Yeniden Doğuş

...vuslat' Alıntı:

Bazı şeyler desek daha doğru olur galiba zannımca
:gul:

Genişletmek için tıkla ...

Yoğun taleb üzere, sözü değiştiriyoruz

Sonra çay bize bir gerçeği daha öğretti..
Bekleyen birçok şey soğur, acır ve bayatlar.

Mehmet Deveci kusura bakmasın artık
Bu da Ben ve Vuslatın Ortak Sözü Olsun

Yusufça' Alıntı:

Ever haklısınız, kışlar bahara gebe
Ama bilirsiniz ki, bazı çocuklar ölü doğar

Ayrıca itirazınıza itirazım var
İstisnalar kaideiyi bozmaz, siz müstesnasınız

Genişletmek için tıkla ...

Kışı;kar/ıyla fırtına/sıyla ayaz/ıyla yaşayan "gönül"den "nasip"muhakkak olacaktır zannımca.Tabii buna Hakikat nazarıyla bakabilmek marifet olsa gerek.
Dağa,taşa,ovaya düşen kar/ın; usul usul süzülüp derinlere inip varolan minerallerle beraber yeryüzüne çıkması ile nice sifaya vesile kaynak sularından tutun, ota,böceğe,bütün nebatata faydası için hasretle bekleriz.Nihayetinde bizlere yeryüzünü nimetler sofrası eyleyen Mevlamız.Neticeler ise nasibimiz.

Tıpkı biz insanların yaşadığı imtihanlar neticesinde hem bu dünyalık hem ahiretlik için kazancımız,hasadımız " nasiplerimiz"gibi.
Anlatabildi isem tamam/dır.

İtirazıma itirazınıza itirazım yoktur????
Kardeşim var olun sağ olun
:gul:

Yusufça' Alıntı:

Yoğun taleb üzere, sözü değiştiriyoruz

Sonra çay bize bir gerçeği daha öğretti..
Bekleyen birçok şey soğur, acır ve bayatlar.

Mehmet Deveci kusura bakmasın artık
Bu da Ben ve Vuslatın Ortak Sözü Olsun

Genişletmek için tıkla ...

Herşey yerine birçok şey daha iyi galiba.????
Bazı şeylerin/de beklemesi gerek deyip nokta mı koysak acep?????
Mehmet Deveci/nin düşüncesi o .Değiştirmesek daha mı iyi?
Ayıp olmasın????
Kısmen katılalım iyisi mi????
:gul:

Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur.
Düşmem dersin düşersin,
şaşmam dersin şaşarsın.

Öldüm der durur, yine de yaşarsın...

Ey yâr, susuşum sözümü esirgemekten değil.
Sana değen sözleri çoktan yitirdim; dudağım avare, dilim perişan.

demiş şair

Aklım ermiyor ki, sustuğumu bileyim.
Kalbim ayılmıyor ki sana hitap edeyim.
Kelimelerin sıcağı kaçmış, hece hece küllenmişler;
sükût lehçesinde aç susuz bir mülteciyim şimdi.
Seni taşa benzettiler.
Öyle dilsiz, öyle hayatsız, öyle duygusuz diye.
Değirmende konuşan taş değil midir peki?
Acıyı öğütüp ekmek eyleyen senin dönüşün değil mi?
Sen değil misin kabrimi bekleyen sadık yâr?
Dillerin sustuğu yerde sen değil miydin ısrarla adını söyleyen unutulanların?
Sen değil misin nice dertlinin derdini hiç itirazsız dinleyen?


Senai Dermirci

Sahiden taş mı kesildin?
Oysa, sen sözlere efsûn bağışlayan dudaksın.
Nefesi boşluğun hapsinden kurtarırsın.
(Belki de her ses bir mahpusun kırılmış zincirlerinin şakırtısıdır.)
Sana değdiği yerde dirilir sessizlik.
Sana vuruldukça hece hece kanatlanır suskunluk;
şiirlerin ufkuna yükselir söz, öykülerin kuytularında giyinir.
Sen, dağı delen Ferhat’sın;
söz ki dağı kar gibi eritir de Şirin yâri sımsıcak kucaklar.
Sen Aslı’ya Kerem’sin; ses ki çatlak dudaklardan sızan kevserdir.
Sen Kerem’in Aslı’sın; söz ki tek bir hecesi bizi varlığın koynuna saklar;
“Ol!”sözü hatırına yokluk varlığa yüz bulur.


Senai Demirci

Şimdi söz bitti..
Hasretin bir kış gibi soğuk.
İçim, dışım hazan..
Gül'ler güneş'e doymadan,
Sen gözlerindeki baharla gel yüreğime..
Ve ben düşmeden düşsüzlüğüme,
Gözlerimden yakala beni ey Aşk !



İsmail SARIGENE