Hz. Ömer zamanında Allah'a kulluk yapan bir genç vardı. Mescidden ayrılmıyordu. Hz. Ömer ona gıbta ediyordu. Bu gencin ihtiyar bir babası vardı. Genç yatsı namazını kıldıktan sonra babasının yanına giderdi. Gencin yolu bir kadının kapısından geçerdi. Kadın gence gönül vermişti ve gencin yoluna çıkarak kendisini arzediyordu. Genç bir gece tekrar kadının yanından geçerken kadın onu konuşmak suretiyle elde etti.
Genç kapıya geldiğinde kadın içeri girdi. Genç de içeri girdi. Allah'ı hatırladı, Allah'tan korktu aklına geldi: "Kesinlikle ittika edenler, şeytandan birşey onlara dokunduğunda Allah'ı hatırlarlar ve hemen o esnada görür hale gelirler." (Araf; 201)
Bunun üzerine genç düşüp bayıldı. Kadın, komşusu olan bir kadına haber verdi. İkisi genci çıkarmak hususunda yardımlaştılar, onu dışarı çıkarıp kapıda bıraktılar. Onu oturttular, babasının kapısını çaldılar. Babası çıktı, baktı ki çocuk kapıda baygın bir haldedir. Aile efradını çağırdı. Onu içeri aldılar. Genç gecenin bir kısmı geçtikten sonra ayıldı ve babası ona: "Ey oğul, sana ne oldu?" dedi. O da:
"Hayırlıdır, birşey yok!" dedi. Babası: "Allah için senden soruyorum. Sana ne oldu, söyle bana!" dedi. Genç de hadiseyi olduğu gibi babasına anlattı. Babası: "Ey oğul! Okuduğun ayet hangi ayetti?" dedi. Genç okuduğu ayeti bir daha tekrarlayınca yine bayıldı. Onu yoklayınca ölmüş olduğunu gördüler. Onu yıkadılar ve aynı gecede defnettiler. Sabah olunca olanları Hz. Ömer'e anlattılar. Hz. Ömer gelip gencin babasına taziyede bulundu ve:
"Niçin bana haber vermediniz?" dedi. Gencin Babası: "Ey Mü'minlerin Emîri! Vakit geceydi." dedi.
Hz. Ömer: "Öyleyse beni kabrine götürün." dedi. Hz. Ömer'le beraberindekiler kabre geldiler.
Hz. Ömer: "Ey filan! Rabb'inin makamından korkan bir insan için iki cennet vardır" (Rahman; 46) ayetini okudu. Genç de kabirden: "Ey Ömer, Rabb'in cennette iki kez o iki cenneti bana vermiştir." dedi.
Genç kapıya geldiğinde kadın içeri girdi. Genç de içeri girdi. Allah'ı hatırladı, Allah'tan korktu aklına geldi: "Kesinlikle ittika edenler, şeytandan birşey onlara dokunduğunda Allah'ı hatırlarlar ve hemen o esnada görür hale gelirler." (Araf; 201)
Bunun üzerine genç düşüp bayıldı. Kadın, komşusu olan bir kadına haber verdi. İkisi genci çıkarmak hususunda yardımlaştılar, onu dışarı çıkarıp kapıda bıraktılar. Onu oturttular, babasının kapısını çaldılar. Babası çıktı, baktı ki çocuk kapıda baygın bir haldedir. Aile efradını çağırdı. Onu içeri aldılar. Genç gecenin bir kısmı geçtikten sonra ayıldı ve babası ona: "Ey oğul, sana ne oldu?" dedi. O da:
"Hayırlıdır, birşey yok!" dedi. Babası: "Allah için senden soruyorum. Sana ne oldu, söyle bana!" dedi. Genç de hadiseyi olduğu gibi babasına anlattı. Babası: "Ey oğul! Okuduğun ayet hangi ayetti?" dedi. Genç okuduğu ayeti bir daha tekrarlayınca yine bayıldı. Onu yoklayınca ölmüş olduğunu gördüler. Onu yıkadılar ve aynı gecede defnettiler. Sabah olunca olanları Hz. Ömer'e anlattılar. Hz. Ömer gelip gencin babasına taziyede bulundu ve:
"Niçin bana haber vermediniz?" dedi. Gencin Babası: "Ey Mü'minlerin Emîri! Vakit geceydi." dedi.
Hz. Ömer: "Öyleyse beni kabrine götürün." dedi. Hz. Ömer'le beraberindekiler kabre geldiler.
Hz. Ömer: "Ey filan! Rabb'inin makamından korkan bir insan için iki cennet vardır" (Rahman; 46) ayetini okudu. Genç de kabirden: "Ey Ömer, Rabb'in cennette iki kez o iki cenneti bana vermiştir." dedi.
