Bazen sebebini bilmez insan
Vakitsiz gelir hüzün.
Kuşça düşleri vardır mesafelere inat
Sevinçten, neşeden silkinir kanat
Sevdâyla hem-hâl olur da
Bazen sebebini bilmez insan
Vakitsiz gelir hüzün.
Yağmurun sesini dinlerken zaman,
Sonbaharın kollarında inlerken zaman
Sınırını unutup geceyle gündüzün
Bazen sebebini bilmez insan
Vakitsiz gelir hüzün.
İşte o bakışdır...hüzün
Onca renksizlık arasında renk olmaktır...hüzün
yalnız bir çiçek olup açmaktır tek başına
hüzün...çekip gitmektir
