Ben o gün oradan o saatte onu görmek için geçmedim.
O Eylül üşütmüş kaldırımların üzerine bu yüzden ayaklarımı değmedim.
Rüzgarın o saatte, gözlerimin içine öyle içli içli değeceğini bilmedim.
Üzerimde bir şey yoktu benim.
Ne iradem vardı, ne kuvvetim.
Korunacak hiçbir kalkanım yoktu.
Ama sevmek vardı,
masumiyet vardı,
vicdan vardı yüreğimde.
Ve ellerimdeydi yüreğim de.
Ben o gün oradan onu sevmek için geçmedim.
Ve ben henüz hiç kimseyi böyle sevemedim, sevmedim.
Tolga Akpınar...