Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Yalın ayak çıktığım yokuşlarında düşmeden bir yürüyebilsem ..
Öyle bir acı ki bu nasıl anlatılır bilmem..
Kırsan kırılmaz büksen bükülmez
Ateşler yakmaz sular söndürmez ..
Söylesene yar
Hasretini adımlasam kaç adımda biter ?
Özlemin kaç nefestir saysam ?
Bilemezsin ki
Akla sığdıramazsın
bu denklemi
Nasıl anlatayım ki daha...
Öyle bir acı ki bu nasıl anlatılır bilmem..
Kırsan kırılmaz büksen bükülmez
Ateşler yakmaz sular söndürmez ..
Söylesene yar
Hasretini adımlasam kaç adımda biter ?
Özlemin kaç nefestir saysam ?
Bilemezsin ki
Akla sığdıramazsın
bu denklemi
Nasıl anlatayım ki daha...
Cümlelerimi yıpratmadan dizdim sana doğru.
Her cümle bir basamaktı sevecen ufuklara.
Lakin yazdıklarımı beğenmiyorum artık.
Her cümle hislerimin karşısında ne kadar duygusuz ve soğuk kalıyor bilemezsin.
Suskun kalsa dilim diyorum, satır aralarında ne kadar boğucu olur güz geceleri…
Ve iki dudak arası mesafede iken yokluğun,
ömrümün her gecesi tükenir kanayan avuçlarımda....
Her cümle bir basamaktı sevecen ufuklara.
Lakin yazdıklarımı beğenmiyorum artık.
Her cümle hislerimin karşısında ne kadar duygusuz ve soğuk kalıyor bilemezsin.
Suskun kalsa dilim diyorum, satır aralarında ne kadar boğucu olur güz geceleri…
Ve iki dudak arası mesafede iken yokluğun,
ömrümün her gecesi tükenir kanayan avuçlarımda....
Bir gün siyah yanına geldiği zaman beyazın
Beyaz korkup kaçmış siyahtan
Siyah haykırmış beyaza dur gitme diye
Beyazın kararı kesinmiş oysa
Demiş ki sen siyahsın bense beyaz
Umudun yanında karamsarlık
Aydınlığın yanında karanlık duramaz
Olsun diye diretmiş siyah gözlerini dikerek beyaza
Karamsarlık olmasaydı umut
Karanlık olmasaydı aydınlık olmazdı demiş
Birinin yok olması diğerini anlamsız kılar
İtiraz sesi çabuk yankılanmış karanlığın odasında
Hem demiş sen bana dayanamazsın
Beyaz bir mum olup yansam yanında
Senden geriye hiçbir şey kalmaz
Yanılıyorsun demiş siyah yanılıyorsun
Mum dibine ışık vermez ne olur izin ver de
Kuytu köşede bile olsa sana yakın olayım
Ama gel gör ki dinletememiş lafını aydınlığa
İşte o günden beri aydınlık kaçar
Karanlık ardından kovalarmış
Beyaz geçerken gündüz olur
Siyahın gelmesiyle gece başlarmış
O günden sonra hiç kimse bir daha
Ne en uzun gecelerin bile aydınlanmadığını
Ne de aydınlığın üstünü gecenin kaplamadığını görmüş sonuçta
Çünkü acı olmayınca tatlı da olmazmış hayatta…
Beyaz korkup kaçmış siyahtan
Siyah haykırmış beyaza dur gitme diye
Beyazın kararı kesinmiş oysa
Demiş ki sen siyahsın bense beyaz
Umudun yanında karamsarlık
Aydınlığın yanında karanlık duramaz
Olsun diye diretmiş siyah gözlerini dikerek beyaza
Karamsarlık olmasaydı umut
Karanlık olmasaydı aydınlık olmazdı demiş
Birinin yok olması diğerini anlamsız kılar
İtiraz sesi çabuk yankılanmış karanlığın odasında
Hem demiş sen bana dayanamazsın
Beyaz bir mum olup yansam yanında
Senden geriye hiçbir şey kalmaz
Yanılıyorsun demiş siyah yanılıyorsun
Mum dibine ışık vermez ne olur izin ver de
Kuytu köşede bile olsa sana yakın olayım
Ama gel gör ki dinletememiş lafını aydınlığa
İşte o günden beri aydınlık kaçar
Karanlık ardından kovalarmış
Beyaz geçerken gündüz olur
Siyahın gelmesiyle gece başlarmış
O günden sonra hiç kimse bir daha
Ne en uzun gecelerin bile aydınlanmadığını
Ne de aydınlığın üstünü gecenin kaplamadığını görmüş sonuçta
Çünkü acı olmayınca tatlı da olmazmış hayatta…
Seni düşünmek güzel şey
Seni düşünmek ümitli şey
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey
Fakat artık
Ümit yetmiyor bana
Ben artık şarkı dinlemek değil
Şarkı söylemek istiyorum…
Seni düşünmek ümitli şey
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey
Fakat artık
Ümit yetmiyor bana
Ben artık şarkı dinlemek değil
Şarkı söylemek istiyorum…