Yeniden Doğuş

DAYAN MUSLUMAN BİR GUN EBABİLLER GELECEK.....

376 Filistinli Çocuğun Akıbeti Ne Olacak?


376 Filistinli çocuk şu anda sırf gösterilerden dolayı İsrailli yetişkinlerin bulunduğu hapishanelerde, İsrailli yetişkinlerle aynı koğuşlarda tutuluyor.


Bu çocuklara neler yapılabileceğini düşünmek dahi istemiyorum.


Adi suçlularla Filistinli tutsak çocukları aynı koğuşlara koymuşlar.


Bunun maksadı ne olabilir, tahmin etmek dahi istemiyorum.


Burada söylemeye dahi insanın dili varamıyor.


Bu dehşet bir durum!


Ey gözlerinde yıldızlar kayan çocuk!
Zifiri karanlıklar içinden uzattığın elini göremedik, affet…
Siyah renkli dumanlar, sararken gökyüzünü
Sen de göremedin değil mi
Vurulan kuşlarının,babanla birlikte, nereye uçtuklarını…
Tekerleği kırılmış oyuncak kamyonunun kasasında mı hayallerin?
Yoksa, sapanındaki taşa mı yükledin geleceğini?
Hangi el söküp çıkarabilir bu saatten sonra,
Ablanın , ciğerine batan acı çığlıklarını…
Hangi diyarlardan esip gelen rayihalar, merhem olur yarana?
Kan kırmızısı yaşamların kıyısında akıp giderken hayatın
Gözlerin düşüyor, dikenli tellerin en dikenli noktasına
Bizim gölgelerimiz ise, titreyen mum alevlerinde tutsak.
Biz, havai fişekler patlatırken, rengarenk,
Bomba sesleriyle bölünüyor senin uykuların…
Annen gözyaşlarını siliyor örtüsüne
Öldürücü çaresizlik diz boyu.
Ey rüyalarına siyah hüzünler düşen çocuk!
Biz, hevesin binbir rengine müptela hayatlarımızda
Yüreklerimizde binbir arzuyla
Kumlara çiziyoruz tul-u emellerimizi
Şımarık zengin çocuklarının oynaştığı bu vahşi çağda
Koruyamadık kendimizi, onlar gibi mi olduk?
Kardeşliğimizi yitirdik bir cemre zamanı, çocuk!
Varlığımızı dayanaksız bıraktık.
Tuğlaları düştü tek tek binamızın.
Kalbinde yarası kanayanlar bir bir gittiler uzaklara
Bizim payımıza ise , çölde tuz yemek düştü.
Mumdan küçük gemilerimiz vardı
Ateş denizinde eriyip gittiler, dualarımız gibi.
Ey baharında eylülü yaşayan çocuk!
Biz Karun saraylarında izlerken olup biteni
Sen dublörsüz oynuyorsun filmin son karesini…

ne desem faydasız...

Bakarken bile insanın yüreği dayanamıyor bu insanlar bu kadar nasıl zalim olup bunları yapabilir aklım hayalim sığmıyor. Rabbim bu yaptıklarının cezasını verecektir muhakkak. Keşke bu kötülüklere karşılık elimizden birşeyler gelebilse seyirci kalmak insanı daha çok üzüyor.

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Ey zalimleri yakalaması pek şiddetli olan Allahım...

Zalimleri zulümleriyle beraber sana havale ediyoruz,

Yardımcımız, koruyucumuz, sahibimiz ancak sensin...

Ey imdada koşacak kimsesi olmayanların imdadı,

Halimizi ancak sen biliy...orsun imdat et ki kurtulalım...

Ey korunacak yeri olmayanların koruyucusu,

Dergahına sığındık bizi muhafaza eyle...

Ey kendisinden inayet isteyenlere inayet eden,

Bizede inayet et ki yıkıldığımız yerden doğrulalım...

Ey kendisinden yardım isteyenlere yardın eden,

Ne olur ism-i Cebbarinle, bize bir heybet ve celal giydir ve düşmanlarımızın ellerini bizden çektir...

Ya ilahi ! bizim ümidimiz ve seyyidimiz yalnız sensin.

Bizi tahkir etmek isteyen ordunun düzenini dağıt !

