Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
SEVGİ; Havaya Düştüğünde UMUT!
Suya Düştüğünde GURBET!
Toprağa Düştüğünde ÖZLEM! oLur.!!!!
Suya Düştüğünde GURBET!
Toprağa Düştüğünde ÖZLEM! oLur.!!!!
İnsan sükut ederek söylemediklerini dile getirir.
Sükut kalpte aşkın ayak sesleridir.
Hiç bir şey diyemezsin tek bir kelime bile
Gözler konuşur , sükutla aşkı akıtır kalbine
Gözler , gözlediği yoldan yarin haberini bildirir.
Şaşarsın , gözler sessiz dil midir ?
Edeple başını eğersin gözlerin susar.
Aşk habersiz kalbine kendini indirir.
Bazen kalem kağıda aşık olur bilmezsin
Kağıdın yapıldığı ağaca değen meltemleri hissedersin.
Sen de kağıda kalemle aşkını işlersin.
Aşkı sözler anlatamaz ama hissettirir...
Sükut kalpte aşkın ayak sesleridir.
Hiç bir şey diyemezsin tek bir kelime bile
Gözler konuşur , sükutla aşkı akıtır kalbine
Gözler , gözlediği yoldan yarin haberini bildirir.
Şaşarsın , gözler sessiz dil midir ?
Edeple başını eğersin gözlerin susar.
Aşk habersiz kalbine kendini indirir.
Bazen kalem kağıda aşık olur bilmezsin
Kağıdın yapıldığı ağaca değen meltemleri hissedersin.
Sen de kağıda kalemle aşkını işlersin.
Aşkı sözler anlatamaz ama hissettirir...
çok güzel sözler...
bide çok tehditvari bir yaklaşım
"var mı bana yan bakan" der gibi...
evet aynen kardeşim
heyytttt varmı bana yan bakan
evet aynen kardeşim
heyytttt varmı bana yan bakan
Yok abla, ben düz bakıyorum
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.
Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.
Tramvaylardaki tutamaklar gibi, uzanır tutunurlar...
Kimi zenginliğine tutunur;
Kimi müdürlüğüne; kimi işine sanatına…
Çocuklarına tutunanlar vardır.
Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.
Gülünçlüğünü fark etmez...
Yok abla, ben düz bakıyorum
Estagfirullah kardeşim espri olsun diye yaptım ama sen yinede düz bak emi
yan bakarsan gözünü oyarlar heee
Dünde kalmıştır umutla beklediğimiz yarınlar.
Hüzünlere dair çizgiler düşer suretimize,
Ve aynalar eskisi kadar gülmez yüzümüze.
Yirmili yaşlardaki delikanlıyı görmek ister hoyrat kalbimiz çürüyen aynalarda...
Ve buruşan bir ruh kalır yorgun bedende siyah aklar çoktan beyaza vurmuş.
Ve o dem anlarız zaman trenini nasıl kaçırmışız avuçlarımızdan.
Artık gülemeyiz hayata asi bakışlar kalır.
Çünkü dünde kalmıştır yarınlar.
Bir teselli ararız bir süre sonra.
Ve umutsuzca açarız ellerimizi yıkılan bir mabet önünde
Bir martı kanadında büyüterek yalnızlıktan türettiğimiz umutlarla.
Çünkü dünde kalır yarınlar, çünkü dünde bıraktık yarınki düşlerimizi.
Hüzünlere dair çizgiler düşer suretimize,
Ve aynalar eskisi kadar gülmez yüzümüze.
Yirmili yaşlardaki delikanlıyı görmek ister hoyrat kalbimiz çürüyen aynalarda...
Ve buruşan bir ruh kalır yorgun bedende siyah aklar çoktan beyaza vurmuş.
Ve o dem anlarız zaman trenini nasıl kaçırmışız avuçlarımızdan.
Artık gülemeyiz hayata asi bakışlar kalır.
Çünkü dünde kalmıştır yarınlar.
Bir teselli ararız bir süre sonra.
Ve umutsuzca açarız ellerimizi yıkılan bir mabet önünde
Bir martı kanadında büyüterek yalnızlıktan türettiğimiz umutlarla.
Çünkü dünde kalır yarınlar, çünkü dünde bıraktık yarınki düşlerimizi.
dünde kalmıştır yarınlar
ve bir nefes daha çekeriz çiğerimize..
nihayet bekleriz o durakta otobüsün kalkış saatini...
tüketmişiz bize ayrılan zamanı artık gitme vakti gelmiştir
ağlamak boş,
üzülmek boş
sızlamak boş.
tükettin bize ayrılan zamanı çünkü dünde bıraktık yarınlarımızı,
çünkü erteledik ve yaşamadık doyasıya yaşamak istediklerimizi
hep yarınları düşündük
bugünü yaşamadan gidiyoruz …
ve bir nefes daha çekeriz çiğerimize..
nihayet bekleriz o durakta otobüsün kalkış saatini...
tüketmişiz bize ayrılan zamanı artık gitme vakti gelmiştir
ağlamak boş,
üzülmek boş
sızlamak boş.
tükettin bize ayrılan zamanı çünkü dünde bıraktık yarınlarımızı,
çünkü erteledik ve yaşamadık doyasıya yaşamak istediklerimizi
hep yarınları düşündük
bugünü yaşamadan gidiyoruz …