- Üyelik Tarihi
- 8 Kas 2005
- Mesajlar
- 621
- Aldığı Beğeniler
- 1
- Takım
- Trabzonspor
Arkadaşlar aşağıda iki ayrı mektup var. Bir tanesi 16 Aralık 2005 Tarihli
Vakit gazetesinde yayınlanan "Irak'ta ABD askerlerine karşı Ümmül Kasır direnişinde savaşırken gazi olan, Türkiye'ye dönüp tedavi olduktan sonra bir başka cihad bölgesi olan Filipinler'de işgalcilerle girdiği bir çatışma esnasında ŞEHİD düşen Konyalı Hakan SABANCI (Allah Gani Gani Rahmet Eylesin) kardeşimizin ailesine yazdığı Mektup".
İkinciside "Uzun yıllar Fransada yaşadıktan sonra Hiristiyanlığı seçen bir türk gencinin ailesine yazdığı mektup."
İkisindende alacağımız çok şey var Özellikle Şehid olan kardeşimizin yazdığı mektup insanı derin derin düşünmeye sevk ediyor...
1.MEKTUP
"ANACIĞIM YILLAR ÖNCE ŞEHADETE AŞIK OLDUM"
Canım anacığım!
Uzun zamandır senden ayrıyım. Seni ne çok özledim bilemezsin...
Anacığım! Biliyorum, işimi gücümü bırakıp cihada katıldığım için bana kızıyorsunuz. Fakat ALLAH için cihad etmenin ne büyük bir zevk olduğunu bir bilseniz; siz bile işinizi gücünüzü bırakıp cihada koşarsınız. Anne, bir düşünsene... Kafirlerin zulümleri altında inleyen Müslüman kardeşlerimizin yardımına biz de koşmazsak, onlara kim el uzatır? İslam beldelerinde kadınlar tecavüze uğrarken, biz erkekler olarak nasıl yerlerimizde oturabiliriz?
Anacığım! Sen ki dini sohbetlere katılıyorsun. O sohbetlerde hocalarınız namazın, zikrin yanı sıra, Allah yolunda mücadele eden İslam büyüklerinin hayatlarını da okumuyorlar mı size? Sahabilerin çektiği sıkıntıları anlatmıyorlar mı hiç? Hatırlıyor musun? Bir gün Yasir ailesinin hayatını radyoda dinlerken, gözümün önünde ağlamıştın. Peki, Yasir'lerin, Sümeyye'lerin hâlâ dünya üzerinde modern Ebu Cehil'lerin elinde işkenceye uğradıklarını görmüyor musunuz?
Anacığım!Uzun zamandır Mücahidlerin Mindanao'daki kamplarındayım. Çevre köylerdeki Müslümanlara Türkiye'den getirdiğim Maddi yardımları dağıttık. Hiç görmedikleri kardeşlerinden gelen yardımlar nedeniyle öyle sevindiler ki, anlatamam. Mindanao, Ebu Seyyaf'ın merkezi... Mücahidler burada çok güçlüler. Biz dağda Ebu Bekir Sıdık isimli bir kampta kalıyoruz. Bazende köylere iniyoruz. Köylüler Mücahidlere çok büyük sevgi gösteriyorlar. Biz de sık sık köylülerin pirinç tarlalarında çalışıp, onlara yardımcı oluyoruz. Köylülerin hastalarıyla, sıkıntılarıyla ilgileniyoruz...
Anacığım! Buradaki Mücahidleri bir görsen. Hepsi birbirinden güzel gençler. Hepsi birer Musab bin Umeyr gibi. Mücahidlerin yaşları 16 ile 25 arasında değişiyor. ABD ordusu ile Filipinli askerler ortaklaşa Mücahidlere karşı sık sık operasyon düzenliyorlar. 16-17 yaşındaki mücahidler, öyle bir savaşıyorlar ki, görsen gıpta edersin. En son operasyonda Muhammet isminde Filipinli bir kardeşimiz gözümün önünde şehid oldu. Şehid olurken, gülerek zikir çekiyordu. Onun o hali, beni öyle etkiledi ki anlatamam...
