Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
"Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım
Sonra gittin.
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım."
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey.
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım
Sonra gittin.
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli.
Güneşi özledim, sonra seni
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım."
Ey deli gönül aşk mı istiyorsun...
Yaradan sana Yâr değil mi?
Hep soğuk mu geçti ömrün...
Kışın sonu bahar değil mi?
Dünya sana neden hoş geldi ki...
Kabir kapısı dar değil mi?
Sevgilinin senden istdiğini ne çabuk unuttun böyle...
“Ak” bir alın bir de “Ar” değil mi?
Yaradan sana Yâr değil mi?
Hep soğuk mu geçti ömrün...
Kışın sonu bahar değil mi?
Dünya sana neden hoş geldi ki...
Kabir kapısı dar değil mi?
Sevgilinin senden istdiğini ne çabuk unuttun böyle...
“Ak” bir alın bir de “Ar” değil mi?