Yeniden Doğuş
- Konbuyu başlatan Yusufça
- Başlangıç tarihi
Edebiyat
.gif "Smiley (74) :Smiley (74):")
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Öyle yorgunum ki anne!
Öyle beden yorgunluğu değil bu benimki,
Ruhum yorgun ruhum yaralı.
Her yanım bıçak yarası,
Çok canım acıyor anne!
Canım dediysem öyle gözle görülmüyor.
Canımın içi kanıyor, kalbime batıyor anne!
Yaralarım kabuk bağlamıyor.
Hiç biri iyileşmiyor hiç kimse iyi etmiyor.
Ah be anne bi bilsen kızının içi yangın yeri.
İbrahim’ i yakmayan ateş beni dağlıyor.
İsrafil Sur’a ha üfledi ha üfleyecek..
Araf’tayım şimdi,
Bilinmezliklerde..
Ama yine de daha Yıkılmadım anne!
Sadece yorgunum.
Sırtımda ki acılar ağır geliyor,
Yaşamak külfet oluyor bazen.
Öyle yorgunum ki;
İçimde ki fırtınaya direnemiyorum.
Acılarımı, tüm bıçak yaralarımı sana emanet etsem diyorum.
İyileştir istemiyorum anne!
Sadece dinlenmek istiyorum...
Sonra kaldığım yerden devam etmek!
Gülümsemek bazen de surat asmak.
Ama gene de anlatmamak..
Yalnız ben bilsem.
Yalnız ben silsem içime akan gözyaşlarımı.
O acılar benim anne o yaralar benim.
Canımı kanatsa da onlar benim.
Elif Adıyaman...
Öyle beden yorgunluğu değil bu benimki,
Ruhum yorgun ruhum yaralı.
Her yanım bıçak yarası,
Çok canım acıyor anne!
Canım dediysem öyle gözle görülmüyor.
Canımın içi kanıyor, kalbime batıyor anne!
Yaralarım kabuk bağlamıyor.
Hiç biri iyileşmiyor hiç kimse iyi etmiyor.
Ah be anne bi bilsen kızının içi yangın yeri.
İbrahim’ i yakmayan ateş beni dağlıyor.
İsrafil Sur’a ha üfledi ha üfleyecek..
Araf’tayım şimdi,
Bilinmezliklerde..
Ama yine de daha Yıkılmadım anne!
Sadece yorgunum.
Sırtımda ki acılar ağır geliyor,
Yaşamak külfet oluyor bazen.
Öyle yorgunum ki;
İçimde ki fırtınaya direnemiyorum.
Acılarımı, tüm bıçak yaralarımı sana emanet etsem diyorum.
İyileştir istemiyorum anne!
Sadece dinlenmek istiyorum...
Sonra kaldığım yerden devam etmek!
Gülümsemek bazen de surat asmak.
Ama gene de anlatmamak..
Yalnız ben bilsem.
Yalnız ben silsem içime akan gözyaşlarımı.
O acılar benim anne o yaralar benim.
Canımı kanatsa da onlar benim.
Elif Adıyaman...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Siz yalnızlığı ne sanıyorsunuz?
Tek başına yaşamak mı?
Kimsesiz kalmak mı?
Siz ne çok yanılıyorsunuz.
Asıl yalnızlık, tüm kalabalıkların içindedir..
Eşinin, dostunun tüm dünyanın yanında yalnız kalmaktır.
Tüm kalabalığın içinde tek başına nefes almak,
Bedenen yanlarında olduğun halde bir türlü kimseyi hissedememektir.
Yalnızlık aslında herkesleyken başlar.
Hem herkes yanındadır, hem de hiç kimse.
Yalnızlık, kimsenin sevgisine güveninin kalmamasıdır...
Elif Adıyaman...
Tek başına yaşamak mı?
Kimsesiz kalmak mı?
Siz ne çok yanılıyorsunuz.
Asıl yalnızlık, tüm kalabalıkların içindedir..
Eşinin, dostunun tüm dünyanın yanında yalnız kalmaktır.
Tüm kalabalığın içinde tek başına nefes almak,
Bedenen yanlarında olduğun halde bir türlü kimseyi hissedememektir.
Yalnızlık aslında herkesleyken başlar.
Hem herkes yanındadır, hem de hiç kimse.
Yalnızlık, kimsenin sevgisine güveninin kalmamasıdır...
Elif Adıyaman...
- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
“Her sonbaharda birbiri üzerine dökülen ağaç yaprakları gibi insanlar da toprağa düşecekler.
Değişmez bir kanun...
Niçin endişe etmeli?
Şu dünyada erilen başka ne var?
Hayat yalan...
Ölüm hakikat...”
Hüseyin Rahmi Gürpınar...
Değişmez bir kanun...
Niçin endişe etmeli?
Şu dünyada erilen başka ne var?
Hayat yalan...
Ölüm hakikat...”
Hüseyin Rahmi Gürpınar...