Yeniden Doğuş

Geceler · 30 Eyl 2014

Benim Adım Sonbahar
böyle başlarmış ölüm
sansarlar yavaş yavaş kemirirmiş
her kıvılcımda bir yangın
yürekler ateşe kesilirmiş

söz etme kavuşmalardan
bırak sayfalar boş kalsın
ölüm dağınık
bütün cesetleri topla giy kendine
sus öylece kal

okyanus kucaklayan çıkmaz sokaklar ve anahtarsız kapılar bilir bunu
kanayan uçlarında karanlık göl, canlı cesetler yıkanan
ve gel-gitlere bırakılan mutluluk
ölen günün ağzında
o doğmak bilmeyen çocuk

atlasına umut diye açtığın yelken, titrediğin tenha
asaletsiz zat, ipliği pazara çıkmış bir cellat
bırak yürüsün
çürüsün toprak, çürüsün ceset
bakışsız
haykırışsız
yankısız, bir nihayet

böyle zehredilirmiş
böyle tüketilirmiş hayat tozdan tülün ardından
çoğalan yozdan yobazdan sorma
arama hükümranların şölen sofrasında
kartalların akbabaların uçtuğu dorukta her dağın ardı karanlık değil mi
döner hiç durmadan, bıçaklar döner
ekmek
kan
ve leke
iç-içe

gözlerin
saçların düğüm
hayat: düğüm üstüne kördüğüm
askıya alınca birileri
yolcusuz yollarda beklediğin, sahiplendiğin kış değil mi
çığ düşer gibi bırak kaysın toprak ayaklarının altından

acı: o dinmeyen meret
dokunamadığın, tutunamadığın dolanan damarlarında
avuçlarında bir tutam karanlık
mühürlü mahzen

ah sen! !
sen ak / akabildiğin kadar
ak acı su yol senindir
kesiverdin gözlerimi karanlığa
soğuk bir vedaydın dolandın boynuma
yürü cellat
güneş düşmüş ağzına, yol senindir
benim adım sonbahar
unutma
s o n b a h a r / s o n s u z a / k a d a r / t ü k e n i ş t i r

Müsade Özdemir...

Geceler · 30 Eyl 2014

Düşlerimin ressamı hangi hayalimi çiziyorsun yine ??

Ibrahim Inecik...

Yusufça · 30 Eyl 2014

SEVMEK
Dayanacak gücün kalmadığı anlarda bile,
Her güçlüğe göğüs gerebilmekti…

Sevmek işte;
Belkileri,
Amaları ,
Keşkeleri yok edip
Her duada onu ilk sıraya koyabilmekti...

Yusufça · 30 Eyl 2014

Aşk,
Kalemiyle yazanın değil,
Yüreğiyle yananın işidir...

Yusufça · 30 Eyl 2014

Lâl kesildiğim yâr,
Dilimin susup, yüreğimin yandığı yâr.

Söyle!

Dilim anlatamazken bende ki seni,
Gönlüm anlatabilir mi
Gönlümde ki Seni....

Yusufça · 30 Eyl 2014

Önemli olan ;
“Seni seviyorum” demek değil. . .
O kelimenin anlamını,
Sevdiğine
Bir ömür boyu hissettirebilmektir. . .

Yusufça · 30 Eyl 2014

İçimde hazan rüzgarlari esiyor.

Sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme...
Gelmiyor beklediğim bahar,

Gözyaşı olup dökülüyorum
Kimse silmiyor...

Geceler · 1 Eki 2014

''Dışarıda kar yağıyor benim içime yağmur
Ağlama iki gözüm biraz daha dur
Yüreğime basa basa içimden yâr gidiyor
Ağlama iki gözüm biraz daha dur''

Her şey kendi boşluğuna eğilip kelamı dilbaz bilen,
unutmak şartıyla hatırlatılan,
aşkın kimsesiz hâli,
masaldır.
İhanetin kaçınılmazlığı belli ki ezeline.
Yahut hüsrana çakılıp kalan masal bu kez.
Geçmişe ihanet, atiye sadakat, bugüne; asla

Ellerimi kan tuttu diye cellada verdim kılıcı,
ne güzel, kendi boynunu vurdu.
Rahle önü beklemelerde,
yüzümün tecelligâha çarparak ten aynasından düşen bin parçamın senden döndüğü haram noktadayım.
Kokusuna sürüldüğüm sürgünüm!
Eğer gülüşün varsa göğsüme saklayıp
darp diye azar azar ezberlediğim
ve gözlerini çaldırmadıysan suslara
en bariz cümlenin nazına,
aşk izah istemez.
Elzem değildir varlığım var oldukça varlığın.
Sen ölmeden önceki ölüm hâlim.
Düşte gör beni.
En açıklanmaz güzelsin ya ve rüyanın cennet sabahında kıyama duran içimin yangından sonraki ertelenmezisin
ya, düş/te gör beni.
Bir çift idamlık güvercin gözlerim sende.
Ayrılık nasıl hecelenir yalnızlık tek kelimeyken ve nasıl sevilir ölü bir kızın yanağında donakalan gözyaşı, bildin mi?
Her şey aşk için veyahut aşk her şey için

Ağlayan aynalarda suretimi kırarak imdat'lara bürünen avazıma yârdan kıymet bekledim.
Sustu kimsenin bilmediği karanlık ışıkların önünde;
ben üstü cana çakıldım.
Şimdi bağırarak yaramı sıvazlasam bir ben kalır mıyım? Beden uykudayken,
ben uykudayken ve sur üflenecek her şey uykudayken sessizliğimi acılarıma dipnot düşerek seyret beni ruhundan. Ağıtların vebalidir belkide bunca ihtilale başkaldırmayışım. Beden elbisesini çıkarıp,
gözlerini giyinip
aşkına soyunmanın anlamını kaderimden sor.
Sor ki yokluğunu kendime hissettirmeyişimin
savunmasızlığını çaresizliğimde oku.
Sevdim, sustum,
kalbimin künyesinde neden hâlâ akla tufan kokun var?
Kapı dışarı aklım bu kez kapı dışarı.
Bozgundaysan ikinci defa mağlubiyet mümkünsüz olabilir mi sevgilim?
Ne fark eder ki aşkın hecesizliğini aramadım zilsiyahla yazılmış hikâyemde.
Aratmadım kalemin ruhuna verilmiş ismini ismime.
Hadi dil ucunla susarak yalnızlık üleş benimle.
Cürmü kurşun kadarsa yokluğunun olmayabilirim.
Hasretinin manasını yağmur yağarken pencere önü üşümüşlüğüne sarılan saçlarına anlat evvela.

Cengizhan Konuş...

Geceler · 1 Eki 2014

Ah bu şiirler; bir başka yazılıyor geceleri..
Birde ağlayan bir müziğin notalarını ıslatıyorsa dudaklarım..

Henüz resmedilmemiş bir hüznün çizgilerini taşır suretim..
Bana hüznün resmini çizebilir misin Abidin?
Ben resmin olmayan tarafından büyüdüm..
İşte bu yüzdendir içten içe döküntülerim..

Şimdi uykuya çıkan bir kaç rüzgar taşır omuzlarım..
Yastığımın boşluğuna düşürdüğüm hıçkırıkları toplarken,
Saç tellerim; bir korkunun ürpertisini anlatan türkü çalar..
Karabasanları hesaba katmadan...
Ölümü her karşıma aldığımda, saklandığım yerden yakalanırım..
Ve gökyüzü kahkahaya boğulur, yağmurun teni kurumadan..

Birazda sokaklar ağlamalı artık! eksik atılmış adımları fark ettikleri zaman..
Acı sürsem gözlerine bu kentin, gözlerinden akıtır mı beni?
Şiirle, şiir olma diyordu bir adam!
Tamda çocukluğuma ağza alınmayacak küfürler öğretirken...

Bilmem; kaç kez katlettim satır aralarında kendimi….
Ele verirken beni şiirlerim,
Gecenin en koyusunda patlak verirdi cinayetlerim…
Henüz öldürdüğüm cümlelerin yakınlarına taziye mesajı yollamamışken..

Usul usul yaramı terk eden kanımın izini sürüyorum şimdi..
Göçebe bir hikayesi vardı dilimin..
Tüm ayrıntıları, harflerimin kokusuna devrettim..

Bağdaş kurmuş bir rüyanın davetsiz misafiriyken ben,
Kırmızı ışığına yakalanıyor sözcüklerim gecenin..
Tamda karşıdan karşıya geçmek isterken cebinde biriktirdiği gülümseyişler…

ISMET BAYGIN...

Geceler · 1 Eki 2014

Hiç konuşmazsın kimi zaman… Yüreğinde, fısıltılara karışan dualar vardır..

Ve bir kişiyi düşleyerek dinlediğin şarkılar vardır..

Ve çıktığın her yolculukta yanındaki koltukta olmasını istediğin bir kişi vardır…

Ve çekerse hayat ayrılığın pimini,
Anlarsın ki içinde, patlamaya hazır bir yalnızlık vardır..

Büyük olmak ne cüsse işi, ne de madde… Karıncada filden öte hüner vardır.

Kadim Dolunay...

Yeniden Doğuş

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Geceler

Sükut_u Sonbahar

Geceler

Sükut_u Sonbahar