Anacığım! Burada özellikle Müslüman kızlara yapılan tecavüzler had safhada. ABD askerleri ve Filipin ordusu, Mücahidlerin yakınlarına büyük zulümler yapıyorlar. Operasyon yaptıkları köylerde kundakta ki bebeleri bile yakarak öldürüyorlar. Kâfirlerin yüreklerinde en ufak insanlık kalmamış. Filipinler'deki Müslüman kadınlara yapılanları gördükçe, hâlâ yerlerinde oturan Müslüman erkeklere öyle bir kızıyorum ki bilemezsin.
Anacığım! Filipinler'deki Müslümanların Türkiye ile ilgili bilgileri çok zayıf. Geçenlerde bir mücahid bana, şu an Türkiye'yi hangi Halifenin yönettiğini sordu. Bayağı güldüm. Türkiye'nin Hâlâ İslam'a göre yönetildiğini sanıyorlar. Türkiye'de kızların başörtüleriyle okullarda okumalarının yasak olduğunu söyleyince, öyle şaşırıyorlar ki anlatamam...
Anacığım! Ben yıllarca önce Şehadete aşık oldum. Bu aşk bütün ruhumu kapladı. Keşmir'de ve Irak'ta şehid olamadım. İnşallah Filipinler'de olurum... Ne olur şehid olmam, kanımın Allah'hın akması için dua edin. Mektubuma burada son veriyorum.
Allah Haşır gününde, en küçük haklar bile sorulduğunda, bizleri ferah kılsın... Unutmayın ki, 3 günlük dünya oyun ve eğlenceden ibarettir. Asıl vatanımız cennettir. İnşallah cennette buluşuruz. Hakkınızı helal edin...
2.MEKTUP
"Sevgili annecigim ve babacigim"
Bu mektubu okudugunuz zaman üzüleceginizi biliyorum.
Aylardan beri sustugum icin de üzülüyordunuz.Ama ne yapalim baska türlüsü elimden gelmiyordu.Beni affedeceginizi,mazur göreceginizi umarim.Annecigim ve Babacigim,
Ben artik islam dinini terk ederek hiristiyan oldum.Eger böyle yaptigim icin bir günah islemissem bilin ki,bu günah tamamen size aittir.Cünki siz,bana dinimi ögretmemistiniz.Ben adimin Müslüman oldugunu biliyordum o kadar.
Fakat,Müslümanlik nedir? Nasil olur? Peygamberim kimdir? Nasil bir zattir? Kur'an nasil bir Kitaptir nelerden bahseder? Müslümanlikta nasil ve nicin ibadet edilir? iste bütün bunlar bence bilinmeyen seylerdi.bana anlatmadiniz,ögretmediniz.
Buraya geldigim zaman,cogu Fransizlarin dindar olduklarini gördüm.Hemen her evde birkac isa ve meryem'e ait resim vardi.yemege oturduklari zaman dua okuyorlardi.Ben ise onlara alik alik bakip durmaktan baska birsey yapamiyordum.
Din,iman Allah.Peygamber,Kur'an ve ibadet hakkinda bana bir cok sorular sorarlardi.Ama ben hicbirine cevap veremiyordum.
Siz,bana bunlari ögretmemistiniz.Hatta benim memleketimde dindarlik ayipti.Mesela lisede derse giren bazi hocalar dindarligin,yobazlik,gericilik oldugunu anlatirlar,ondan sonra derse baslarlardi.icimizden birisi dinden bahsedecek olsa,ögretmenler olsun,ögrenciler olsun hemen alay ederlerdi..."Hey yobaz,kacinci asirdasin?"derlerdi..
oruc tutmak bir suc,namaz kilmak bir ayipti.
Burada ise,durum tam tersinedir.ne kadar aldanmisiz? ne kadar aldatilmisiz?Avrupanin dinsiz oldugunu zannederdik.dinsizligi ilerilik,dindarligi gerilik sayardik.halbuki ne kadar yanilmisiz,
burada herkes dinden,imandan,isa'dan bahsediyor.dinsizler ise pek sevilmiyor.cogu kimsenin cebinde incil var.
Bütün bunlarin karsisinda icimde bir bosluk duydum. hiristiyanlarin cogu ibadet ediyordu.ben ise ne kendi dinimden,nede onlarin dininden birsey bilmiyordum..
yavas yavas hiristiyanligi ögrenmek icin bir merak sardi beni,Ögrendim ve nihayet iste hiristiyan oldum.Artik tahsil masraflarimi kilise üzerine aldi.Bundan sonra bana,ister mektup gönderin,ister göndermeyin.Siz bilirsiniz,ama tekrar ediyorum:Eger dinimi terk edip günahkar olmussam,bu günah tamamen size aittir.Allah sizi affetsin...
