Yeniden Doğuş

Yusufça · 8 Eki 2016

Bir fırtınanın ardından yolculuklar düşer payımıza,
Özlemler birikir ve bir kuş kanat çırpar göğsümün kafesini yırtarak.

Aşk yolculuklara düşer.
Yollar uzar, adımlar hızlanır, aşk büyür.
Uzayıp giden yolun bir ucundadır aşk.

Bazen ulaşmadan yolun sonuna,
Yorgun yiğitler yatar bir yanda,
Bir yanda aşkı terk etmiş yorgun savaşçılar.

Aşk bitmeyen kavgasıdır yaşamın,
Sen bitmeyen kavgamsın yollarda.

Payımıza yolculuklar düşse de,
Bir gün bir yerde kesişecektir aşkla yolumuz.

Aşksız, tüm kentler vurulur...

Nihat Coşkun

Yusufça · 9 Eki 2016

Bir yolculuğa çıkıyoruz sabahları,
Hiçbir yere.
Bir yerden dönüyoruz uykulara,
Hiçbirinden.
Bir sessizlik kaplıyor, yaşamın gürültülerini,
Aniden.

Adımlarımızı sayamıyoruz doğumdan ölüme,
Hiçbir kez.
Tanıdıklarımızı anamıyoruz her gün, her gece,
Hiçbir şekilde,
Kendimizden önce.

Binlerce kişiye ihtiyaç duyuyoruz,
Yalnızlığa bu kadar aşıkken.
İnsanlara bağlanıyoruz hiç ortada yokken,
Kendimize bu kadar takıntılıyken.

Her yolu öğreniyoruz sağa sola savruldukça,
Hiçbir yere varamadan..

alıntı

Yusufça · 9 Eki 2016

Gönlümün yönündeydin,
Gözlerimse ters yönde.

Parmak uçlarımdaki neşeydin,
Topuklarımda sızıydı özlemin.

Bir sabah serininde,
Saçlarıma vururken yol manzaraları,
Bir camın buğusunda yansımaydı çocukluğum,
Gidiyordum ufacık halinden dünyamın,
Kocaman karmaşalara..

Senin huzurlu gecelerinden,
Geçmişe ait hüzünlü kahverengiden,
Geleceğin kör edici parlak beyazına doğru..

Yanlış yolların, doğru insanlarıyla birlikte,
Yanlış coğrafyaların, doğru inançlarının kavgasında,
Kaybettiklerimi telafi edemeyeceğimi bilmeden gittim.

Yolun başındaki o son sendin,
Arkamda bıraktığım.

Yolun sonundaki bu başlangıç benim,
Önümü alamadığım..

Ters yönde yazılmıştı tüm dizeler,
Kaderin bencil karalama defterlerine.
Sen ufacık bir sayfa,
Senden sonrası hep ucuz bir kopya,
Basit ve ters yazılmaya çalışmış bir tekrar.
Tekrarladım utanmadan,
Tekrarladım usanmadan,
Yine de bitmedi yol,
Senden uzağa bir evren boyu gittim,
Ne bittin sen,
Ne de ben başlayabildim.

Mehmet Şentürk

turangida · 9 Eki 2016

"...hayatın mükemmel olmayan anlarıyla değil onlara verdiğiniz tepkiyle tanımlanırsınız.
Ve mutluluk, hayatın saçmalığından çığlık atarak kaçmakta değil, onu kucaklamakta yatar."

[Jenny Lawson]

turangida · 10 Eki 2016

Kırk kere söyledim bir daha söylerim
Savaşta ve barışta, karada ve denizde,
Düşkünlükte ve esenlikte
Zamanımız apayrı bize göre
Yanyana olduk mu elele
Aç kalsak ağlamayız biliyorum.
/--Turgut Uyar

Yusufça · 11 Eki 2016

Belki yaşadığın acı hayatının kapılarını açacak en güzel şansındır.

