Bazı sevmeler vardır.
Ama sevginizi karşı tarafa söyleyemezsiniz.
Çünkü sonu olmayan, yarını olmayan birini sevmişsinizdir.
Söylemeye korkarsınız.
Söyleme cesaretini bulup karşısına çıkıp sevginizi haykırmayı istersiniz.
Ama söylesen ne fayda ki.
Çünkü onunla olmayacağını biliyorsunuz.
İkinizin yanyana gelmesi.
Güneşin batıdan doğması gibi imkânsız görünür.
Sevginizi içinizde gizli yaşarsınız.
Onu gördüğünüzde heycanlanırsınız, onun resimlerine baktığınızda içiniz gider.
Ah şu sevgideki engel ve imkânsızlıklar.
Keşke şu şöyle olsaydı da onunla birlik olsaydım.
Keşke sana geç kalmasaydım diye içinizden yakınırsınız.
Veya Keşke sana gelen yollardaki engeller olmayaydı.
Bir ömür başını yastığa koyup kocadığın ben olaydım, diye hayaller kurarsınız.
Ne onunla olmanın yolunu bulabilirsiniz. Ne de onsuz olmayı kabul edebilirsiniz. Kurdun elmaya girip, Elmayı çürüttüğü gibi.
Bu gizli aşk veya gizli sevgide insanı çürütür.
Baktın tüm yollar kapalı. Bu kez açılır eller duaya. Her duanda amin'in olur.
Ya Rab Senki imkânsızı imkanlı hale getirensin.
En umulmadık yerlerden kapılar açansın.
Benim şu gönlümdekine giden yol neresi ise bana göster.
Bana o yolları bulmayı ilham et. Dersin.
Derdini anlatacak sırdaş ararsın bulamazsın. Çünkü anlayan olmaz.
Anlayan birini bulsan bile bu kez derdini anlatacak mecalin olmaz.
Her neyse.
İmkânsız olan gizli içten yaşanılan bir aşık için diyebilecek tek bir söz var. Herhangi bir şehir de, herhangi bir zaman diliminde,
Herhangi bir insanı özlüyorsanız...
söyleyecek çok şey yok, Allah kavuştursun..!