Kaybedenlerin sabahı bugün.
Bir gün çaresizlik saracaktı dört yanımı, o gün bugün.
Her sabah yeni bir pişmanlık doğuyor gökyüzünde.
Bir avuç toprakla varacağım mutluluk denenin özüne.
Derinliğinde kaybolduğum bir rengin bütün karanlığı,
yaşatıyor ya beni ölüm, bırak mumdan aydınlığı.
Gücün yeterse çıkar beni karamsarlığın bataklığından.
Ben batarak yol alırım, gökyüzünün karanlığında...
Bir gün çaresizlik saracaktı dört yanımı, o gün bugün.
Her sabah yeni bir pişmanlık doğuyor gökyüzünde.
Bir avuç toprakla varacağım mutluluk denenin özüne.
Derinliğinde kaybolduğum bir rengin bütün karanlığı,
yaşatıyor ya beni ölüm, bırak mumdan aydınlığı.
Gücün yeterse çıkar beni karamsarlığın bataklığından.
Ben batarak yol alırım, gökyüzünün karanlığında...