Her sonbahar gelişinde dökülür yapraklar birer birer,
her biri bir tarafa savrulur…
“Hazan mevsimi, doğanın da ölüm mevsimidir” derler…
“Elveda zamanı, hüzün mevsimi, ayrılık mevsimidir” derler.
Oysa ben mevsimler içerisinde en çok sonbaharı severdim bir zamanlar.
Uçurum kenarlarında açan sarı sarı çiçekleri bir de, çiçekler arasında.
Düşme tehlikesiyle de olsa uzanıp kokusunu içime çekerdim yudum yudum, nefes nefes...
Hayatın bütün derinliğini, dinginliğini, gizini orada ve onlarda bulurdum...
alıntı