Can özüm ..!
Şimdi döküldüğüm mısralardan
Durma topla beni..
Hayatın son perdesinden yazıyorum sana
Sis çöküyor gün ışığıma .
Her sabah yürüdüğüm ıslak kaldırımlara
Anlatıyorum
Çığlık ,çığlığa
Hazin bir öykü aklımın odalarını
Yağmalıyor ..!
Sonra ..
Duygularla dağlanıyorum
Bir mart kefeni biçiyor gökyüzünden bana
Çığlıklarım perdeliyor umutlarımı
Dokundukça kanıyorum içten içe
Sol yanım ,sağ yanıma hüzün yağdırıyor
Acılarla yağmalanıyorum ...
Nehir Evren