- Üyelik Tarihi
- 26 Kas 2008
- Mesajlar
- 625
- Aldığı Beğeniler
- 7
- Takım
- Galatasaray
Hz Vahşi ve Kırık bir Aşk Hikayesi Uzaktan sevmek nedir? Gidin Hz Vahşi (ra)'ye sorun Görmeden sevmekten başka bir şey bu Görmek fakat yaklaşamamak, Bakmak ama konuşamamak Sadece uzaktan
Peygamberimizin, vahşinin kendisine görünmemesini istememesinin sebebi, elinde olmadan beşer icabı olarak etkilenmesi ve üzülmesidir
Vahşî, Hz Hamza’nın Bedir savaşında öldürdüğü Tuayme’nin kardeşinin oğlu olan Cübeyr bin Mutim’in kölesi idi Habeşli olduğu için, el ile ok ve mızrak atmakta usta idi Uhud savaşında, Cübeyr buna demişti ki:
- Hamza’yı öldürürsen seni azat ederim!
Daha o zamanlar müslüman olmakla şereflenmemiş olan Ebu Süfyan’ın hanımı Hind de, babasının ve amcasının intikamı için, Vahşî’ye mükâfat vâd etmişti
Vahşî, Uhud’da taş arkasına pusuya girip, yalnız Hz Hamza’yı gözetirdi Hz Hamza sekiz kâfiri öldürüp, saldırırken, Vahşî mızrağını atarak, onu şehit etti Sonra, gidip durumu Hind’e haber verdi Hind sevinip üzerindeki zinetlerin hepsini Vahşî’ye verdi Daha da vereceğini söyledi
Uhud savaşında Peygamberimiz birkaç kâfire bedduâ etmişti “Vahşî’ye niçin lanet etmiyorsun” dediklerinde, buyurdu ki:
- Miracda, Hamza ile Vahşî’yi kolkola, birlikte cennete girerlerken görmüştüm!
Hicretin sekizinci yılında, Mekke fethedildiği gün, Vahşî, Mekke’den kaçtı Bir zaman uzak yerlerde kaldı Sonra pişman olup, Medine’de mescide gelip, selam verdi Resulullah efendimiz selamını aldı Vahşî dedi ki:
- Ya Resulallah! Bir kimse Allaha ve Resulüne düşmanlık yapsa, en kötü, en çirkin günah işlese, sonra pişman olup temiz iman etse, Resulullahı canından çok seven biri olarak, huzuruna gelse, bunun cezası nedir?
Resulullah efendimiz buyurdu ki:
- İman eden, pişman olan affolur Bizim kardeşimiz olur
- Ya Resulallah! Ben iman ettim Pişman oldum Allahü teâlâyı ve Onun Resulünü herşeyden çok seviyorum Ben Vahşî’yim
Resulullah efendimiz, Vahşî adını işitince, Hz Hamza’nın şehit edilmiş hâli gözünün önüne geldi Gözleri yaşlandı
Vahşî, öldürüleceğini anlayarak kapıya yürüdü Eshab-ı kiram kılıçlarına sarılmış, işaret bekliyordu Vahşî, “Son nefesimi alıyorum” derken, Cebrail aleyhisselam geldi Allahü teâlâ buyurdu ki:
- Ey sevgili Peygamberim! Bütün ömrünü puta tapmakla, kullarımı bana düşman etmeye uğraşmakla geçiren bir kâfir, bir kelime-i tevhid okuyunca, ben onu affediyorum Sen, amcanı öldürdü diye Vahşî’yi niçin affetmiyorsun? O pişman oldu Şimdi sana inandı Ben affettim Sen de affet!
Herkes, "Öldürün!" emrini beklerken, Resulullah efendimiz buyurdu ki:
- Kardeşinizi çağırınız!
