Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
Sınıra kadar uzanmış şimdi
Ormanda yitip giden saçların,
Ayakların benim ayaklarımda.
Geceden bile büyüksün uyurken
Ama bir odaya düşler de sığar.
Ufacık bir çoğalmayla nasıl çoğalıyoruz!
Bir taksi geçiyor dışardan
Hayaletler doldurmuş içine.
Akan, durmadan akan ırmak
Dönüş yolculuğuna başlamış bile.
Yarın bir başka gün mü olacak?
Octavio Paz
Ormanda yitip giden saçların,
Ayakların benim ayaklarımda.
Geceden bile büyüksün uyurken
Ama bir odaya düşler de sığar.
Ufacık bir çoğalmayla nasıl çoğalıyoruz!
Bir taksi geçiyor dışardan
Hayaletler doldurmuş içine.
Akan, durmadan akan ırmak
Dönüş yolculuğuna başlamış bile.
Yarın bir başka gün mü olacak?
Octavio Paz
ikimizde yalnızdık bunu saklayamayız
çalışmak zorundaydık dağılamazdık
evsiz edemezdik yüreğim sana yetmezdi
hem belki hep senin olmayacaktı
geceleri kapımızı çalınca korkuların
yoksul pencerende zavallı sardunyalar
ben kendime kıydım kurtulamadım
sen kendini yaktın daha kötüsü
sana son yazdıklarımı okuyabilsem
ah bir okuyabilsem, ağrımı duyabilsen
o durakta neler kimler ağlamıyor ki
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Toprak kokarak doğuyoruz,
ağlayarak bereketimizi sunuyoruz bu toprağa.
Bilmediğimiz bir tarihte bir kaynaktan geliyor,
yine bilmediğimiz bir tarihte ölümle sonlanacak bir sonsuza gidiyoruz.
İkisi arasındaki süreye hayat diyoruz.
Her şey bir koku gibi içimize siniyor;
doğa, iklim, yemek, sohbet, insanlar ve tüm kâinat.
Tam ortasında duruyoruz nefesinin hayatın.
Koşarak başlıyoruz,
yavaşlamaya başladığımızda ise koşmak istiyoruz.
ağlayarak bereketimizi sunuyoruz bu toprağa.
Bilmediğimiz bir tarihte bir kaynaktan geliyor,
yine bilmediğimiz bir tarihte ölümle sonlanacak bir sonsuza gidiyoruz.
İkisi arasındaki süreye hayat diyoruz.
Her şey bir koku gibi içimize siniyor;
doğa, iklim, yemek, sohbet, insanlar ve tüm kâinat.
Tam ortasında duruyoruz nefesinin hayatın.
Koşarak başlıyoruz,
yavaşlamaya başladığımızda ise koşmak istiyoruz.