Bir yerlerdeydin, biliyordum geleceğini.
Belki heyecan, belki heves.
Ama varlığını hissetmek
Bana verebileceğin en güzel nefes.
Umut tükenmezmiş
Biliyorum artık bu da gerçek,
Aşk denilen karmaşa beni de yoracak elbet.
Boş kaldığında ellerim,
Sıcağı nasıl hisseder yüreğim.
Gözlerim enginleri görmüyorsa hiç,
Yüksekleri neyleyim.
Şimdi tut ellerimi
Gözlerime bak,
Konuşma sakın
Sus!
Büyüleri bozma
Nerde olduğunu unut,
Ne kadar uzak olduğunda,
Önemsiz ayrıntıları atla
Her şey olup bitti ama,
Unutma ki
Tek farkla!
Ben yaşadığımı bildim
Sen ise,
Yaşadığını farz ettin,
Varsayım belki ama
Ben böyle hissettim.
Şimdi,
İstersen gözlerini ayır benden
Ellerini al,
Ama bilki artık bende
İki emanetin var.
Biri ellerinin sıcaklığı
Diğeri gözlerinin ışığı
Unutma ki,
Artık onlar sadece bende var.
Gün gelirde lazım olursa eğer,
Emanetlerin bendedir
İstediğin zaman al.
Tamamladığımda yarım kalanları,
Altına yazamasam da,
Senin için yazdığımı bil.
Hiç cevabım olamasa da,
Aslında duygularımı ilk bilensin.
Kelime bulamasam da,
Yüreğimdeki en yeni ifadesin.
Bilki sen şuan benim içimde,
En derin yerdesin.
Kolay değil,
Nefes bu!
Kesildiğinde,
Bitecek her şey.
Ya nefes ol varlığınla,
Ya da yok ol!!!!...