Vakit gazetesinde yayınlanan "Irak'ta ABD askerlerine karşı Ümmül Kasır direnişinde savaşırken gazi olan, Türkiye'ye dönüp tedavi olduktan sonra bir başka cihad bölgesi olan Filipinler'de işgalcilerle girdiği bir çatışma esnasında ŞEHİD düşen Konyalı Hakan SABANCI (Allah Gani Gani Rahmet Eylesin) kardeşimizin ailesine yazdığı Mektup".
İkinciside "Uzun yıllar Fransada yaşadıktan sonra Hiristiyanlığı seçen bir türk gencinin ailesine yazdığı mektup."
İkisindende alacağımız çok şey var Özellikle Şehid olan kardeşimizin yazdığı mektup insanı derin derin düşünmeye sevk ediyor...
1.MEKTUP
"ANACIĞIM YILLAR ÖNCE ŞEHADETE AŞIK OLDUM"
Canım anacığım!
Uzun zamandır senden ayrıyım. Seni ne çok özledim bilemezsin...
Anacığım! Biliyorum, işimi gücümü bırakıp cihada katıldığım için bana kızıyorsunuz. Fakat ALLAH için cihad etmenin ne büyük bir zevk olduğunu bir bilseniz; siz bile işinizi gücünüzü bırakıp cihada koşarsınız. Anne, bir düşünsene... Kafirlerin zulümleri altında inleyen Müslüman kardeşlerimizin yardımına biz de koşmazsak, onlara kim el uzatır? İslam beldelerinde kadınlar tecavüze uğrarken, biz erkekler olarak nasıl yerlerimizde oturabiliriz?
Anacığım! Sen ki dini sohbetlere katılıyorsun. O sohbetlerde hocalarınız namazın, zikrin yanı sıra, Allah yolunda mücadele eden İslam büyüklerinin hayatlarını da okumuyorlar mı size? Sahabilerin çektiği sıkıntıları anlatmıyorlar mı hiç? Hatırlıyor musun? Bir gün Yasir ailesinin hayatını radyoda dinlerken, gözümün önünde ağlamıştın. Peki, Yasir'lerin, Sümeyye'lerin hâlâ dünya üzerinde modern Ebu Cehil'lerin elinde işkenceye uğradıklarını görmüyor musunuz?
Anacığım!Uzun zamandır Mücahidlerin Mindanao'daki kamplarındayım. Çevre köylerdeki Müslümanlara Türkiye'den getirdiğim Maddi yardımları dağıttık. Hiç görmedikleri kardeşlerinden gelen yardımlar nedeniyle öyle sevindiler ki, anlatamam. Mindanao, Ebu Seyyaf'ın merkezi... Mücahidler burada çok güçlüler. Biz dağda Ebu Bekir Sıdık isimli bir kampta kalıyoruz. Bazende köylere iniyoruz. Köylüler Mücahidlere çok büyük sevgi gösteriyorlar. Biz de sık sık köylülerin pirinç tarlalarında çalışıp, onlara yardımcı oluyoruz. Köylülerin hastalarıyla, sıkıntılarıyla ilgileniyoruz...
Anacığım! Buradaki Mücahidleri bir görsen. Hepsi birbirinden güzel gençler. Hepsi birer Musab bin Umeyr gibi. Mücahidlerin yaşları 16 ile 25 arasında değişiyor. ABD ordusu ile Filipinli askerler ortaklaşa Mücahidlere karşı sık sık operasyon düzenliyorlar. 16-17 yaşındaki mücahidler, öyle bir savaşıyorlar ki, görsen gıpta edersin. En son operasyonda Muhammet isminde Filipinli bir kardeşimiz gözümün önünde şehid oldu. Şehid olurken, gülerek zikir çekiyordu. Onun o hali, beni öyle etkiledi ki anlatamam...
Anacığım! Burada özellikle Müslüman kızlara yapılan tecavüzler had safhada. ABD askerleri ve Filipin ordusu, Mücahidlerin yakınlarına büyük zulümler yapıyorlar. Operasyon yaptıkları köylerde kundakta ki bebeleri bile yakarak öldürüyorlar. Kâfirlerin yüreklerinde en ufak insanlık kalmamış. Filipinler'deki Müslüman kadınlara yapılanları gördükçe, hâlâ yerlerinde oturan Müslüman erkeklere öyle bir kızıyorum ki bilemezsin.
