Yeniden Doğuş

Yusufça · 3 May 2018

Bulut bulut dolan yüreğimden sana akıtıyorum gözyaşlarımı yâr!
Önce adın, sonra adımlarım…
Ben bir gelirken sen iki gelensin.
Benim için bana benden daha çok yönelensin.
Çağları aşan çağrılarınla günü beş parçaya bölerken,
Ne olur her parça benim için bir altın dilim olsun
Secde secde sana yönelişlerimle…

alıntı

Yusufça · 4 May 2018

“an beni” dercesine yağıyor yağmur
ellerim kimsesizliğin ceplerinde
kalbim aksıyor
yine de yürüyorum, saatleri rehin alınmış bir günde…
Bu şehirde bütün sokaklar adresi meçhuldür artık
ve adımlarım hiçbir yerin sadakatli müdavimi
kaldırımlar en az içim kadar ıslak
işaret levhaları, dilsiz
bakışlarım lal
sesim sahipsiz
ruhumsa anız yangınında yaralı tarla kuşu
korkmuş
tedirgin
ve çaresiz…
Ki aslında
yüreğim aşkın coğrafyasında
eskimiş bir kuzey yıldızı
ışığı kör
gecesine dargın
kendine beyhude
zaten bu yüzden en fazla
açık denizde yolunu kaybetmiş göçmen kuşların anısındayım belki de
şavkım mutsuz, takatsiz varlığım
“kuzey” adımdan çoktan silinmiş
yönüm,
kendi
yalnızlığım…

Yusufça · 4 May 2018

“ an beni” dercesine duruyor boş banklarda sukut
kurumuş yapraklar serilmiş mazi deseni üzerlerine
sokak lambaları erkenci
kalbim halsiz
oturuyorum, saatleri rehin alınmış bir günde ...

alıntı

Yusufça · 4 May 2018

yüreğim “öde yağmuru da, kurtulsun gün”diyor…
Oysa gözlerim, yaz kurağı susuz kuyu
kirpiklerimse çeyrek mutluluk bile etmiyor
ve yüzüm her sabaha üst üste yıkanan
ama yine de mutsuzluğu bir türlü akıtılamayan
fay kırığı bir ömrün
virane başkenti
Azalıyorum…
Azalıyorum…
İçim,
Artık başka şehirlere göç veriyor…

alıntı

Yusufça · 4 May 2018

Eski bir mecmua resminden çalınmış,
solgun bir tebessümü taşıyorum
ve vermişim sırtımı kendi yürek keskinliğime
yaşamda “birazı ben” olan ne varsa
hayatta
“birazı ben” olan
ne varsa
tümünü
hatırasıyla
siliyorum…

Yusufça · 4 May 2018

“ an beni” dercesine gözyaşları bulutun
ve ben saatleri rehin alınmış bir günde
tutup çekiyorum iki yanından göğüs kafesimi ellerimle
yağmur suları damla damla içime doluyor
ve kalbim, benim son kâğıttan gemim
ah nasıl da sessiz sedasız
ve nasılda usul usul
batıp,
sulara gömülüyor…
Başkada hiçbir şey olmuyor
başka da
hiçbir şey
olmuyor...
Kalbim ___
batıyor ______
sadece _________
kalbim ____________
ve bir de
birazcık daha azalıyor bir şeylerin anlamı
ve birazcık daha üşüyor insanın avuçları
hepsi bu kadar işte
ve “ an beni” dercesine yalvaran bir günde
tutup çekiyorum aşkın gözlerinden tek bir yeminli satır
sevdanın bütün bakışları üzerime devriliyor…
Ve düşüyor ellerimden bir şarkıdan saçların için kopardığım çiçek
ve nefesim
bir ismin yarısını sayıklarken
bitiyor. . .

alıntı

Yusufça · 4 May 2018

hangi adaya sığınsak ihanet iki gözüm
sarı fırtınalar sarıvermiş kıyılarımızı
hiç bir liman saklamaz bizi artık

Yusufça · 6 May 2018

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

Ataol Behramoğlu

Yusufça · 7 May 2018

Zaman akıyor gidiyor.
Mevsimler değişiyor turnalar şehrimi terk ediyor..
Ama bir ben kalıyorum yokluğunda..
Yüzümü yıkadığımda aynalarla yüzleşmekten korkuyorum.

Yusufça · 7 May 2018

Birazdan yokluğunu sereceğim, hasretinin duvarlarına.
Ve yüreğimi ateşleyeceğim, katransı yokluğuna..
Ve gözbebeklerimi ıslatıp
Seni sayıklayacağım, gecenin koynunda..
Hasretini dudaklarımda öldürüp
Güneşle boynuna sarılacağım
Bahar kokulu sabahlarda..

Yeniden Doğuş

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi

Yusufça

YD Üyesi