Yeniden Doğuş

Yüzlerinde, yamasız tenime basan ifadeler vardı
Kalbim kanıyordu gülümserken
Kimse görmedi
Koskoca caddede ışık seliydim ben
Hiçbir bakışı boğamadım
Suskundu dilim açık yaralarım azmıştı
Kendimden başka herkese benziyordum
Ve kayıptım

Aradığım tek bir sesti nefesime değecek
Kesikti soluklarım, adımlarım eksik&.
İyi gelecekti açık hava, köşe başında kolların olsaydı
Korunmasızdım, çelmeler vardı dillerinde
Dirseklerim acıyordu, sussundu herkes
Kimse duymadı.

Gittin diyordu elektronik bir ses
Sıcaklığı avuç içlerimde harlanıyordu
Parmaklarım sızlarken Gittin diyordum
Kalamıyorduk yan yana
Ekşiydi kokusu köprü diplerinin
Yüzümü buruşturacak kadar ayrılıktı gölgesi.

Beli ağrıyordu aklımın, iki büklüm,
Sağlıksız söylemlerdi ve biraz da uyuşmuş
İyileşecekti takılsaydı aklına adım
Cismime aksesuardı ve hep bir yerlerde unutulandı
Kimse hatırlayamadı.

Annem gözlerinde öfke saklıyordu
Göğsümdeki çelik yelek delik deşik
Son bakışı ciğerimde saplıydı
Hissizdim, ölüyordum
Kimse ağlamadı

Rüzgar her öptüğünde boynumdan
Sen sanıyordum
Ürpertilerimi cennet sayıp kanatlanandım
Şemsiyesi kırıktı gözlerimin
İki sokak arası çamurdu
Ayaklarına bulaşan küfürdü ağzım
Kimse öpmedi

.
.
.
.
.
.
.

çirkin bir kurbağaydım
prenses olamadım...​