Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
kırmızı kederlerin içinde
yüzümden
yarım yamalak bir tebessüm fırlıyor sokağa
unutulmuş adreslerin
gönderilmemiş mektupları kadar eksik
ve korkak
yırtılıyor yüzsüz yüreklerin
arsız sevdaları
eylül soğuk
eylül
yine uzak bir şehrin adı...
yüzümden
yarım yamalak bir tebessüm fırlıyor sokağa
unutulmuş adreslerin
gönderilmemiş mektupları kadar eksik
ve korkak
yırtılıyor yüzsüz yüreklerin
arsız sevdaları
eylül soğuk
eylül
yine uzak bir şehrin adı...
Acılar kalıcı degıldır.Hüzün devirleri,
Geride sevapları, kazanılmış imtihanları
Bırakıp gidecek ve bir gün mutlaka ''
Yıldızlar arasından yemyeşil bir rüzgar'' esecektir.
Şimdi, hüznün gölgesi vurmuş yüzümüzle,
gögsümüze batırdıgımız güller ve dudaklarımızda
Dualarla gömülüyoruz şehre.''
Hüzün ki en çok yakışandır bize.
'' diyor şair.Neden yakışmasın, çünkü biz,
MAHZUN BİR PEYGAMBERİN ÜMMETİYİZ.
Geride sevapları, kazanılmış imtihanları
Bırakıp gidecek ve bir gün mutlaka ''
Yıldızlar arasından yemyeşil bir rüzgar'' esecektir.
Şimdi, hüznün gölgesi vurmuş yüzümüzle,
gögsümüze batırdıgımız güller ve dudaklarımızda
Dualarla gömülüyoruz şehre.''
Hüzün ki en çok yakışandır bize.
'' diyor şair.Neden yakışmasın, çünkü biz,
MAHZUN BİR PEYGAMBERİN ÜMMETİYİZ.
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Hüzün gülleri saklıyorum avucumda
Gülün adı hüzün
Sevdamın rengi kızıl
Bir tutam nefret bir tutam aşk
Avucumda hüzün gülleri
Sensizlik ağır,güller solgun
Avucumda akan kızıllık
Yüreğimdeki karanlığa inat
Sevgiliye yakılan ağıt,hazan
Avucumda hüzün gülleri
Solan tenim, ağırlaşan bedenim, perişan
Uykuyu unutmuş gözlerim, kıpkırmızı
Sıkı sıkıya kapatmışım avucumu
Kanar parmaklarım
Avucumda hüzün gülleri
Hangi sevdanın peşinden koşarsın, kimbilir
Nerdesin, nasıl bir hercai menekşesin
Kimbilir?
Bildiğim..Tenimdeki sızı
Titrek bir serzeniş
Avucumda hüzün gülleri
Zehra Öcal...
Gülün adı hüzün
Sevdamın rengi kızıl
Bir tutam nefret bir tutam aşk
Avucumda hüzün gülleri
Sensizlik ağır,güller solgun
Avucumda akan kızıllık
Yüreğimdeki karanlığa inat
Sevgiliye yakılan ağıt,hazan
Avucumda hüzün gülleri
Solan tenim, ağırlaşan bedenim, perişan
Uykuyu unutmuş gözlerim, kıpkırmızı
Sıkı sıkıya kapatmışım avucumu
Kanar parmaklarım
Avucumda hüzün gülleri
Hangi sevdanın peşinden koşarsın, kimbilir
Nerdesin, nasıl bir hercai menekşesin
Kimbilir?
Bildiğim..Tenimdeki sızı
Titrek bir serzeniş
Avucumda hüzün gülleri
Zehra Öcal...
Herkesten farklı değildi başımdan gelip geçenler...
Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım.
Acısız olmuyordu ki hayat!
Ağlamaktaydı bereket,
yağmurda ıslanmadan yeşermiyordu ki toprak!
Herkes kadar ağladım, herkes kadar yandım.
Acısız olmuyordu ki hayat!
Ağlamaktaydı bereket,
yağmurda ıslanmadan yeşermiyordu ki toprak!
Bakmayın, yazılarıma sinmiş hüzne...
Mutlu bir çocuktum ben!
Kalabalık bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm.
Bir sürü arkadaş, bir sürü oyun;
kuyruğuna tutunmuştum kırmızı bir uçurtmanın...
Hayat hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim.
Sancılıydı ilk gençlik!
Şimdiki hüzünlerimle, o zamanları karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum.
Ah, nerdesiniz 17’lik dertlerim!
Mutlu bir çocuktum ben!
Kalabalık bir ailenin sevgisiyle büyümüştüm.
Bir sürü arkadaş, bir sürü oyun;
kuyruğuna tutunmuştum kırmızı bir uçurtmanın...
Hayat hep veriyordu, alacağı günleri hiç düşünmemiştim.
Sancılıydı ilk gençlik!
Şimdiki hüzünlerimle, o zamanları karşılaştırdığımda, çocukluk deyip geçiyorum.
Ah, nerdesiniz 17’lik dertlerim!
Kokladığım güller, teker teker solacak biliyorum.
Asla hazır olamayacağım acıya;
ama çekmeyi de öğrendim artık.
Bütün duyularım açık, elimde suyum, yüreğimde umut, güllerimin yanındayım.
Az şey midir, biteceğini bildiğin bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazır olmak.
Ve baş kaldırmak ölüme, sonsuza kadar, sevip hatırlayarak...
Zaman bir değirmen; keder girer, hüzün çıkar kapıdan...
Ben de toy girip, olgun çıktım içinden....
Bakmayın dertlenip içlenmeme;
yağmur yağar, toprak kokarım; güneş açar, çiçek!
Sadece,
Güneşli günlerde kalem oynatmaz yürek!
Asla hazır olamayacağım acıya;
ama çekmeyi de öğrendim artık.
Bütün duyularım açık, elimde suyum, yüreğimde umut, güllerimin yanındayım.
Az şey midir, biteceğini bildiğin bir hayatı son nefese kadar paylaşmaya hazır olmak.
Ve baş kaldırmak ölüme, sonsuza kadar, sevip hatırlayarak...
Zaman bir değirmen; keder girer, hüzün çıkar kapıdan...
Ben de toy girip, olgun çıktım içinden....
Bakmayın dertlenip içlenmeme;
yağmur yağar, toprak kokarım; güneş açar, çiçek!
Sadece,
Güneşli günlerde kalem oynatmaz yürek!
Yaşamımdan çıkanlara kızmıyorum; öğrettikleri her şey için minnettarım.
Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi uğurlarken akıttığım göz yaşlarım...
Paylaştıklarımız kadar değerliydiler.
Paylaşamayacaklarımızın adıydı hasret!
İhanete de alışamadım elbette; ama edenlere de eyvallah!
Kir tutsa da kin tutmaz yüreğimiz.
Az şey sayılmaz, utanmayı bilmeyenden öğrendiğim;
sırf bu nedenle bile affedebilirim...
Bir zamanlar, doyasıya güldüğümüz içindi uğurlarken akıttığım göz yaşlarım...
Paylaştıklarımız kadar değerliydiler.
Paylaşamayacaklarımızın adıydı hasret!
İhanete de alışamadım elbette; ama edenlere de eyvallah!
Kir tutsa da kin tutmaz yüreğimiz.
Az şey sayılmaz, utanmayı bilmeyenden öğrendiğim;
sırf bu nedenle bile affedebilirim...