Rabiatü’l-Adeviyye’ye ait şöyle hikmetli bir kıssa anlatılır:
Biri ona geliyor ve şöyle diyor: “–Ben seni çok seviyorum!”
“–İnanmam.”
“–İnan, sözümde çok samimiyim.”
“–İnanmam.”
“–İnan, herkesten çok seviyorum, kimseyi senin kadar sevmiyorum.”
“–Yani yoldan geçmekte olan şu güzel ve genç kadından daha çok mu seviyorsun…?”
Sevdiğini iddia eden kişi, bu sual üzerine işaret edilen tarafa dönüp bakıyor. Fakat bu esnada Rabiatü’l-Adeviyye de adama tokatı patlatıyor ve diyor ki:
“–Beni çok sevseydin dönüp o tarafa bakmazdın.”
