Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Sevilen bu yakınlığı duymuyorsa eğer,
arada sevgiyi perdeleyen maddî yahut manevî engeller var demektir.
Engeller sevenin yüreğine, sevginin ikizi olan acı biçiminde yansır.
Sevilenin bu sevgiye karşılık vermesi;
ancak engellerin ortadan kalkmasıyla mümkündür
ve o vakit, acı da birden bire sevgiye dönüşür......
arada sevgiyi perdeleyen maddî yahut manevî engeller var demektir.
Engeller sevenin yüreğine, sevginin ikizi olan acı biçiminde yansır.
Sevilenin bu sevgiye karşılık vermesi;
ancak engellerin ortadan kalkmasıyla mümkündür
ve o vakit, acı da birden bire sevgiye dönüşür......
NEDEN KIRAR BİR İNSAN BİR DİĞERİNİ!!!
Kırmak kolaydır da ondan.
Kırınca bütün sorumluluklarından kurtulursun.
Artık zaman ayırman, sıkıntılarını paylaşman gerekmez.
Zorlu yaşam yolculuğunda tutunacağı bir dal değilsindir bundan sonra.
Neden kırar insan bir diğerini.
Kırmak kendini haklı çıkarır da ondan.
Arkanı dönüp gönül huzuruyla o bunu hak etti dersin.
Kırmak kolaydır da ondan.
Kırınca bütün sorumluluklarından kurtulursun.
Artık zaman ayırman, sıkıntılarını paylaşman gerekmez.
Zorlu yaşam yolculuğunda tutunacağı bir dal değilsindir bundan sonra.
Neden kırar insan bir diğerini.
Kırmak kendini haklı çıkarır da ondan.
Arkanı dönüp gönül huzuruyla o bunu hak etti dersin.
Eğer hasta olmak istemiyorsan…
Duygularını anlat.
Saklanan veya baskılanan heyecan ve duygular;
gastrit, ülser, bel fıtığı, bel ağrıları gibi hastalıklara yol açar.
Zamanla, duyguların bastırılması kansere dönüşür.
Öyleyse, sırlarımızı, hatalarımızı birileriyle paylaşmalıyız!
Diyalog, konuşma, kelime çok güçlü birer ilaç ve mükemmel birer terapidir!
Duygularını anlat.
Saklanan veya baskılanan heyecan ve duygular;
gastrit, ülser, bel fıtığı, bel ağrıları gibi hastalıklara yol açar.
Zamanla, duyguların bastırılması kansere dönüşür.
Öyleyse, sırlarımızı, hatalarımızı birileriyle paylaşmalıyız!
Diyalog, konuşma, kelime çok güçlü birer ilaç ve mükemmel birer terapidir!
Yıkamakla gitmiyor yüzümdeki hüzün.
Aynaya baksam ellerin, gözün, hep yüzün...
Uzaklar yakın olur seni düşünürken
Aylar değişir, hep temmuz olur üşürken...
Aramıza kırk kilitli kırk kapı koysan..
Bu kalp sana kırılmaz, matkaplarla oysan...
Yokluğunda yarama tuz basar türküler
Senden gelir sana gider bunca öyküler...
Nerelerde olursan ol, silinmez izin.
Yıkamakla gitmiyor, yüzümdeki hüzün...
Aynaya baksam ellerin, gözün, hep yüzün...
Uzaklar yakın olur seni düşünürken
Aylar değişir, hep temmuz olur üşürken...
Aramıza kırk kilitli kırk kapı koysan..
Bu kalp sana kırılmaz, matkaplarla oysan...
Yokluğunda yarama tuz basar türküler
Senden gelir sana gider bunca öyküler...
Nerelerde olursan ol, silinmez izin.
Yıkamakla gitmiyor, yüzümdeki hüzün...
Yine şehre gece düştü, aklıma sen, yüreğime hasretin.
Ey benim yakınıma, yanıma gelse de uzağında kaldığım yar.
Bu şehirden sen geçmişsin.
Kokun sinmiş bütün sokaklarına.
Sen buradayken yağmur mu yağmış ne?
Ey benim yakınıma, yanıma gelse de uzağında kaldığım yar.
Bu şehirden sen geçmişsin.
Kokun sinmiş bütün sokaklarına.
Sen buradayken yağmur mu yağmış ne?
Sen yoksun...
O hep vardı , hep olacak...
Sen O na götürmeyeceksen...
Bana niye geleceksin...
O bendeyse zaten neyi getireceksin...
Sen yoksun... O var... O gerçeğin ta kendisi...
Senden kaçıp Ona sığınıyorum...
O hep vardı , hep olacak...
Sen O na götürmeyeceksen...
Bana niye geleceksin...
O bendeyse zaten neyi getireceksin...
Sen yoksun... O var... O gerçeğin ta kendisi...
Senden kaçıp Ona sığınıyorum...
Düşün… Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar, sende biter…
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme,
Tükettirme içindeki yaşama sevgisini…
Hep hatırla: “Çaresizseniz, Çare “SİZSİNİZ”…
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar, sende biter…
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme,
Tükettirme içindeki yaşama sevgisini…
Hep hatırla: “Çaresizseniz, Çare “SİZSİNİZ”…
Zormuş Sevmek. Adını Koyamamak. Benim Diyememek.
Hep Yakın Hissedipte Hiç Yakın olamamak.
Ne Zormuş Sevgiliye eL Uzatıp ta Yavaş Yavaş Geri Çekmek.
Ve Ne Zormuş Ona Dokunup Kokusunu Hissedememek.
Adı; Hasret. Adı; ÖzLem. Adı; Acı.
Adı; Uzak. Adı; Rüya.
Ve Adı; Seni Her zaman Kıran Bir Duygu...
Hep Akılda olan Ama Hiç Yaşanmayan...
Bir Düş Gibi… Korkunç Ve Doğal…
Sevmek Bu mu?
Her An Acı çekip Hasret’le Yanmak mı?
Hep Yakın Hissedipte Hiç Yakın olamamak.
Ne Zormuş Sevgiliye eL Uzatıp ta Yavaş Yavaş Geri Çekmek.
Ve Ne Zormuş Ona Dokunup Kokusunu Hissedememek.
Adı; Hasret. Adı; ÖzLem. Adı; Acı.
Adı; Uzak. Adı; Rüya.
Ve Adı; Seni Her zaman Kıran Bir Duygu...
Hep Akılda olan Ama Hiç Yaşanmayan...
Bir Düş Gibi… Korkunç Ve Doğal…
Sevmek Bu mu?
Her An Acı çekip Hasret’le Yanmak mı?