Ölümü seviyorlar benim, "Bizimdi. Bizdendi" diyebilmek için! Duydum ayak seslerini, duydum. Tak. Tak... Yirmi yıldır yürüyorlar gecenin duvarında.
Dışarıya çıkıyor üçü: Şair, Katil ve Okur.
Ve sordum: "Ne zaman kurşun sıkacaksınız kafama?"
Dediler ki, "Hele dur!" Kadehleri dizdiler ve türküler söylediler halk için.
"Ne zaman" dedim, "Ne zaman başlayacaksınız beni öldürmeye?"
Dediler ki, "Başladık bile... Neden ayakkabı gönderdin ruha? Söyle!"
Dedim ki, "Yeryüzünde yürüyebilmesi için."
Dediler ki, "Toprak kapkarayken, şiiri neden beyaz yazdın sen?"
"Yüreğime", dedim, "Çünkü dökülüyor tam otuz deniz."
(Mahmud Derviş
Ölümü Seviyorlar Benim)