Anacığım! Filipinler'deki Müslümanların Türkiye ile ilgili bilgileri çok zayıf. Geçenlerde bir mücahid bana, şu an Türkiye'yi hangi Halifenin yönettiğini sordu. Bayağı güldüm. Türkiye'nin Hâlâ İslam'a göre yönetildiğini sanıyorlar. Türkiye'de kızların başörtüleriyle okullarda okumalarının yasak olduğunu söyleyince, öyle şaşırıyorlar ki anlatamam...
Anacığım! Ben yıllarca önce Şehadete aşık oldum. Bu aşk bütün ruhumu kapladı. Keşmir'de ve Irak'ta şehid olamadım. İnşallah Filipinler'de olurum... Ne olur şehid olmam, kanımın Allah'hın akması için dua edin. Mektubuma burada son veriyorum.
Allah Haşır gününde, en küçük haklar bile sorulduğunda, bizleri ferah kılsın... Unutmayın ki, 3 günlük dünya oyun ve eğlenceden ibarettir. Asıl vatanımız cennettir. İnşallah cennette buluşuruz. Hakkınızı helal edin...
2.MEKTUP
"Sevgili annecigim ve babacigim"
Bu mektubu okudugunuz zaman üzüleceginizi biliyorum.
Aylardan beri sustugum icin de üzülüyordunuz.Ama ne yapalim baska türlüsü elimden gelmiyordu.Beni affedeceginizi,mazur göreceginizi umarim.Annecigim ve Babacigim,
Ben artik islam dinini terk ederek hiristiyan oldum.Eger böyle yaptigim icin bir günah islemissem bilin ki,bu günah tamamen size aittir.Cünki siz,bana dinimi ögretmemistiniz.Ben adimin Müslüman oldugunu biliyordum o kadar.
Fakat,Müslümanlik nedir? Nasil olur? Peygamberim kimdir? Nasil bir zattir? Kur'an nasil bir Kitaptir nelerden bahseder? Müslümanlikta nasil ve nicin ibadet edilir? iste bütün bunlar bence bilinmeyen seylerdi.bana anlatmadiniz,ögretmediniz.
Buraya geldigim zaman,cogu Fransizlarin dindar olduklarini gördüm.Hemen her evde birkac isa ve meryem'e ait resim vardi.yemege oturduklari zaman dua okuyorlardi.Ben ise onlara alik alik bakip durmaktan baska birsey yapamiyordum.
Din,iman Allah.Peygamber,Kur'an ve ibadet hakkinda bana bir cok sorular sorarlardi.Ama ben hicbirine cevap veremiyordum.
Siz,bana bunlari ögretmemistiniz.Hatta benim memleketimde dindarlik ayipti.Mesela lisede derse giren bazi hocalar dindarligin,yobazlik,gericilik oldugunu anlatirlar,ondan sonra derse baslarlardi.icimizden birisi dinden bahsedecek olsa,ögretmenler olsun,ögrenciler olsun hemen alay ederlerdi..."Hey yobaz,kacinci asirdasin?"derlerdi..
oruc tutmak bir suc,namaz kilmak bir ayipti.
Burada ise,durum tam tersinedir.ne kadar aldanmisiz? ne kadar aldatilmisiz?Avrupanin dinsiz oldugunu zannederdik.dinsizligi ilerilik,dindarligi gerilik sayardik.halbuki ne kadar yanilmisiz,
burada herkes dinden,imandan,isa'dan bahsediyor.dinsizler ise pek sevilmiyor.cogu kimsenin cebinde incil var.
Bütün bunlarin karsisinda icimde bir bosluk duydum. hiristiyanlarin cogu ibadet ediyordu.ben ise ne kendi dinimden,nede onlarin dininden birsey bilmiyordum..
yavas yavas hiristiyanligi ögrenmek icin bir merak sardi beni,Ögrendim ve nihayet iste hiristiyan oldum.Artik tahsil masraflarimi kilise üzerine aldi.Bundan sonra bana,ister mektup gönderin,ister göndermeyin.Siz bilirsiniz,ama tekrar ediyorum:Eger dinimi terk edip günahkar olmussam,bu günah tamamen size aittir.Allah sizi affetsin...
