.::İHTİYAR ve ATI::..
Öykü ünlü Çin düşünürü Lao Tzu'nun zamanında geçer.. Lao Tzu bu öyküyü çok sever, anlatırmış. Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakir. Ama kral bile onu kıskanırmış.. Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki. Kral at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.
"Bu at, bir at degil benim için.. Bir dost. İnsan dostunu satar mı?" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki, at yok.. Köylü ihtiyarın başına toplanmış..
"Seni ihtiyar bunak.. Bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler.. ihtiyar:
"Karar vermek için acele etmeyin" demiş.. Sadece 'At kayıp' deyin. Çünkü gerçek bu.. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdi iniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı, bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl gelecegini kimse bilemez.."
Köylüler ihtiyar bunaga kahkahalarla gülmüşler. Ama aradan 15 gün geçmeden, at bir gece ansızın dönmüş.. Meger çalınmamış, dagara gitmiş kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takip getirmiş. Bunu gören köylüler toplanıp ihtiyardan özür dilemişler. "Babalık" demişler. "Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik de il adeta bir devlet kuşu oldu senin için. Şimdi bir at sürün var."
"Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar.. Sadece atın geri döndü ünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getirece ini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?.."
Köylüler bu defa ihtiyarla dalga geçmemişler açıktan ama, içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmişler.. Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek o lu attan düşmüş ve aya ını kırmış. Evin geçimini temin eden o ul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara. "Bir kez daha haklı çıktın" demişler.
"Bu atlar yüzünden tek oglun bacagını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler.. ihtiyar "Siz erken karar verme hastalıgına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş.
"O kadar acele etmeyin. Oglum baca ını kırdı. Gerçek bu.. Ötesi sizin verdiginiz karar.. Ama acaba ne kadar do ru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacagı size asla bildirilmez."
Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere ça ırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oglu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş, giden gençlerin ya ölecegini ya esir düşüp köle diye satılacagını herkes biliyormuş.
Köylüler, gene ihtiyara gelmişler.. "Gene haklı oldu un kanıtlandı" demişler.
"Oglunun bacagı kırık, ama hiç degilse yanında. Oysa bizimkiler belki asla köye dönemeyecekler. Oglunun bacagının kırılması, talihsizlik degil, şansmış meger."
"Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar.. Oysa ne olacagını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim o lum yanımda, sizinkiler askerde.. Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık oldu unu sadece Allah biliyor.
"Lao Tzu, öyküsünü su nasihatla tamamlarmış, etrafına anlattıgında:
"Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkınız kalmaz.
Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının.
Karar aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur. Buna ragmen akıl insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez.
Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta oldu unu görürsünüz."
"Men âmene bil kader emine minel keder"
HATTABOĞLU..
Öykü ünlü Çin düşünürü Lao Tzu'nun zamanında geçer.. Lao Tzu bu öyküyü çok sever, anlatırmış. Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakir. Ama kral bile onu kıskanırmış.. Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki. Kral at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.
"Bu at, bir at degil benim için.. Bir dost. İnsan dostunu satar mı?" dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki, at yok.. Köylü ihtiyarın başına toplanmış..
"Seni ihtiyar bunak.. Bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi. Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın. Şimdi ne paran var, ne de atın" demişler.. ihtiyar:
"Karar vermek için acele etmeyin" demiş.. Sadece 'At kayıp' deyin. Çünkü gerçek bu.. Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdi iniz karar. Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı, bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç. Arkasının nasıl gelecegini kimse bilemez.."
Köylüler ihtiyar bunaga kahkahalarla gülmüşler. Ama aradan 15 gün geçmeden, at bir gece ansızın dönmüş.. Meger çalınmamış, dagara gitmiş kendi kendine. Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takip getirmiş. Bunu gören köylüler toplanıp ihtiyardan özür dilemişler. "Babalık" demişler. "Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik de il adeta bir devlet kuşu oldu senin için. Şimdi bir at sürün var."
"Karar vermek için gene acele ediyorsunuz" demiş ihtiyar.. Sadece atın geri döndü ünü söyleyin. Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getirece ini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.. Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?.."
Köylüler bu defa ihtiyarla dalga geçmemişler açıktan ama, içlerinden "Bu herif sahiden gerzek" diye geçirmişler.. Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeye çalışan ihtiyarın tek o lu attan düşmüş ve aya ını kırmış. Evin geçimini temin eden o ul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara. "Bir kez daha haklı çıktın" demişler.
"Bu atlar yüzünden tek oglun bacagını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.. Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın" demişler.. ihtiyar "Siz erken karar verme hastalıgına tutulmuşsunuz" diye cevap vermiş.
"O kadar acele etmeyin. Oglum baca ını kırdı. Gerçek bu.. Ötesi sizin verdiginiz karar.. Ama acaba ne kadar do ru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacagı size asla bildirilmez."
Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere ça ırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oglu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkan yokmuş, giden gençlerin ya ölecegini ya esir düşüp köle diye satılacagını herkes biliyormuş.
Köylüler, gene ihtiyara gelmişler.. "Gene haklı oldu un kanıtlandı" demişler.
"Oglunun bacagı kırık, ama hiç degilse yanında. Oysa bizimkiler belki asla köye dönemeyecekler. Oglunun bacagının kırılması, talihsizlik degil, şansmış meger."
"Siz erken karar vermeye devam edin" demiş, ihtiyar.. Oysa ne olacagını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim o lum yanımda, sizinkiler askerde.. Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şanssızlık oldu unu sadece Allah biliyor.
"Lao Tzu, öyküsünü su nasihatla tamamlarmış, etrafına anlattıgında:
"Acele karar vermeyin. O zaman sizin de herkesten farkınız kalmaz.
Hayatın küçük bir parçasına bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının.
Karar aklın durması halidir. Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur. Buna ragmen akıl insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar. Oysa gezi asla sona ermez.
Bir yol biterken yenisi başlar. Bir kapı kapanırken, başkası açılır. Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta oldu unu görürsünüz."
"Men âmene bil kader emine minel keder"
HATTABOĞLU..
