- Üyelik Tarihi
- 8 Kas 2005
- Mesajlar
- 621
- Aldığı Beğeniler
- 1
- Takım
- Trabzonspor
İhtiyar (Dede)
Karşımda güler yüzlü bir ihtiyar, hem de sevecen,
Gençlere bakıyordu ve de ağlıyordu bakarken,
Bana seslendi, tam ben köşeyi dönerken,
Dedi, boğuk bir sesle, "Oğlum, oğlum...!
Seni görünce sanki ben yeniden doğdum."
Bir yandan ilerliyor, diğer yandan ağlıyordu,
Gözleri nemli bana bakarak nasihat ediyordu.
Bir ara kesti konuşmayı, aniden durdu
Ve ekledi:
"Yavrum ben de gençtim, derken bu hal beni buldu."
Sonra devam etti nasihatına hiç durmadan,
Dedi; "Kendine çeki düzen ver, bu hal seni de bulmadan"
Baktım ki yine doldu gözleri.!
Halen hatırımda o unutulmaz sözleri,
Elini uzattı, saçımı okşadı ve de ovdu.
Ardından gözlerindeki yaşları kovdu.
Bana döndü, o masum gözleri parlayarak,
Başladı nasihata tekrar ağlayarak.
İşaret etti "Bak! Yere düşen sarı yaprak,
Onu da, seni de, beni de bekler kara toprak."
Aniden kesildi konuşmaları, ihtiyar (dede) sustu.
Toparladıktan sonra kendini
Nasihat dolu sözleriyle tekrar coştu.
Belli ki adımlarını çok zor atıyordu.
Manalı manalı sağa sola bakıyordu.
Gözlerini çevirip baktı bana bir ara,
Dedi "Göç vardır, ahiret denen diyara."
Düşüncelere daldı derin derin...
Biliyorum dede unutulmaz sözlerin.
Dedeye dedim: "Senin gibisi bulunmaz."
Göç vardır o diyara, artık durulmaz,
Ecel için genç, yaşlı fark etmez.
Dedeyle geçen anımız hatırımdan gitmez.
Nasihatın çok derindir dede, anlatmakla bitmez.
İzinin olursa bu bahsi burada keseyim,
Uzat elini de dede, doyasıya öpeyim.
Doğan Demirci
Karşımda güler yüzlü bir ihtiyar, hem de sevecen,
Gençlere bakıyordu ve de ağlıyordu bakarken,
Bana seslendi, tam ben köşeyi dönerken,
Dedi, boğuk bir sesle, "Oğlum, oğlum...!
Seni görünce sanki ben yeniden doğdum."
Bir yandan ilerliyor, diğer yandan ağlıyordu,
Gözleri nemli bana bakarak nasihat ediyordu.
Bir ara kesti konuşmayı, aniden durdu
Ve ekledi:
"Yavrum ben de gençtim, derken bu hal beni buldu."
Sonra devam etti nasihatına hiç durmadan,
Dedi; "Kendine çeki düzen ver, bu hal seni de bulmadan"
Baktım ki yine doldu gözleri.!
Halen hatırımda o unutulmaz sözleri,
Elini uzattı, saçımı okşadı ve de ovdu.
Ardından gözlerindeki yaşları kovdu.
Bana döndü, o masum gözleri parlayarak,
Başladı nasihata tekrar ağlayarak.
İşaret etti "Bak! Yere düşen sarı yaprak,
Onu da, seni de, beni de bekler kara toprak."
Aniden kesildi konuşmaları, ihtiyar (dede) sustu.
Toparladıktan sonra kendini
Nasihat dolu sözleriyle tekrar coştu.
Belli ki adımlarını çok zor atıyordu.
Manalı manalı sağa sola bakıyordu.
Gözlerini çevirip baktı bana bir ara,
Dedi "Göç vardır, ahiret denen diyara."
Düşüncelere daldı derin derin...
Biliyorum dede unutulmaz sözlerin.
Dedeye dedim: "Senin gibisi bulunmaz."
Göç vardır o diyara, artık durulmaz,
Ecel için genç, yaşlı fark etmez.
Dedeyle geçen anımız hatırımdan gitmez.
Nasihatın çok derindir dede, anlatmakla bitmez.
İzinin olursa bu bahsi burada keseyim,
Uzat elini de dede, doyasıya öpeyim.
Doğan Demirci