Yusufça · 11 Eki 2016

Benim ömrüm kimsesiz bir çığlık
Kırık bir figan akarsularda sesim
Çağlayanlara vurur yankısı

Mavisi yağmalanmış bir gökyüzüyüm
Karanlığın ortasında
Kendi içinde taşıyan aydınlığını

Örselenmiş çocuk gözleriyim
Ömrümün deltasında yapayalnız
Sol yanım güvercin, uçurumları emzirir
Sağ yanım karanlık kakülleri kan

Ah kalbim
Ah duyarlı yanım
Ortak oynanan bir oyunmu hayat
Herkesin kendisini oynadığı
Yalnız bir tregadyayım ben
Maskesiz seyircisiz
Ve her gece uykuya yatmış bir dağ gibi kederli

Kirpiklerini sulara dökmüş bir çiçeğim
Silahsızım kuşları vurulmuş bir gökyüzünde
Bir kar çölü ıssızlığıyım
Her gece bir ateşdağına tırmanıyorum
Bir kahır dağına
Hiç bir yol çıkmıyor umuda
Kalbimi bir buzdağının ortasına koyup ve uyuyorum
Bir başka bahara açmak için çiçeklerimi

Denizi olanlar mavi gözlüdür belki
Ben kavruk bir çöl gibi yangınım
Bir doğulu kadar esmer ve tedirgin
Aşiretlerin terkettiği örenlere benziyor
Kaygılardaki yüzüm
Yollar kar, dağlar karanfil
Göz göz oldu yaralarım bağlayamam

Gel yürek sıcağı bir ezgiyle ört üstümü
‘ örtki ölem’

Nuri Can

Yusufça · 11 Eki 2016

Yoktun!

sustum
susmak kırgınlıksa
sustum işte
solgun bir gül gibi
ıssız bir çöl gibi
sustum

Yolcuyum
uzak
çok uzaklardan geldim
yorgunum
ellerim boş, boynum bükük
gözyaşı dolu heybemde
kalbimi alıp getirdim sana
ayrılıklarla delik deşik kalbimi
getirecek başka bir şeyimde yoktu

Dalımda güz türküleri
koynumda ateş
seni aradım kentin dar sokaklarında
yalnız
yorgun
ve
yaralı

yoktun

üşüdükçe, uzadı yokluğun

Hangi çocuğa sordum, ağladı
hangi ırmağa sordum, çağladı

hangi Çiçeğe sordum boyun büktü
hangi ağaça sordum yaprak döktü
sığındığım kuşlar da uçtu gitti
bir başıma kaldım ortalarda

Sen ki, yetim bir bahçede
bir tomurcuktun hayatın kollarında
çiçeklerin nazlısı, küskünüydün gönlümün
bütün gün seni aradım
yorgun
yaralı
ve
yalnız
acılı bir yel gibi
dolaştım durdum sokakları
yoktun

Pınarlara sordum akıp gittiler
yıldızlara sordum bir bir söndüler
sigaramı efkâr ettim savurdum gökyüzüne
sonbahar sardı boynumu yaprak yaprak
sonra yavaş yavaş bedenime girdi acı
senden ne bir ses vardı, ne de bir nefes

Sokak çocuklarına anlattım seni
yaşlı bir dilenciye paylaştım sevgimi
hasretimi bir çiçeğin mavi gözlerine bıraktım
boyun büktü

Gülüşünü, gözlerini, sesini takıp koluma
vedalar bıraktığım durakta şiirler okudum
aklımı yitirdiğimi sanıyordu insanlar,
acıyan gözlerle bakıyordu herkes

Sonra gözlerimi,
ağlamaktan yorgun gözlerimi
kara trenlere mendil sallayarak
ulaşamayacağım uzaklara yolcu ettim
bir vagona kilitleyip duygularımı
bin ah sürüp dudaklarıma
sustum!

Unutulmuş sahipsiz ezgiler gibi
ne kadar susulacaksa o kadar sustum
yaslanıp hüzün kokulu anılara
yere çaldım kara bahtımı
...
İstedimki,
kalbinin durduğu yer
kalbimin durduğu yer olsun...

.

Nuri Can

Yusufça · 11 Eki 2016

gülhane parkında uçurduğum kuş
ürktü de konmadı dalına layya
lâl oldum görmedin bak olan olmuş
aç ruhunu bir bak falına layya
yağmurun farkında uçurduğum kuş

çıldırma salına salına layya
atarım kendimi kapanmaz kuyu
yazılar yazılır alına layya
efsanem sonunda böler uykuyu
gizlenir gözyaşın şalına layya

istanbul göğünde bir hayal layya
limanda kimsesiz öyle kal layya

Sıtkı CANEY

Geceler · 11 Eki 2016

Her şey olması gerektiği gibi, üzüntülü ve ağır..

Franz Kafka...

Yeniden Doğuş

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

turangida

YD Üyesi

turangida

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Geceler

Sükut_u Sonbahar