Yeniden Doğuş

İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Kalp, Allahü Teâlânın komşusudur. Allahü Teâlâya kalbin yakın olduğu kadar hiçbir şey yakın değildir. Mümin olsun, asi olsun, hiçbir insanın kalbini incitmemelidir. Çünkü asi olan komşuyu da korumak lazımdır.
Sakınınız, sakınınız, kalp kırmaktan pek sakınınız! Allahü Teâlâyı en ziyade inciten küfürden sonra, kalp kırmak gibi büyük günah yoktur. Çünkü Allahü Teâlâya ulaşan şeylerin en yakın olanı kalptir. İnsanların hepsi, Allahü Teâlânın köleleridir. Herhangi bir kimsenin kölesi dövülür, incitilirse, onun efendisi elbette gücenir. Her şeyin biricik maliki, sahibi olan efendinin şanını, büyüklüğünü düşünmelidir. Onun mahlukları, ancak izin verdiği, emir eylediği kadar kullanılabilir. İzni ile kullanmak, onları incitmek olmaz. Hatta, onun emrini yapmak olur.

Yine Peygamber Efendimiz (s.a.v) bir hadis-i şeriflerinde; mübârek elleri ile Kâbe'yi göstererek; “Ey Kâbe, sen Allah’ın evisin. Sen mübâreksin fakat bir Müslüman, bir mü'minin kalbini kırsa 70 defa seni yıkmaktan daha büyük günaha girer” buyuruyor.

Kalp kırmamak için, gönül yıkmamak için çağları aşan kültür ve medeniyetimizin yetiştirdiği gönül erlerimiz Hoca Ahmet Yesevi, Mevlana Celaleddin Rumi, Hacı Bektaş-ı Veli, Taptuk Emre ve Yunus Emre’yi örnek almalıyız.

Hoca Ahmet Yesevi; “Kafir bile olsa hiçbir kimsenin kalbini kırma. Kalp kırmak, Allahü Teâlâ’yı incitmek demektir.” derken.

Mevlana Celaleddin Rumi; “Duydum ki kapıma gelmiş, tokmak olmadığı için kapıya vurmadan geri dönmüşsün. Bilmez misin, kalp kapısının tokmağa ihtiyacı yoktur; o ancak içeriden açılır.” derken

Hacı Bektaş-ı Veli; "İncinsen de İncitme" derken

Yunus Emre; “Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.” derken.