Dar patikalardan geçiyorsam
Kurduğum cümlelerin öznesi sensin
Sen kırılan sazımın tellerinde
Bazen kanamalı bir çağrı
Bazen tumturaklı bir türkü
Savrulan bir düşte gibi yüzün
Sen içimde bir şeysin
Hiç bir şey...
Ben;
Şair duruşunun ardında gizlenen bir küçük deli kız...
Hüzün,
Hangi dizelerin katlinden geliyorsa
Onu süpürüyorum sokaklarımdan.
Kalbimin parçalarını toplamaya içimin mahzenlerine sığındığım bir zamandı-ki böyle zamanlarda ne çok yok olurum , bilirsin- karanlıktı ve bunu umursamadığım ândı. Devası derdinden âlâ can yakan bir sorudaydım. İçim acıdı, acıdıkça sığmaz oldum kendime.
İliklerimdeki ürpertiye bir şiir dar, bir şehir uzak, bir şarkı tınısızdı. Ben bu oyunda yokum, dedim. Yenildim…
Ben Sen olunca
Kızıla dönüyor içimin denizleri
Aşk acının çölüne sürgün, aynalarda sis,
yüreğime el nefesim
Özlemine mürekkep kıldım tüm renklerimi
Soldu sonunda gizlerim
"Nerdesin?..."
Nur Zelal...
