Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Gecmez efkarim
Denizde dalga
Semada bulut eksik olmaz
Bu yürek ne acilar saklar bilinmez
Topragin bagrinda bir cekirdek benim sevdam
Isteselerde istemeselerde birgün patlayacak
Dualarim deler gecer gökyüzünü
Isitilir elbet gizli kalmaz
Her gün dönsemde caresiz
Divane gönül bikmaz usanmaz
Bulutlarin tasidigi bir katre benim sevdam
Isteselerde istemeselerde birgün yagacak
Karanliklar kapladi yeryüzünü
Bir nur ister isiksiz olmaz
Her gün beklesekte caresiz
Bir gün elbet dogar günesimiz
Zulmetleri dagitan bir nur benim sevdam
Isteselerde istemeselerde birgün karanligi aydinlatacak
Divane...
- Üyelik Tarihi
- 14 May 2013
- Mesajlar
- 767
- Aldığı Beğeniler
- 93
- Konum
- Güneşin Doğduğu YerdeN..
- Takım
- Diğer
Sev dediğinde sevmiyor dur dediğinde durmuyorsa ne gereği var kelimelerin..
Haydi gel sevgilim!!
Uzanalım toprağın altına
Çiçekler mayalansın göğsümüzde
Bu akıp giden bu kör gidip yol giden
Kalabalıkları bu insanları
Ezen çiçekleri, bir kere bile farkına varmayan
Dökülen bu yıldızları yağmur birikintilerine
Çiğneyerek geçen bu adamları ve kadınları
Uyarmak için bir an durdurmak için
Bu bizi terkeden, bacaları öksüz ve boynu bükük
İçimizde sonsuzluk kavislerinden izlerini taşıdığımız
Ama şimdi kendimizi zorlasak da
anımsayamadığımız tasarlayamadığımız o kırlangıçları
Ah tekrar dönülebilir mi? yaşayabilirmiyiz ?
Uzansak yerin altına ve toprak olsak...
Uzanalım toprağın altına
Çiçekler mayalansın göğsümüzde
Bu akıp giden bu kör gidip yol giden
Kalabalıkları bu insanları
Ezen çiçekleri, bir kere bile farkına varmayan
Dökülen bu yıldızları yağmur birikintilerine
Çiğneyerek geçen bu adamları ve kadınları
Uyarmak için bir an durdurmak için
Bu bizi terkeden, bacaları öksüz ve boynu bükük
İçimizde sonsuzluk kavislerinden izlerini taşıdığımız
Ama şimdi kendimizi zorlasak da
anımsayamadığımız tasarlayamadığımız o kırlangıçları
Ah tekrar dönülebilir mi? yaşayabilirmiyiz ?
Uzansak yerin altına ve toprak olsak...
Ah oruçlu bir temmuz vaktinde
Bir kayanın dibinden kaynayan
Soğuk ve berrak sulara
Uzanıp kana kana
Avuç avuç alıp
Yüzümüzde içimizde
Duyduğumuz
Gibi
Aşk.
Ah bir yalnızlık vaktinde
Herkesle birlikte olduğumuz
Gene de yalnız olduğumuz
Bir parkta
Ta uzaklardan gelir gibi
Bir tamburdan bir ezginin
Bizi bizden ve herşeyden
Alıp götürdüğü gibi
Aşk.
Bir kayanın dibinden kaynayan
Soğuk ve berrak sulara
Uzanıp kana kana
Avuç avuç alıp
Yüzümüzde içimizde
Duyduğumuz
Gibi
Aşk.
Ah bir yalnızlık vaktinde
Herkesle birlikte olduğumuz
Gene de yalnız olduğumuz
Bir parkta
Ta uzaklardan gelir gibi
Bir tamburdan bir ezginin
Bizi bizden ve herşeyden
Alıp götürdüğü gibi
Aşk.
Haydi gel bir daha bir daha
Arayalım
Herkesin ve herşeyin uykuya vardığı
Bir vakitte
Gürül gürül
Bardaktan boşanır gibi
Yeryüzünü ve gökyüzünü
Dünyanın bu yüzünü ve öbür yüzünü
Geceyi ve gündüzü
Dolduran
Yüreğimizi kuşatan
O kitaptan
Okunanı...
Arayalım
Herkesin ve herşeyin uykuya vardığı
Bir vakitte
Gürül gürül
Bardaktan boşanır gibi
Yeryüzünü ve gökyüzünü
Dünyanın bu yüzünü ve öbür yüzünü
Geceyi ve gündüzü
Dolduran
Yüreğimizi kuşatan
O kitaptan
Okunanı...
Bir yıldız kayıyor kayıyor kayıyor
Bir dal uzuyor uzuyor
Bir gül kanıyor bir seher vaktinde
Yanıyor bir ateş için için
İçimde içimin de içinde
Bir ezgi dönüyor dönüyor dönüyor
Bir ney eriyor dudaklarımda
Aşkın bir adı da yorulmamaktır...
Bir dal uzuyor uzuyor
Bir gül kanıyor bir seher vaktinde
Yanıyor bir ateş için için
İçimde içimin de içinde
Bir ezgi dönüyor dönüyor dönüyor
Bir ney eriyor dudaklarımda
Aşkın bir adı da yorulmamaktır...
Vurgunlanmış bir yürekte ağlıyor cümlelerim.
Yalnızlık kelimelerimi delip geçiyor .
İnadına bir yorgunluk yaşıyor gönlüm.
Kimseden habersiz, sessiz ve kimsesiz.
Bari sen olmasaydın .
Yalnızlık kimsesizliğimin içine alıp götürseydi beni.
Yusuf gibi soğuk ve karanlık bir kuyuya atılsaydım
ve hiçbir kervan farkımın farkına varamasaydı.
kana kana su içip bekleseydim, dolu sandığım onca kelimenin içinin,
boş olduğunu benden başka kimse anlatmasaydı yine bana...
Yalnızlık kelimelerimi delip geçiyor .
İnadına bir yorgunluk yaşıyor gönlüm.
Kimseden habersiz, sessiz ve kimsesiz.
Bari sen olmasaydın .
Yalnızlık kimsesizliğimin içine alıp götürseydi beni.
Yusuf gibi soğuk ve karanlık bir kuyuya atılsaydım
ve hiçbir kervan farkımın farkına varamasaydı.
kana kana su içip bekleseydim, dolu sandığım onca kelimenin içinin,
boş olduğunu benden başka kimse anlatmasaydı yine bana...