Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Sükutumun nefesinde bir duam gizli,
Bekler bitsin diye bu mevsim-i hazan...
Umudumun sürdüğü yerde açar çiçekler,
Biter anlaşılmayan bu garip hüsran...
Ve avuçlarımdan dökülür hüznüm,
Dilimden ayet, gönlümden hazan...
Bekler bitsin diye bu mevsim-i hazan...
Umudumun sürdüğü yerde açar çiçekler,
Biter anlaşılmayan bu garip hüsran...
Ve avuçlarımdan dökülür hüznüm,
Dilimden ayet, gönlümden hazan...
Sakla beni Ey Sükut!
Bilmesin hiç kimse...
Gökyüzünden kayan bir yıldız misali,
Görmesin her göz beni...
Hüzünler hep bana mı meftun,
Bende mi hep bu hicran,
Halimi beyana yetmez bu dünyam..
Bırakın! İfşa etmesin beni kelam...
Toprağa düşse de bedenim,
Baki kalır elbet sevdam...
Bilmesin hiç kimse...
Gökyüzünden kayan bir yıldız misali,
Görmesin her göz beni...
Hüzünler hep bana mı meftun,
Bende mi hep bu hicran,
Halimi beyana yetmez bu dünyam..
Bırakın! İfşa etmesin beni kelam...
Toprağa düşse de bedenim,
Baki kalır elbet sevdam...
İstersin ki çabuk geçsin fırtınalı sonbahar, ayaza durmasın kışlar.
Dedim ya, sen dört mevsim hesabını yaparsın yaşarken duygularını.
Ama bilmelisin herkes buralı değil.
Bilmelisin, güneş görmeyen yurtlar var.
Olmaz gönül, olmaz öyle.
Yükün ağır bilmekteyim, baharı yaşamayanlarla kış nasıl geçer;
onu da bilmekteyim.
Ama şunu da bilmekteyim ki, sabredebildiğin ölçüde yaşarsın.
Eminim ki, hayat sabra denktir.
Ve sabır, tahammülün bittiği yerde filizlenir.
Dedim ya, sen dört mevsim hesabını yaparsın yaşarken duygularını.
Ama bilmelisin herkes buralı değil.
Bilmelisin, güneş görmeyen yurtlar var.
Olmaz gönül, olmaz öyle.
Yükün ağır bilmekteyim, baharı yaşamayanlarla kış nasıl geçer;
onu da bilmekteyim.
Ama şunu da bilmekteyim ki, sabredebildiğin ölçüde yaşarsın.
Eminim ki, hayat sabra denktir.
Ve sabır, tahammülün bittiği yerde filizlenir.
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Bizde mevsimler içte yaşanır yârenlik? İlkbahar: düş. Güz: düşüş. Yaz: yanışın rengi. Ve kış: harmanlanan armoni?
Bahara çok az kaldı yârenlik; azalıyorum, az alıyorum şua'sını umudun? Levhâ levhâ asılıyor her ânım. Ne çok zamandı ardımızda kalan; şirazesiz defterlerin ciltsizliğinde şerhâlandım? Bahara az kala yine yaralandım? Ağyar anlamasın hâlden de; sen anlayasın diye, bunca satırların sütunsuzluğunda kaldım. Aşka daldım bir küçük düşte, mazur görülmemi diliyorum her düşüşümde? Ve yeni bir nevbahâr girişinde, intizârımdır sana armağanım? Yârenlik?
Bahara çok az kaldı yârenlik; azalıyorum, az alıyorum şua'sını umudun? Levhâ levhâ asılıyor her ânım. Ne çok zamandı ardımızda kalan; şirazesiz defterlerin ciltsizliğinde şerhâlandım? Bahara az kala yine yaralandım? Ağyar anlamasın hâlden de; sen anlayasın diye, bunca satırların sütunsuzluğunda kaldım. Aşka daldım bir küçük düşte, mazur görülmemi diliyorum her düşüşümde? Ve yeni bir nevbahâr girişinde, intizârımdır sana armağanım? Yârenlik?
Muammalığımıza mesafeli duruyor dünya!
Dursun da yârenlik; satır satır serilişimizi sayfalara,
kim anlatır hüzünbaz bakışlı ince rûhlara?
Bir bebeğin bakışından devşirip umûdu nasıl da demleriz biz!..
Topu topu terekemiz bir çuval harftir ki,
alıcı bulmaz bezirgânlarda; bergüzârlığımız geçer kayıtlara usulca...
Sûretimiz aşka resmolur.
Terekemiz tesellîmiz.
Kimse bilmeyedursun yârenlik...
Dursun da yârenlik; satır satır serilişimizi sayfalara,
kim anlatır hüzünbaz bakışlı ince rûhlara?
Bir bebeğin bakışından devşirip umûdu nasıl da demleriz biz!..
Topu topu terekemiz bir çuval harftir ki,
alıcı bulmaz bezirgânlarda; bergüzârlığımız geçer kayıtlara usulca...
Sûretimiz aşka resmolur.
Terekemiz tesellîmiz.
Kimse bilmeyedursun yârenlik...