- Üyelik Tarihi
- 24 Eki 2005
- Mesajlar
- 2,864
- Aldığı Beğeniler
- 20
(ölmeden on gün önce)
Çığlıkla uyandım bugün
ama alışığım .
Silah sesleri başımı ağrıttı da dün
bir elim yok, nedeni elimde patladı fün-ye .
Diğer elimde duruyor enkaz altında kalmış annemin verdiği künye.
Neden insanlar ölüyorlar ki? Neden barış yok?
Bütün feryatlar niye? Neden ağıtlar bu kadar çok?
Biri cevap versin! Anne baba nerdesiniz?.....
Şu an ki halimi yükseldiğiniz yerden bir görebilseniz......
Kimsem yok bende mecal kalmadı, gücüm tükendi
;ama hala gökten gelen ölümü hedef almış bombalar bitmedi.
Babamın silahlı kişilere karşı onurunu korumak için ettiği mücadele yetmedi
;ama yine de ağlayan ablamı onlara vermedi .
İyi ki okul denen yere gitmişim
kalemi elime alıp nefretimi kusacam onlara .bir gün diyecekler ki meğer ben bir itmişim
;ama hiç birine acımayacağım ;çünkü kafamdan merhamet kavramını çoktan silmişim
kalmadı bütünlüğüm.
Umarım bana hak verirsin sevgili günlüğüm...
Bugün açlığımı giderdim anne sen üzülme!
Korkma çalmadım hiçbir şey .
Yan bakkaldan aldım ekmek zeytin falan
şimdi diyeceksin ki o bakkal yıkılmadı mı?
Zaten o yıkıntının arasında senin melek vücudun kalmadı mı?
(2 gün....)
Sen üzülme diye söyledim anne kusura bakma .
Baba verdiğin sözü tuttum ablamı koruyorum ,kaçtım sanma
;ama ablamın bir sorunu var acıktı ne yapacağız baba!
biri yardım etsin yeter artık hala yağıyor bombalar lapa lapa!!!!!
İsmini örendim bunu yapanların adı ABD miş
önüne çıkan herkesi kanlı yollarla yermiş
;ama yüce Allah onlara da cezasını vermiş
Katrina olmuş birçok insan orda da gebermiş.
(ölüm günü)
Yine gözümü açtım yine aynı manzara .
Birçok bebek ve birçok insan mezara
;ama bir dakika burası farklı bir yer
anne..... baba.... işte ailemler .
Burası neresi anne diye sordum ilk gün,
cennetin barış şehri dedi. Zaten rüyamda görmüştüm dün
;ama bi eksik vardı;yoktu yanımda ablam .
Babamla el ele tutuşmuş geliyorlar ,bunlar gerçek olamaz inanmam....... Iraklı Bir Çoçuğun Günlüğünden....
Çığlıkla uyandım bugün
ama alışığım .
Silah sesleri başımı ağrıttı da dün
bir elim yok, nedeni elimde patladı fün-ye .
Diğer elimde duruyor enkaz altında kalmış annemin verdiği künye.
Neden insanlar ölüyorlar ki? Neden barış yok?
Bütün feryatlar niye? Neden ağıtlar bu kadar çok?
Biri cevap versin! Anne baba nerdesiniz?.....
Şu an ki halimi yükseldiğiniz yerden bir görebilseniz......
Kimsem yok bende mecal kalmadı, gücüm tükendi
;ama hala gökten gelen ölümü hedef almış bombalar bitmedi.
Babamın silahlı kişilere karşı onurunu korumak için ettiği mücadele yetmedi
;ama yine de ağlayan ablamı onlara vermedi .
İyi ki okul denen yere gitmişim
kalemi elime alıp nefretimi kusacam onlara .bir gün diyecekler ki meğer ben bir itmişim
;ama hiç birine acımayacağım ;çünkü kafamdan merhamet kavramını çoktan silmişim
kalmadı bütünlüğüm.
Umarım bana hak verirsin sevgili günlüğüm...
Bugün açlığımı giderdim anne sen üzülme!
Korkma çalmadım hiçbir şey .
Yan bakkaldan aldım ekmek zeytin falan
şimdi diyeceksin ki o bakkal yıkılmadı mı?
Zaten o yıkıntının arasında senin melek vücudun kalmadı mı?
(2 gün....)
Sen üzülme diye söyledim anne kusura bakma .
Baba verdiğin sözü tuttum ablamı koruyorum ,kaçtım sanma
;ama ablamın bir sorunu var acıktı ne yapacağız baba!
biri yardım etsin yeter artık hala yağıyor bombalar lapa lapa!!!!!
İsmini örendim bunu yapanların adı ABD miş
önüne çıkan herkesi kanlı yollarla yermiş
;ama yüce Allah onlara da cezasını vermiş
Katrina olmuş birçok insan orda da gebermiş.
(ölüm günü)
Yine gözümü açtım yine aynı manzara .
Birçok bebek ve birçok insan mezara
;ama bir dakika burası farklı bir yer
anne..... baba.... işte ailemler .
Burası neresi anne diye sordum ilk gün,
cennetin barış şehri dedi. Zaten rüyamda görmüştüm dün
;ama bi eksik vardı;yoktu yanımda ablam .
Babamla el ele tutuşmuş geliyorlar ,bunlar gerçek olamaz inanmam....... Iraklı Bir Çoçuğun Günlüğünden....