Ab-ı ruyi Habibi Ekrem için, Kerbela'da revan olan dem içi, Şeb-i fırkatte ağlayan göz için, Rah-ı aşkında sürünen yüz için,

...,İslam'a zafer ver ya Rabbi!...Amin...Amin...Amin...

seyh Ahmet yasinin sehit olduktan sonraki fotografi


şehid şeyh Ahmed Yasin'in ümmete mektubu

"Bırakın savaşçı onuruyla ölelim!
Allah'ım! Ümmetin suskunluğunu sana şikâyet ediyorum!
Ben ki kocamış bir yaşlıyım. Kurumuş iki elim, ne kalem tutuyor ne de silah!
Sesimle yeri inletecek güçte bir hatip de değilim!
Ben ki saçları ağarmış, ömrünün son demlerinde, türlü hastalıkların yıktığı ve üzerinde zamanın belâlarının estiği biriyim!
Tek isteğim, benim gibi Müslümanların zaaf ve aczinden müteessir olanların yazmasıdır!
Siz ey Müslümanlar! Suskun ve aciz, helâk olmuş ölüler!
Hâlâ kalpleriniz sızlamıyor mu, başımıza gelen bu acı felâketler karşısında? Bir halk yok mu? Hiç mi kimse yok, Allah için ve ümmetin namusu için kızacak?
Şerefli direnişçilerken, bizleri katil teröristler olarak ilan edenlere karşı duracak! Bu ümmet utanmaz mı, şerefi çiğnenirken?
Omuzlarımıza el verecek ve gözyaşlarımızı silecek bir bakış! Bu ümmetin kurumları, sivil güçleri, partileri, teşkilâtları ve bariz şahsiyetleri, Allah için kızmaz mı? Tümü birden sokaklara dökülüp, bizim için dua etmeye;
"Ey Rabbimiz! Gücümüzü topla, zaafımızı gider ve mü'min kullarına yardım et!" diye çağıramaz mı? Buna da mı gücünüz yetmiyor?
Yakında bizim büyük ölümlerimizi duyacaksınız, o zaman alınlarımızda şu yazılacak:
"Bizler direndik! İleri atıldık ve kaçmadık!"
Ve bizimle birlikte çocuklarımız, kadınlarımız, yaşlılarımız ve gençlerimiz ölecek! Onları, bu suspus ve bön ümmete yakıt yapacağız!
Bizden, teslim olmamızı ve beyaz bayrak dikmemizi beklemeyin! Çünkü biz, bunu yapsak da öleceğimizi biliyoruz.
Bırakın savaşçı onuruyla ölelim!
Dilerseniz bizimle olun, elinizden geldiğince, öcümüzü sizden her biri boynuna taksın!
Dilerseniz bize acıyarak ölümümüzü izleyin! Temennimiz, Allah'ın, emaneti savsaklayan herkesten kısas almasıdır! Umarız bizim aleyhimize olmazsınız!
Allah aşkına, bari aleyhimize olmayın!
Ey ümmetin liderleri, ey ümmetin halkları!
Allah'ım!
Sana şikâyette bulunuyorum...
Sana şikâyette bulunuyorum...
Gücümün azlığını, imkânımın yetersizliğini ve insanlara karşı zaafımı Sana şikâyet ediyorum.
Sen mustazafların Rabbisin... Sen bizim Rabbimizsin... Bizi kime bırakıyorsun? Bize cehennem olacak uzaklara mı? Veya düşmana mı?
Allah'ım! Akıtılan kanlar, dokunulan ırzlar, çiğnenen hürmetler, yetim bırakılan çocuklar, oğlunu yitirmiş anneler, dul kalmış kadınlar, yıkılmış evler ve ifsad edilmiş ekinler aşkına Sana şikâyette bulunuyorum.
Sana şikâyette bulunuyorum! Gücümüz dağıldı... Birliğimiz bozuldu... Yollarımız ayrıldı...
Halkımızın zaafını ve ümmetimizin bize yardım edip, düşmanı yenmedeki aczini Sana şikâyet ediyoruz..."
Eylül 2003

ŞEHİD Şeyh Yasin

gördüklerime diyecek hiçbir söz bulamıyorum... dilerim ki Rabbim KAHR ismiyle KAHRETSİN ONLARI