Kendileri yoklar mı
- Yok ama oğlu var.
- Bişr mi
- Evet.
- Peki o hür müdür, kul mudur
- Elbette hürdür.
- Hür olduğu belli, çünkü kul gibi yaşamıyor.
- Anlayamadım
- Sen bu kadarını söyle, o anlar.
Bişr fırlar ama meçhul ihtiyar yok olmuştur. Acaba adı menkıbelerde geçen Hızır aleyhisselam o mudur
Genç adam tutulur kalır. Bir an oyun ve eğlence ile geçen gecelerinden iğrenir. Kendine yeni bir istikamet çizecektir ancaaak.
Ancak çevresi onu, ona bırakmaz. Öyle ya hem böylesine zengin hem bu kadar cömert arkadaş kolay bulunmaz. ´Yoldaşını bırakmak delikanlılığa sığmaz´ der, eteğine yapışırlar. Koluna girer, meyhanelere sürüklerler. Yine o mâlum geceler, defler, kadehler, dümbelekler...
Ama Bişr eski Bişr değildir. Ayakları işrethaneleri dolaşsa da gönlü hakikatleri arar.
Bir gece ama şakır şakır yağmur yağan bir gece evine dönmektedir. Çamur içindeki bir kâğıt dikkatini çeker. Üzerinde besmeleyi görünce yerden alır. Çamurlarını siler, öper, koklar. Eve gelince gül yağları ile siler duvara asar. O gece Merv âlimleri rüyalarında Bişr´i görürler ki onların bile özlediği manevi ikramlar içindedir.
Rabbinden haber var.
Ulema Bişri arar, sorar, mâlum yerlerde bulurlar. Onu dışarı çıkarırlar. Rengi sapsarıdır. Korkuyla sorar.
- Siz burada... Hayrola
- Sana Rabbimizden haber var.
- Biliyorum, bana çok kızıyor.
- Aksine seni çok seviyor.
- Ama nasıl olur
- Sen dün gece çamurdan bir kâğıt buldun mu
- Buldum.
- Yerden aldın mı
- Aldım.
- Öpüp kokladın mı.
- Kokladım
- Güzel kokular sürüp duvara astın mı
- Astım.
- İşte Allahü teâlâ da ismini temizlediğin gibi seni temizledi ve o kâğıda hürmet ettiğin için adını aziz kıldı.
Bişr son kez meyhaneye girer, arkadaşlarıyla vedalaşır. O anı hatırlamak için hayatı boyunca yalınayak dolanır çünkü tevbe ettiğinde ayakları çıplaktır. İşte bu yüzden adı ´Hafi´ (yalınayaklı) kalır.
- Bu ev kimin
- Merv reislerinden Haris Abdurrahman´ın.
- Kendileri yoklar mı
- Yok ama oğlu var.
- Bişr mi
- Evet.
- Peki o hür müdür, kul mudur
- Elbette hürdür.
- Hür olduğu belli, çünkü kul gibi yaşamıyor.
- Anlayamadım
- Sen bu kadarını söyle, o anlar.
Bişr fırlar ama meçhul ihtiyar yok olmuştur. Acaba adı menkıbelerde geçen Hızır aleyhisselam o mudur
Genç adam tutulur kalır. Bir an oyun ve eğlence ile geçen gecelerinden iğrenir. Kendine yeni bir istikamet çizecektir ancaaak.
Ancak çevresi onu, ona bırakmaz. Öyle ya hem böylesine zengin hem bu kadar cömert arkadaş kolay bulunmaz. ´Yoldaşını bırakmak delikanlılığa sığmaz´ der, eteğine yapışırlar. Koluna girer, meyhanelere sürüklerler. Yine o mâlum geceler, defler, kadehler, dümbelekler...
Ama Bişr eski Bişr değildir. Ayakları işrethaneleri dolaşsa da gönlü hakikatleri arar.
Bir gece ama şakır şakır yağmur yağan bir gece evine dönmektedir. Çamur içindeki bir kâğıt dikkatini çeker. Üzerinde besmeleyi görünce yerden alır. Çamurlarını siler, öper, koklar. Eve gelince gül yağları ile siler duvara asar. O gece Merv âlimleri rüyalarında Bişr´i görürler ki onların bile özlediği manevi ikramlar içindedir.
Rabbinden haber var.
Ulema Bişri arar, sorar, mâlum yerlerde bulurlar. Onu dışarı çıkarırlar. Rengi sapsarıdır. Korkuyla sorar.
- Siz burada... Hayrola
- Sana Rabbimizden haber var.
- Biliyorum, bana çok kızıyor.
- Aksine seni çok seviyor.
- Ama nasıl olur
- Sen dün gece çamurdan bir kâğıt buldun mu
- Buldum.
- Yerden aldın mı
- Aldım.
- Öpüp kokladın mı.
- Kokladım
- Güzel kokular sürüp duvara astın mı
- Astım.
- İşte Allahü teâlâ da ismini temizlediğin gibi seni temizledi ve o kâğıda hürmet ettiğin için adını aziz kıldı.
Bişr son kez meyhaneye girer, arkadaşlarıyla vedalaşır. O anı hatırlamak için hayatı boyunca yalınayak dolanır çünkü tevbe ettiğinde ayakları çıplaktır. İşte bu yüzden adı ´Hafi´ (yalınayaklı) kalır.
Rabbım razı ve hosnut olsun yuregınıze saglık ...