"Nette tanışan iki genç arkadaş olurlar. Zaman içinde sıkı bir dostlu a dönüşen beraberliklerini zedelememek için hiçbir zaman birbirlerini görmeme e, fiziki özelliklerinden bahsetmemeye karar verirler.
İsimlerin, şekillerin olmadı ı sadece ruhların derinliklerinden gelen en samimi duyguların dile getirildi i zaman ve mekan unsurlarından soyutlanmış bir birliktelik içinde sürer dostlukları.
Ve bir gün bakarlar ki birbirlerini tamamlayan iki varlık olmuşlar. Yazışmadıkları gün hatta saat olmamaya başlamışlar. Adeta nefes alış gibi do al bir bütünleşme, isim takamadıkları bir aşk gelişmiş içlerinde. Tüm beşeri sıfatlardan sıyrılmış, bambaşka bir halmiş bu.
Aradan geçen zaman zarfında, artık kesinlikle birbirlerinden asla kopamayacaklarına inandıkları gün; tanışmaya ve evlenmeye karar vermişler.
Ve ikisinin de çok iyi bildikleri bir kentin çok iyi tanıdıkları bir sahilinde buluşmak üzere anlaşmışlar.
Hanımın elinde kırmızı güller ve dudaklarında sevgi dolu bir gülümseme olacakmış. Erkek ise hiçbir alamet taşımayacakmış.
Nihayet beklenen gün gelmiş. Genç erkek sözleştikleri yere yaklaştıkça kalbi duracak gibi oluyormuş. İşler biraz de işmeye başlamış kalbinde. Ya çok çirkin bir kadınsa sevdice i, ya kör, topal ya da&&&& ise. Biraz hata yaptı ını düşünür gibi olmuş ama çabuk savmış bu kendine ve aşkına yakışmayan düşünceleri zihninden.
Karşıda elinde bir gül tutan ve sa a ,sola bakınan hanımı görmüş. İçi hop etmiş fakat dudaklarında beliren düş kırıklı ını biraz olsun giderebilmek için bir, iki derin nefes almış ve son derece kararlı adımlarla hanımın yanına yaklaşmış.
Annesi yaşında hatta daha da yaşlı, saçları pamuk gibi bembeyaz, yüzü yaşadı ı yılların derin izleri ile buruşmuş fakat dudaklarında güzel bir o kadar da şaşkın bir tebessümle kendine do ru yaklaşan genç erke e bakıyormuş. Gözleri bin bir soru ile kıpırdıyor, yorgun gözkapakları arada bir feri kaçmış gözbebeklerini uzaklara yönlendiriyor ama yaşlı kadın gözlerini genç erke in bakışlarına kilitlemeye çalışıyormuş.
Zihninde çeşit, çeşit zıt fikirlerin koşuştu u genç adam bir, iki yutkundu ve gücünün son raddesindeki bir hıçkırıkla,
"Merhaba aşkım. Nasılsın." Dedi.
Kadere teslim olmuştu. Söz vermişti. Biliyordu her şey olabilirdi. Bir an gözlerini kapadı ve yazışmalarını hatırlamaya çalıştı. Onca duygu dolu kelimeler, sevda yüklü vaatler, parlak gelecekler nasıl olmuştu da bu yaşı geçmiş hatunun kaleminden dökülebilmişti. Bir türlü inanamıyordu fakat gerçek gün gibi ortadaydı.
Yaşlı kadının elinde tuttu u kırmızı güller aldı ve tarif edilemeyen bir duyguyla onları öptü. Sonra elini uzattı ve,
"Hadi kalkmana yardım edeyim aşkım. Buradan uzaklaşalım. " Dedi.
Olanları anlamsız gözlerle seyreden yaşlı kadın dudaklarını araladı ve,
"Ey o ul, ben yıllardır bu kelimeyi unutmuş anan belki ninen yaşta bir kadınım. Neler oluyor anlayamadım ama o gülleri elimden niye aldın. Onları bana şu ilerde oturan genç kız verdi. Birini bekliyormuş, burada buluşacaklarmış. Gelirse benim tarafımdan bu gülleri ona verir misin demişti. Ben de O genci bekliyordum. Yoksa o sen misin?"
Genç adam bir an soluksuz kaldı, Bo azında dü ümlenen hıçkırık ve karmakarışık duygularla yaşlı kadının işaret etti i yöne baktı. Bir çift sevgi ve minnettarlıkla parlayan yeşil göz kendisine gülümsüyordu. Telaşla yaşlı kadının ellerini öptü ve gülleri ona tekrar vererek işaret edilen tarafa koşmaya başladı. Genç kız da aya a kalkmış onu bekliyordu.
"Seni izledim. Şayet gülleri almayıp geri dönseydin sessizce buradan uzaklaşacaktım. Seni do ru tanımışım aşkım..."
-Alinti-
İsimlerin, şekillerin olmadı ı sadece ruhların derinliklerinden gelen en samimi duyguların dile getirildi i zaman ve mekan unsurlarından soyutlanmış bir birliktelik içinde sürer dostlukları.
Ve bir gün bakarlar ki birbirlerini tamamlayan iki varlık olmuşlar. Yazışmadıkları gün hatta saat olmamaya başlamışlar. Adeta nefes alış gibi do al bir bütünleşme, isim takamadıkları bir aşk gelişmiş içlerinde. Tüm beşeri sıfatlardan sıyrılmış, bambaşka bir halmiş bu.
Aradan geçen zaman zarfında, artık kesinlikle birbirlerinden asla kopamayacaklarına inandıkları gün; tanışmaya ve evlenmeye karar vermişler.
Ve ikisinin de çok iyi bildikleri bir kentin çok iyi tanıdıkları bir sahilinde buluşmak üzere anlaşmışlar.
Hanımın elinde kırmızı güller ve dudaklarında sevgi dolu bir gülümseme olacakmış. Erkek ise hiçbir alamet taşımayacakmış.
Nihayet beklenen gün gelmiş. Genç erkek sözleştikleri yere yaklaştıkça kalbi duracak gibi oluyormuş. İşler biraz de işmeye başlamış kalbinde. Ya çok çirkin bir kadınsa sevdice i, ya kör, topal ya da&&&& ise. Biraz hata yaptı ını düşünür gibi olmuş ama çabuk savmış bu kendine ve aşkına yakışmayan düşünceleri zihninden.
Karşıda elinde bir gül tutan ve sa a ,sola bakınan hanımı görmüş. İçi hop etmiş fakat dudaklarında beliren düş kırıklı ını biraz olsun giderebilmek için bir, iki derin nefes almış ve son derece kararlı adımlarla hanımın yanına yaklaşmış.
Annesi yaşında hatta daha da yaşlı, saçları pamuk gibi bembeyaz, yüzü yaşadı ı yılların derin izleri ile buruşmuş fakat dudaklarında güzel bir o kadar da şaşkın bir tebessümle kendine do ru yaklaşan genç erke e bakıyormuş. Gözleri bin bir soru ile kıpırdıyor, yorgun gözkapakları arada bir feri kaçmış gözbebeklerini uzaklara yönlendiriyor ama yaşlı kadın gözlerini genç erke in bakışlarına kilitlemeye çalışıyormuş.
Zihninde çeşit, çeşit zıt fikirlerin koşuştu u genç adam bir, iki yutkundu ve gücünün son raddesindeki bir hıçkırıkla,
"Merhaba aşkım. Nasılsın." Dedi.
Kadere teslim olmuştu. Söz vermişti. Biliyordu her şey olabilirdi. Bir an gözlerini kapadı ve yazışmalarını hatırlamaya çalıştı. Onca duygu dolu kelimeler, sevda yüklü vaatler, parlak gelecekler nasıl olmuştu da bu yaşı geçmiş hatunun kaleminden dökülebilmişti. Bir türlü inanamıyordu fakat gerçek gün gibi ortadaydı.
Yaşlı kadının elinde tuttu u kırmızı güller aldı ve tarif edilemeyen bir duyguyla onları öptü. Sonra elini uzattı ve,
"Hadi kalkmana yardım edeyim aşkım. Buradan uzaklaşalım. " Dedi.
Olanları anlamsız gözlerle seyreden yaşlı kadın dudaklarını araladı ve,
"Ey o ul, ben yıllardır bu kelimeyi unutmuş anan belki ninen yaşta bir kadınım. Neler oluyor anlayamadım ama o gülleri elimden niye aldın. Onları bana şu ilerde oturan genç kız verdi. Birini bekliyormuş, burada buluşacaklarmış. Gelirse benim tarafımdan bu gülleri ona verir misin demişti. Ben de O genci bekliyordum. Yoksa o sen misin?"
Genç adam bir an soluksuz kaldı, Bo azında dü ümlenen hıçkırık ve karmakarışık duygularla yaşlı kadının işaret etti i yöne baktı. Bir çift sevgi ve minnettarlıkla parlayan yeşil göz kendisine gülümsüyordu. Telaşla yaşlı kadının ellerini öptü ve gülleri ona tekrar vererek işaret edilen tarafa koşmaya başladı. Genç kız da aya a kalkmış onu bekliyordu.
"Seni izledim. Şayet gülleri almayıp geri dönseydin sessizce buradan uzaklaşacaktım. Seni do ru tanımışım aşkım..."
-Alinti-