Kardeş sözünü işitince, saygı ile çağırdılar Peygamber efendimiz Vahşî’ye, “affolunduğunu” müjdeleyerek buyurdu ki:
- Fakat, seni görünce dayanamıyorum, elimde olmadan üzülüyorum
Hz Vahşî, Resulullahı üzmemek için, bir daha yanına gelmedi Mahcup, başı önünde yaşadı Aynı mızrak ve okla Peygamberlik iddiasından yalancı Müseyleme’yi öldürdü ve büyük hizmet etti Hz Osman zamanında vefat etti
Peygamberimizin, vahşinin kendisine görünmemesini istememesinin sebebi, elinde olmadan beşer icabı olarak etkilenmesi ve üzülmesidir
Vahşî, Hz Hamza’nın Bedir savaşında öldürdüğü Tuayme’nin kardeşinin oğlu olan Cübeyr bin Mutim’in kölesi idi Habeşli olduğu için, el ile ok ve mızrak atmakta usta idi Uhud savaşında, Cübeyr buna demişti ki:
- Hamza’yı öldürürsen seni azat ederim!
Daha o zamanlar müslüman olmakla şereflenmemiş olan Ebu Süfyan’ın hanımı Hind de, babasının ve amcasının intikamı için, Vahşî’ye mükâfat vâd etmişti
Vahşî, Uhud’da taş arkasına pusuya girip, yalnız Hz Hamza’yı gözetirdi Hz Hamza sekiz kâfiri öldürüp, saldırırken, Vahşî mızrağını atarak, onu şehit etti Sonra, gidip durumu Hind’e haber verdi Hind sevinip üzerindeki zinetlerin hepsini Vahşî’ye verdi Daha da vereceğini söyledi
Uhud savaşında Peygamberimiz birkaç kâfire bedduâ etmişti “Vahşî’ye niçin lanet etmiyorsun” dediklerinde, buyurdu ki:
- Miracda, Hamza ile Vahşî’yi kolkola, birlikte cennete girerlerken görmüştüm!
Hicretin sekizinci yılında, Mekke fethedildiği gün, Vahşî, Mekke’den kaçtı Bir zaman uzak yerlerde kaldı Sonra pişman olup, Medine’de mescide gelip, selam verdi Resulullah efendimiz selamını aldı Vahşî dedi ki:
- Ya Resulallah! Bir kimse Allaha ve Resulüne düşmanlık yapsa, en kötü, en çirkin günah işlese, sonra pişman olup temiz iman etse, Resulullahı canından çok seven biri olarak, huzuruna gelse, bunun cezası nedir?
Resulullah efendimiz buyurdu ki:
- İman eden, pişman olan affolur Bizim kardeşimiz olur
- Ya Resulallah! Ben iman ettim Pişman oldum Allahü teâlâyı ve Onun Resulünü herşeyden çok seviyorum Ben Vahşî’yim
Resulullah efendimiz, Vahşî adını işitince, Hz Hamza’nın şehit edilmiş hâli gözünün önüne geldi Gözleri yaşlandı
Vahşî, öldürüleceğini anlayarak kapıya yürüdü Eshab-ı kiram kılıçlarına sarılmış, işaret bekliyordu Vahşî, “Son nefesimi alıyorum” derken, Cebrail aleyhisselam geldi Allahü teâlâ buyurdu ki:
- Ey sevgili Peygamberim! Bütün ömrünü puta tapmakla, kullarımı bana düşman etmeye uğraşmakla geçiren bir kâfir, bir kelime-i tevhid okuyunca, ben onu affediyorum Sen, amcanı öldürdü diye Vahşî’yi niçin affetmiyorsun? O pişman oldu Şimdi sana inandı Ben affettim Sen de affet!
Herkes, "Öldürün!" emrini beklerken, Resulullah efendimiz buyurdu ki:
- Kardeşinizi çağırınız!
Kardeş sözünü işitince, saygı ile çağırdılar Peygamber efendimiz Vahşî’ye, “affolunduğunu” müjdeleyerek buyurdu ki:
- Fakat, seni görünce dayanamıyorum, elimde olmadan üzülüyorum
Hz Vahşî, Resulullahı üzmemek için, bir daha yanına gelmedi Mahcup, başı önünde yaşadı Aynı mızrak ve okla Peygamberlik iddiasından yalancı Müseyleme’yi öldürdü ve büyük hizmet etti Hz Osman zamanında vefat etti
