HUZUR SEVDİKLERİMİZ!!
Huzuru bulduğun yer sevdiğinin yanı .
Sevdiğinin kalp evinde duasında yer almaktır..
Kalp kalbin aynısıdır. Sevmekte karşılıklıdır.
Koşulsuz sevginin, hoşgörünün, olduğu yer huzur!
Bol huzurun olduğu mekan sevdiklerimizle birlikte yalancı cennet olur.
Rabbim her daim mutlu huzurlu kılsın sizleri sevdiklerinizi korusun güzelliklere iyiliklere kavuştursun..
Rabbim sevdiklerimizi imtihanımız değil, iftiharımız kılsın..Bizleri onlara,sevdiklerimizi bize göz aydınlığı kılsın...
Rabbim sevdiklerimizden ayırmasın..
Şu yalan dünyaya aldanır! Unuturuz her şeyi!
Zaman öyle hızlı ilerliyorki?
Ne kadar çok sevinç mutlulk yaşarsak yaşayalım! Dünyada kalma sürecimiz uzasın istiyoruz!
Fakat başımıza bir musibet geldiğinde dünya başımıza yıkılıyor!gücümüz saadece ağlamaya yada ah etmeye yetiyor..
Canımız öyle yanıyorki?
Oysa üzülüp kederlendiğimizde canımızın çok ağrıdığını sanarız!
ölüm geldiğinde ise anlarızki yaşadığımız kederlerde mutluluk muş aslında!
Asıl kederde acıda ölüm acısı yanında hükmünü yitiriyormuş..
Anlıyoruzki dünyayı haybeden şikayetlenerek yaşamış elimiz boş! Gideceğimiz yer belli değil! Ya cennet! Yada cehennem!
Cenneti Alaya gideceğini düşünmek aptallık!Cehennem ise onun düşüncesi bile çok acı! Biz dayanamayızki cehennemin ateşine ve soğuna!
Rabbime diyorumki?Allahım ne cennet ne cehennem sen kulunu nasıl istersen öyle ağırlarsın!
Lakin bizi sevgisiz sensiz bırakma! Asıl cehennem sen bizi bize bırakırsan.. Bizi didarından ayırma sevdiğin razı olduğun kul eyle!
AMİN ECMAİN
Huzuru bulduğun yer sevdiğinin yanı .
Sevdiğinin kalp evinde duasında yer almaktır..
Kalp kalbin aynısıdır. Sevmekte karşılıklıdır.
Koşulsuz sevginin, hoşgörünün, olduğu yer huzur!
Bol huzurun olduğu mekan sevdiklerimizle birlikte yalancı cennet olur.
Rabbim her daim mutlu huzurlu kılsın sizleri sevdiklerinizi korusun güzelliklere iyiliklere kavuştursun..
Rabbim sevdiklerimizi imtihanımız değil, iftiharımız kılsın..Bizleri onlara,sevdiklerimizi bize göz aydınlığı kılsın...
Rabbim sevdiklerimizden ayırmasın..
Şu yalan dünyaya aldanır! Unuturuz her şeyi!
Zaman öyle hızlı ilerliyorki?
Ne kadar çok sevinç mutlulk yaşarsak yaşayalım! Dünyada kalma sürecimiz uzasın istiyoruz!
Fakat başımıza bir musibet geldiğinde dünya başımıza yıkılıyor!gücümüz saadece ağlamaya yada ah etmeye yetiyor..
Canımız öyle yanıyorki?
Oysa üzülüp kederlendiğimizde canımızın çok ağrıdığını sanarız!
ölüm geldiğinde ise anlarızki yaşadığımız kederlerde mutluluk muş aslında!
Asıl kederde acıda ölüm acısı yanında hükmünü yitiriyormuş..
Anlıyoruzki dünyayı haybeden şikayetlenerek yaşamış elimiz boş! Gideceğimiz yer belli değil! Ya cennet! Yada cehennem!
Cenneti Alaya gideceğini düşünmek aptallık!Cehennem ise onun düşüncesi bile çok acı! Biz dayanamayızki cehennemin ateşine ve soğuna!
Rabbime diyorumki?Allahım ne cennet ne cehennem sen kulunu nasıl istersen öyle ağırlarsın!
Lakin bizi sevgisiz sensiz bırakma! Asıl cehennem sen bizi bize bırakırsan.. Bizi didarından ayırma sevdiğin razı olduğun kul eyle!
AMİN ECMAİN
ooo: