Ben boğuluyorum, Sen dirhem dirhem ölüyorsun
Hüzün
yıldızları parlıyor yine gecemde, ne tarafa çevirsem başımı, bir
SEN bakıyor bana
Ne zaman kahretse yüreğim, ağlamaya susasa ve ne zaman iki damla belirse göz bebeklerimde, bir SEN akıyorsun, sessiz çığlıklarıyla şehri uyandıran kaldırımlara
Ne zaman seni düşünsem desem yalan olur Hep aklımdasın ya! Her saniye bir SEN daha çakılıyor aklıma
Ellerimi her uzatışımda maviye umut dilenmek için, SEN batıyorsun avuçlarıma
SEN bakıyorsun bir çocuğun gözlerinde, bir bebeğin kokusunda
SEN kokuyorsun, bir SEN seviliyorsun onca yüreğin arasından
Her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevdiğim.. Bir benim gibi sevmeyi beceremiyorsun
Her tohum ekişimde toprağa, birkaç gün sonra SEN filiz veriyorsun. Gittiğinde bir asma ekmiştim evimin önüne, gün geçtikçe büyüdü, çardak yaptım kendi kendime.. Şimdi kapımın tam önüne düşen bir dalı var, sanırım onu kesmeliyim. Çünkü kapımdan dışarı her adım attığımda bir SEN çarpıyor yüzüme
Neden yağmurlara benzettim ki seni? Şimdi her yağmurda, SEN yağıyorsun bu koca kente
Sana güneşim demeseydim keşke Her sabah yatağıma SEN vuruyorsun penceremden
Lanet olsun! Keşke Kalbim demeseydim sana Şimdi her an SEN atıyorsun içimde
SEN den kurtulmanın bir yolu yok mu yar? SEN imkansızsın BEN imkansızlıklar denizinde cılız kulaçlar atıyorum hayata dair, boğuluyorum arada bir Yine de kıyamıyorum sana
Keşke, Bu can seninle yaşıyor demeseydim sana. Şimdi her boğuluşumda SEN dirhem dirhem ölüyorsun, öldürüyorsun!
Yani her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevgili olamıyorsun!
Yaşayabilmen için benden gitmen lazım
Yaşayabilmem için benle olman lazım
- İ M K A N S I Z I M S I N -
Alıntıdır
