- Üyelik Tarihi
- 1 Kas 2005
- Mesajlar
- 4,662
- Aldığı Beğeniler
- 29
- Konum
- İstanbul - Eyüpsultan
- Takım
- Galatasaray
ışıl ışıldı gözlerin..
güneş boynunu bükmüş sana bakıyordu&
o kadar soluktu ki etraftaki ağaçlar
sen baktığında gözlerimde havalandı tüm kanadı kırık kuşlar
ve o an sus pus oldum
yalnızlığıma pusu kurdum gözlerinde
ve yüreğini tam alnının çatısından vurdum&
hoyratım! Bakışlarım kaçak,apansız bir fer oldu gözlerimde canlanan&
imkansız&
imkansızlık hemen ayaklarımın altında boynu bükük yatıyordu&
gözlerim&ah ah gözlerim!
neden bu ihanet yüreğini emanet bıraktığın sevdalara?
şimdi gel&
yoksa...
ben azalıyorum....
...
azalmak....
kal nöbetlerindeydi gözlerin...
ellerimde paslı çiviler...
sana ben kala gittim...
gözlerimdeki seni körelttim düşlerimde..
sana gelen bütün yollarıma pusu kurmuştu ölümsüz bir çift bakış...
ellerimde bir tutam ölüm,
içimde ölü kızlar...
söylesene!
kaç ben kaldı yitmene?
....
ben içimde öldürdüğüm dişiler kadar yetimim
yitirmişliğim hüzün kokar
nasırlaşır aşk sözleri dilimde
ve yarım kalırım...
düşerim işte o an elimde ağzını kapattığım çığlıklarımla yamacına..
ve o zaman sen benden geçersin...
ve ben ( h )içliğimden...
şimdi soruyorum zaman/sızıma..
kaç ben kaldı sende...
...
gözlerimde yavrusunu kaybetmiş bir anne ağlardı...
yada annesizliğine seyyah bir çocuk...
dudaklarımda ne iki satırlık bir hüzün nede iki damla tebessüm...
ve içimde...
içimde binlerce ölüm...
birini bakışlarınla diriltsem diğeri küs kalırdı...
hangi cesedime kefen sarmalıydım adını?
ve hangi bende sen kanamalıydı gözlerim?
içimde binlerce kız öldü...
gözlerine hiç değdiremediğim....
&...
şimdi umudumun yitirmişliğini sardığın yırtık kefenden sana tebessüm ediyorum...
ve üzerimde sonbahar yaprakları ağlıyor...
ve ben binlerce kez ölüyorum..
seni her tamamladığımda ayağa kalkmak istiyorum
her dirilmem bir paslı çivi söküyor tabuttan&
ve hüzünlerim yosun tutuyor&
artık kıpırdamak bile yasak&
ve gözlerine hiç değdiremediğim yalnızlığım..
şimdi kanamalı yüreğim
ve ben ölü(yorum)
........
soluma inceden bir sızı yayılmalıydı buruk tebessümünle..
soluduğum son nefes olmalıydı yokluğun...
oysa...
oysa şimdi varlığın gözlerimi köreltecek kadar yok bende
ve yoksun bende...
yoksulum senden gözlerin kadar...
yetimim tebessümünden içimdeki sensizliğim kadar...
şimdi git...
düşlerini gerçek yapacak bir masalın kahramanlığına soyun ardına hiç bakmadan...
şimdi git...
bana bir sen bile bırakmadan..
kalırsan...
kalamam bakışlarında...
şimdi git beni yok kılacak kadar...
....
bir öyküm vardı oysa gözlerine bakarken yazdığım..
bir gece ansızın usulca süzülecektim ..
ve yokluğumun sinmiş olduğu perdeni aralayıp
sen uyurken kulağına fısıldayacaktım..
sen uyurken yar...
düşlerine izinsiz iltica edecektim seninle
kocaman olan ve sol kaburgama sığmayan yüreğimle
ve çocukça şımaracaktım rüyalarında
elimde bir avuç tebessümle sabahın olacaktım
ve yüzünü yıkayacaktım günesin bile girmeye kıyamadığı hücrende....
şimdi sana soruyorum..
git(me)meliyim mi?
..&.
gözlerimden (h)içini yakan kan kokulu bir "kal" düşerse bakışlarına
ve solumdan sen damlarsa avuçlarına...
gitme(me)lisin uzağıma...
ilaç kokulu sabahlara açıyorum gözlerimi...
ölümler çalıyorum düşlerimden gülüşüme...
şimdi intiharım bakışlarında kıyama durmadan git...
masalıma bir son yazmadan
gözlerime yokluğun batmadan...
şimdi git...
adım sen kanamadan...
yada kal...
celladı ol bakışlarımın
ölüme bile neden biçilen bu hayatta
sen ver garantisini yaşamışlığımın
ve sen ecelimin kefili ol bakışlarımda..
ölümüm ol yokluğunda...
şimdi kal...yazıcının kaleminde yalnızca...
....
gidiyorum.........
sana yeşermemiş umutlarımı bırakıyorum
sessizliğimi sırtlayıp puslu bir gecede gidiyorum
buğulu camlar ardından tebessümüne el sallayarak,
kanayarak gidiyorum
sen garantisini ver dönüşlerimin
kefili ol yokluğumun
avuçlarımdan kokunu kazıyarak gidiyorum..
ayaklarıma dönüşlerim batmadan
savuruyorum kendimi içimde öldürdüğün binlerce sen ile
yitik coğrafyalara
vatan/sızım /sen/sizim
ruhum diz çökse de kaldığın yönde
tutukluk yapmayacak ciğerim
deli gibi koşuyorum ciğerimi yararcasına
hani bir öyküm vardı ya ..
anlatacak...
onu da sensizlikte yakacam....
küllerinden bir sen daha yaratıp
yanıbaşında ağlayacağım...
gidiyorum..........
tut (ma) ellerimi....
.....
tut(a)madım
düştü ellerimden zaman
yar/sızım zaman/sızım...
...
