Yeniden Doğuş

Yusufça · 10 Nis 2013

Yeşilin maviye aktığı yerde süzülsün gözyaşlarım.
Denize karışıp büyüsün bendeki her şey.
Yaşam için, sevgi için ve benim için.
Bizim için çıplak bir tebessüm kalsın dudaklarda.
Her şeyi karşılayan bu yüz olsun ölümün soğuk ellerine kadar.
Dokunduklarında soğuk değil de, ellerin geri çekilişi ürpertsin içimi.

Yusufça · 10 Nis 2013

Selam gönül limanına demir atan herkese...
Hepimizin yüreğinden geçip te bazen dile dökemediğimiz şeyler vardır.
Korkular, hüzünler, sevdalar....
haydi,hep beraber dillendirelim yüreklerimizi,
bir şelale de bizden olsun şu mavi aleme...

mavisihir

Yusufça · 10 Nis 2013

her sevdiğimiz imtihanımızdır
ama
her imtihanımız sevdiğimiz değildir...

Yusufça · 10 Nis 2013

Derken, sen düşersin içime..!
Sonra...
Ardından koşar adımlarla diziliverir içinde sen olan özlemlerim...

Derken, bir kuşun çırpınışı takılır aklımın çalılıklarına,
Sonra...
Dünya düşer gözümden...

Geceler · 10 Nis 2013

bir intihar mektubudur aslında her şiir
her mısrada baş/taşlara vurulur
ölünür her hecenin gölgesi düştüğünde
sararıp solmuş bir sayfaya
yanardağlar infilak eder her harfte
her harfte bir mermi fırlar namludan
ve bir kez daha ölünür
harfler hece hece döküldüğüne
yürek yarasından
ben ölürüm
ömrüm yaşar
her şiirde

yazdıkça azbeyaz sevdalar damlar
hasrete düğümlenmiş kalemden
yazdıkça ihtilaller başlar yavaş yavaş
dokunulmaz sanılan kutsal yasaklarda
yazdıkça yeni elbiseler giydirilir sevgiliye
bordo bayramlıklar niyetine
yazdıkça aynalar çatlar duvarlarda
kaybolur gider cam buğusuna işlenmiş bir kalp
yazdıkça ölünür/öldükçe yazılır
ben ölürüm
ömrüm yaşar
her şiirde

gül kurur/ kalem her kağıda değdiğinde
büker boynunu gelincik
kan damlar lalenin kırmızısından
simsiyah kesilir papatyanın beyazı
kırık yürekten acı sızar/kan yerine
mısraların en güzeline
ömrüm yaşasın diye şiirler idam edilir
yağlı urganlara verilir kafiyeler
bir yıldız kayıp gider hecelerin içinden
asude ölür/mehtaptan kundağında
ben ölürüm
ömrüm yaşar
her şiirde

16.07.2008/Edirne
IRFAN OZCAN

Yusufça · 12 Nis 2013

tut(a)madım
düştü ellerimden zaman
yar/sızım zaman/sızım...

Yusufça · 15 Nis 2013

Yokluğun buz gibi soğuk
Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes...
'Üşüme' diye seslenmeni isterdim...
Bir el olmanı isterdim, bir kol...
'Özledim' deyip sarılmanı...
En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim
kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma...
Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya...
Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi bilirim.
Kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı...

Yusufça · 15 Nis 2013

Aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik...
Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum...
Yüreğim donmuş sanki, gözlerim de...
Ateşler içinde bedenim...
Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık.
Bütün uzuvlarım uyuşmuş.
Ezip geçiyor ruhumu acılar...

Yusufça · 15 Nis 2013

Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır;
yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum.
Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok…
Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım…
Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara…
Bakakalıyorum ardından çaresiz…

Yusufça · 15 Nis 2013

Ah! bir el olsan dokunsan alnıma...
Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum...
Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes,
çekseydim içime derin derin...
Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü...
Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim,
nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya...

Yeniden Doğuş

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi