Hayatın birinci yarısı, mutluluğa karşı duyulan yorulmak bilmez bir özlem olduğu halde,
ikinci bölümü acı dolu bir korku duygusuyla kaplıdır.
Çünkü mutluluk denilen şeyin sadece bir kuruntu olduğu
ve acıdan başka bir gerçeğin bulunmadığı farkedilmiştir artık.
Aklı başında insanların, yakıcı zevklerden çok acısız bir hayata yönelmeleri bundan ötürüdür.
Gençliğimde kapının zili her çaldığında kalbim sevinçle doluyor
ve kendi kendime ‘oh ne iyi, işte yeni bir olay! diyordum.
Ama yıllar geçip olgunlaştığımda her zil sesinden sonra şöyle düşündüm…Yine ne var!
(biri)
ikinci bölümü acı dolu bir korku duygusuyla kaplıdır.
Çünkü mutluluk denilen şeyin sadece bir kuruntu olduğu
ve acıdan başka bir gerçeğin bulunmadığı farkedilmiştir artık.
Aklı başında insanların, yakıcı zevklerden çok acısız bir hayata yönelmeleri bundan ötürüdür.
Gençliğimde kapının zili her çaldığında kalbim sevinçle doluyor
ve kendi kendime ‘oh ne iyi, işte yeni bir olay! diyordum.
Ama yıllar geçip olgunlaştığımda her zil sesinden sonra şöyle düşündüm…Yine ne var!
(biri)
