Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Doğrularımı Götürmeye Yetecek Kadar Yanlış Yapmadım Bu Hayatta...
Çok Sıkıştığım Yerde Boş Bıraktım Hep Soruları ...
Şimdi Bıraktığım Boşlukların Birindeyim Belki de...
Kimsenin Doğrusunu Götürmedim
Ben
Kimsenin yanlışı olmadım!
Yetmez mi...
Çok Sıkıştığım Yerde Boş Bıraktım Hep Soruları ...
Şimdi Bıraktığım Boşlukların Birindeyim Belki de...
Kimsenin Doğrusunu Götürmedim
Ben
Kimsenin yanlışı olmadım!
Yetmez mi...
Üç nokta; aşktır...
Her nokta gizli bir (ah!)tır.
Seviyorum diye haykıramamaktır.
Boğazda düğümlenen iki çift sözdür.
Dilin lal gönlün melal olduğu andır.
Gözlerden süzülemeyen iki damla gözyaşıdır.
Hissedilen fakat bir türlü yazılamayandır.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı andır.
Üç nokta; hayattır...
Hüznüyle sevinciyle...
Üç nokta; bitmeyendir... Bitemeyendir...
Üç nokta; ölümdür... İçinde sonsuzluğu barındıran sondur.
Üç nokta; dünün güzelliklerine duyulan özlem yarına duyulan hasrettir.
Geçmişle gelecek arasında kurulan köprüdür üç nokta üzerinden bugünün geçtiği.
Üç nokta; bir an durmaktır... Bir nefeslik moladır...
Bazen korkudur heyecandır...
Bütün duyguları içinde barındırandır...
Üç nokta; 'yar'dır her noktada bir harfin gizlendiği...
Üç nokta; bitmeyen duamdır ve hediyemdir sizlere!
Yaşanacak daha çok şeyiniz olsun diye...
Üç noktanız bol olsun!
... ... ... ... ...
Her nokta gizli bir (ah!)tır.
Seviyorum diye haykıramamaktır.
Boğazda düğümlenen iki çift sözdür.
Dilin lal gönlün melal olduğu andır.
Gözlerden süzülemeyen iki damla gözyaşıdır.
Hissedilen fakat bir türlü yazılamayandır.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı andır.
Üç nokta; hayattır...
Hüznüyle sevinciyle...
Üç nokta; bitmeyendir... Bitemeyendir...
Üç nokta; ölümdür... İçinde sonsuzluğu barındıran sondur.
Üç nokta; dünün güzelliklerine duyulan özlem yarına duyulan hasrettir.
Geçmişle gelecek arasında kurulan köprüdür üç nokta üzerinden bugünün geçtiği.
Üç nokta; bir an durmaktır... Bir nefeslik moladır...
Bazen korkudur heyecandır...
Bütün duyguları içinde barındırandır...
Üç nokta; 'yar'dır her noktada bir harfin gizlendiği...
Üç nokta; bitmeyen duamdır ve hediyemdir sizlere!
Yaşanacak daha çok şeyiniz olsun diye...
Üç noktanız bol olsun!
... ... ... ... ...
nefret değil suskunluğum..
kin asla değil...
ben o kadar basit duygular beslemedim hiç..!
sustum..
size sustum, kendi içime kan kustum..
yoruldum..gidiyorum..
"Taş duvarlar ördünüz
Beni kime döndürdünüz..!
İçimde yanardınız
Nihayet söndürdünüz.."
kin asla değil...
ben o kadar basit duygular beslemedim hiç..!
sustum..
size sustum, kendi içime kan kustum..
yoruldum..gidiyorum..
"Taş duvarlar ördünüz
Beni kime döndürdünüz..!
İçimde yanardınız
Nihayet söndürdünüz.."
Nice Ağlamalarımı Bilirim Ben İncitici Sözlerden Sonra.....
Karşıdakinin Hassas Yüreğinin İncineceği Düşünülmeden Söylenen...
Yazılan...
Çizilen...
