Yeniden Doğuş

Canım İstanbul

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye topra a kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçe i altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canim;
Vatanim da vatanim...
İstanbul,
İstanbul...

Tarihin gözleri var, surlarda delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta saha kalkmış Fatih'ten kalma kir at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parma ıdır gö e do ru minare;
Her nakısta o mana: Ölece iz ne çare?
Hayattan canlı olum, günahtan baskın rahmet;
Beyo lu tepinirken a lar Karaca Ahmet...

O manayı bul da bul!
İlle İstanbulda bul!
İstanbul,
İstanbul...

Bo az gümüş bir mangal, kaynatır serinli i;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinli i.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her aksam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tambur gibi mi, uda gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir katibi mi...

Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef isler!
Yedi renk, yedi sesten şayisiz belirişler...
Eyüp oksuz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, ucan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çı lıklar gelir Topkapı sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni söyle dursun, a layanı bahtiyar...

Gecesi sümbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul...
Necip Fazıl Kısakürek

İstanbul



Penceresinde bir güzel dışarıda İstanbul
Bulutlar daha bir mavi geçiyor usul usul
Eskiler eskidendi onlar artık bir meçhul
İstanbulluysan e er onu sevmek ilk koşul

Kadıköy'den Beşiktaş'a kalkar beyaz bir vapur
İnsanlar doluşmuş hepsi birbirinden meşgul
Yemyeşil bir Belgrad,İstinye olmuş pul pul
Eminönü'nde simitciler aç karınlardan mesul

Çamlıca'da aşıklar birbirlerine köle kul
Adalar da faytonlu keyif, zorunlu koşul
Bebek, Balat, Bakırköy, hepside bir şumul
Kumkapıya bir u ra bir masaya geç kurul

Ayasofya'nın minareleri Fatih kadar ma rur
Topkapı'nın surları tarihe meydan okur
Neresinde olursan ol ezan sesi duyulur
Batan güneş kimi zaman elle bile tutulur

Beyo lu'nda atılır na raların en mutlusu
İstiklal'de kanunlar tambur'larla akortlu
Emirgan mis gibidir sanki minyatür Anadolu
İstanbul bile belli ki eski bir İstanbul'lu

Martıları korkusuz tüm kuşlardan da cesur
Gülhane'nin koynunda yanlızlar huzur bulur
Akşam üstü Üsküdar'a iner kıpkızıl bir nur
Arama hiç bulamazsın İstanbul'da bir kusur

Refik Recep Pelit

İSTANBUL'U DİNLİYORUM

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, a açlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Kuşlar geçiyor, derken;
Yükseklerden, sürü sürü, çı lık çı lık.
A lar çekiliyor dalyanlarda;
Bir kadının suya de iyor ayakları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Serin serin Kapalıçarşı
Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa
Güvercin dolu avlular
Çekiç sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Basımda eski alemlerin sarhoşlu u
Loş kayıkhaneleriyle bir yalı;
Dinmiş lodosların u ultusu içinde
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir yosma geçiyor kaldırımdan;
Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere;
Bir gül olmalı;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı.

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;
Bir kus çırpınıyor eteklerinde;
Alnın sıcak mı, de il mi, biliyorum;
Dudakların ıslak mı, de il mi, biliyorum;
Beyaz bir ay do uyor fıstıkların arkasından
Kalbinin vuruşundan anlıyorum;
İstanbul'u dinliyorum.
o.veli

Üsküdar Türküsü

İstanbul'da Üsküdar'lı bir kız var
Bir tramvay dura ında evleri
Sarı kanaryalar, ak kanaryalar
Öter balkonunda geceleri...

Bulutsuz rüzgârlar gibi her sabah
Bir masal âleminden çıkıp gelirdi.
Ne adını düşünürdüm bir deniz kıyısında
Ne adımı bilirdi.

Bir gün bulutlar geldi habersiz
Sonra incecikten ya dı üstüme
Büyüdü içimde zamanla yeri.
İki mısra gibi aldı gönlümü
Bir gül yapra ından güzel elleri

Bendim artık gölge gölge sokaklardaki
Öylesine mahzun, kaygılı, ürkek.
Bendim her mevsim boyu sımsıcak
Sevdalar içinde vuran tek yürek

Bir gün baktım penceresi perdesiz
Yok odalarda çın çın şarkı söyleyen sesi.
Yok balkonda artık ak kanaryanın,
Sarı kanaryanın kafesi.


Yavuz Bülent Bakiler

İstanbul


Nice büyük komutan tutuştu senin için.
Almak için mevlaya yalvardı için için.
Nasip oldu sonunda, O muhteşem Fatih`e
O büyük zafer ile damga vurdu tarihe.

Yedi tepe üstüne kurulan koca şehir.
Sana kavuşmak için olmuştuk koca nehir.
Allah, Allah diyerek, atıldık yedi koldan
Gemileri yüzdürdük, da tepe susuz yoldan

Kaptı şanlı sanca ı çıktı Hasan surlara.
Siper etti gü sünü, o zalim okçulara.
Bir Hasan binler oldu, atıldılar ileri
Şehit olmak dile i, Fatih`in şanlı eri.

Koskoca İstanbul`u hediye ettin bize
O muhteşem günde atı sürdün denize.
Her biri bir Fatih`ti kahraman askerlerin.
Büyüdükçe büyüdü, isimsiz neferlerin.

Ça atlattın dünyaya İstanbul`u almakla
Bir er gibi savaştın, kalbindeki bayrakla.
Bu yüce savaş için, feyz aldın Peygamberden
Kalkta bak koca Fatih, yattı ın o yerinden.

Bo aza gerdan taktı, torunların sonunda.
Adını senden aldı, inci gibi boynunda.
Göklere yükseliyor, Sinan`in eserleri.
Bir rüya gibi hala, İstanbul`un her yeri.

29 Nisan 1991 Nizami Sunguro lu
Nizami Sunguro lu

Vur Bitsin

Orada masanın üstünde bir resim,
İkimiz denize karşı durmuşuz Üsküdarda
Saçlarımızın üzerinde martılar,
Gözlerimizde acemi bir aşk
Ve tuhaf ve çocuksu bir mutluluk,
Senin sırtında sarı ya murlu un
Kadıköyde ucuzluktan almışız
Bende o siyah kazak hani bir kedi gibi sokuldu un
Şubat ve ya mur ya ıyormuş me erse,
Islatan her tarafımızı
Orada masanın üstünde bir resim,
Yak bitsin

İbrahim Sadri

Yürüyelim Seninle İstanbul'da

Kırmızıyı sevdi ini bilseydim
hayallerim kıpkırmızı olurdu

İstanbul hala güneşin ardında
ufuklarında birkaç kara leke
birkaç kan pıhtısı dudaklarında
İstanbul hala sevimli mi sevimli
ve hala bir tomucuk tadında
yürüyelim seninle İstanbul'da

korkusuz bir rüyadır
bekler bizi Beykoz'da, Üsküdar'da
birkaç ku u, birkaç mahzun kuştüyü
yenilgisiz bir muamma gibidir
arar bulusmayan ellerimizi
deli rüzgar yine sarhoş, hovarda

tam orada, Çamlıca yokuşunda
birkaç bulut çekelim gökyüzünden
damarlarımızdan geçirelim ve birden
bırakalım suların üzerine
sen bir defa konuş, sen bir defa gül
kumlu ebrular yapalım seninle
serpmeli ebrular, bülbülyuvası
hercaimenekşe, gonca ve sümbül


Nurullah Genç

Canım İstanbul... ee "Fatih" i Kim??