Saldırı Hükmündeki Sözlere Ağlarım...
Çünkü Yüreğim Emanettir Bana Yaratandan...
İncitenin Yüreği de Öyle...
Bilmezler mi ki,
Kendisini Sevsinler Diye Yarattığı Yüreklerin Hırpalanması Rabb'imin Hoşuna Gitmez..
Bilmezler mi ki, O Kalpler Aynalardan Dolu Bir Saray...
Lüzumlu mu Orada Çirkin Bir Görüntünün Hâsıl Olması?
Hiç Gerekir mi Kristallerden İnce İnce İşlenmiş Çiçeklerin Kırılması?
İşte Öfke Adlı Zaaf Tüm Bunları Unutturur da İnsana...
Zihnindeki Kelimeleri Acıya Bular...
İncitici Hale Getirir, ve Fırlatır Bir Ok Gibi Karşısındakine...
İçinde Karşısındakine Söyleyecek Sözlerini Biriktirmiş
Patlamaya Hazır Bir Bomba Olmak ve Öylece Dolaşmak Akıl Kârı mı?
Ve En Olmadık Yerde Patlamak...
‘Kalp Aynalarla Dolu Bir Saray Demiştim...
İnsan Önce Kendini Görmeli Aynalarda...
Öfke İle İncitilenlerin Buruk Görüntülerini Değil...
Burukluk Yerleşir Kalplere, ve Epeyce Orada Kalır...
Düşüncesi Bile Üzer...
İncitir İnsanı...
Aynalara Yansır Bu İnciniş...
Tüm Bunları Düşünemeden Dilinin Verdiği Harabiyete Dur Demeyen İnsan...
Farkında mıdır Sözleri Nereye Gider?
Farkında mıdır, O Sözler Nereleri Deler de Ne İzler Bırakır?
Öfke Gelip Kapıya Dayandığında,
Bunları ve Dahasını Düşünmeli İnceden İnceye....
Alıntı
Karşıdakinin Hassas Yüreğinin İncineceği Düşünülmeden Söylenen...
Yazılan...
Çizilen...
Saldırı Hükmündeki Sözlere Ağlarım...
Çünkü Yüreğim Emanettir Bana Yaratandan...
İncitenin Yüreği de Öyle...
Bilmezler mi ki,
Kendisini Sevsinler Diye Yarattığı Yüreklerin Hırpalanması Rabb'imin Hoşuna Gitmez..
Bilmezler mi ki, O Kalpler Aynalardan Dolu Bir Saray...
Lüzumlu mu Orada Çirkin Bir Görüntünün Hâsıl Olması?
Hiç Gerekir mi Kristallerden İnce İnce İşlenmiş Çiçeklerin Kırılması?
İşte Öfke Adlı Zaaf Tüm Bunları Unutturur da İnsana...
Zihnindeki Kelimeleri Acıya Bular...
İncitici Hale Getirir, ve Fırlatır Bir Ok Gibi Karşısındakine...
İçinde Karşısındakine Söyleyecek Sözlerini Biriktirmiş
Patlamaya Hazır Bir Bomba Olmak ve Öylece Dolaşmak Akıl Kârı mı?
Ve En Olmadık Yerde Patlamak...
‘Kalp Aynalarla Dolu Bir Saray Demiştim...
İnsan Önce Kendini Görmeli Aynalarda...
Öfke İle İncitilenlerin Buruk Görüntülerini Değil...
Burukluk Yerleşir Kalplere, ve Epeyce Orada Kalır...
Düşüncesi Bile Üzer...
İncitir İnsanı...
Aynalara Yansır Bu İnciniş...
Tüm Bunları Düşünemeden Dilinin Verdiği Harabiyete Dur Demeyen İnsan...
Farkında mıdır Sözleri Nereye Gider?
Farkında mıdır, O Sözler Nereleri Deler de Ne İzler Bırakır?
Öfke Gelip Kapıya Dayandığında,
Bunları ve Dahasını Düşünmeli İnceden İnceye....
Alıntı