- Üyelik Tarihi
- 13 May 2010
- Mesajlar
- 724
- Aldığı Beğeniler
- 12
Anne olsun ya da olmasın, içgüdüsel olarak kadın sevdiklerine sahip çıkma
eğilimi gösterir. Korumak, kollamak, gelen her tehlikeye karşı durabilmek,
gerektiğinde bir kartal kadar yırtıcı olmak ve her türlü kötülükle savaşabilmek,
kadının doğasında vardır.
Kadının içindeki güç, en zor şartlarda bile yaşam mücadelesi verebilecek kadar
büyüktür. Hatta doğadaki en sağlam, dayanıklı ve güçlü varlık kadındır.
İçinde var olan o savaşçı ruha rağmen, kadın sadece sevdiği adamın yanında,
köşeye çekilebilir, pasifleşir, ihtiyaçlarını ve duygularını ikinci sıraya itebilir.
Duyduğu saygı yüzünden, erkeğinden daha güçsüz durur. Bir kadının ruhundaki
fırtına, isterse dünyayı yerinden oynatabilir.
Kadın çoğu zaman erkeklerden fiziksel olarak zayıftır. Bilek güreşi yapılsa,
erkek birkaç saniye içinde kadını devirebilir. Ancak, yaşamın her noktasında,
bir kadın isterse, erkeği ezmesi an meselesidir.
Erkekleri çoğu zaman şaşkına çeviren bir durum vardır. Evliyken veya
birlikteyken, ampul değiştirmek konusunda çaresiz duran ve eşinden yardım
isteyen bir kadın, üç çocuğuyla hayatta tek başına kaldığında, mucize bir
yaşam hikayesi çıkarabilir. Erkekleri biraz sersemleten ve anlayamadıkları şey
budur. Adam, kısa bir süre önce, pasif, vasıfsız, sıradan ve kendisi olmadan
yaşayamayacağını düşündüğü bir kadını; ayrıldıktan sonra perişan, yerlerde
sürünen, burnu sürtülmüş, barışmak için ayaklarına kapanarak af diler halde
bulacağını düşünür. Ancak öyle olmaz. Bu, erkeğin dehşete düşerek, kendiyle
yüzleştiği önemli anlardan birisidir. Peki, kadının içindeki bu büyük sır nedir?
Gelin, birlikte hayatın içinden, çok sıradan durumları hayal edelim. Bakalım,
kadınlar aslında ne yapar, ne söylerler? İlk örneğimizde, kadın mutfakta yemek
pişirmektedir. Erkek sofra hazırlanırken televizyona bakıyordur. Elinde, kapağı
sıkışmış bir salça kavanozu ile gelir kadın ve “hayatım, şunu açar mısın?” der.
Adam, büyük bir güven ve gurur duygusu içine girer, ancak bunu belli etmez.
Biraz zorlanarak ve tüm gücünü kullanarak kavanozu açar. Açılmaması halinde,
erkek kendini çok berbat hisseder ve bir sürü bahane bulur. “Bir bez getirsene,
ellerim kayıyor.” “Nasıl da sıkışmış bu meret” “Ellerin yağlı tutmuşsun
kavanozu, benim de elime bulaştı, kayıyor, ondan açılmıyor” Bunlar çok önemli
değil, çoğu zaman açılır. Peki, sizce kadın, o kavanozu açmanın en az üç
yöntemini bilmiyor mudur? Kavanozun kapağını sıcak suya tutmak, dibine
birkaç kere sertçe vurmak, bir bıçağı kenarına sokarak içine hava girmesini
sağlamak gibi yolları mutlaka biliyordur. Ancak, bunu eşine yaptırmak,
bilinçaltına şu mesajı yollamak içindir: “Sana ihtiyacım var!”
Başka bir örnek verelim. “Hayatım, gardırobun üstünden şu bavulu indirebilir
misin?” veya “Sevgilim, şu üst raftaki servis tabağına uzanabilir misin?”
cümleleri, size de tanıdık geldi mi? Sizce kadın, sandalyeye çıkıp istediği şeyi
almaktan aciz midir? Elbette hayır! Bu durumun alt göndermesi nedir? “Sen
olmasan ne yapardım?”
Tüm çetin şartlarda çözüm bulan kadınlar, eften püften şeylere takılıp kalır mı?
Yoklukta, iki tahta parçasını bağlayıp dolap yapan; evdeki tek malzemeden üç
çeşit yemek çıkaran, eşinin getirdiği azıcık para ile tüm ailesinin ihtiyaçlarını
karşılayıp, üstüne üstlük daha kötü günler için para biriktiren kadın; kavanoz
kapağını mı açamaz?
Kadın, dünya üzerindeki en özel varlıktır. Yapabildiklerini göstermemesi, bir
adım geride durması, erkeğine duyduğu sevgi ve saygıdandır. “Her başarılı
erkeğin arkasında bir kadın vardır” cümlesi, kadın-erkek ilişkisi için söylenmiş,
üstünde biraz düşünülmesi gereken önemli laflardan biridir.
Beylerin anlaması gereken şey şudur: Biz, sizin yaptığınız her işi yapabilecek
kapasiteye, direnilmesi gereken her
noktada savaşacak ve ayakta kalacak iç disipline, acil durumlarda çözüm
getirebilecek beyne sahibiz. Yaparsak, çok daha iyisini de yaparız.
Yapmamamız sevgimizden, sizi var etme, hevesinizi kırmama isteğimizdendir.
Bunu bilmeli ve yaşam oyunundaki yerinizi doğru korumalısınız. Yoksa kadın isterse…
_____________
Alıntı
eğilimi gösterir. Korumak, kollamak, gelen her tehlikeye karşı durabilmek,
gerektiğinde bir kartal kadar yırtıcı olmak ve her türlü kötülükle savaşabilmek,
kadının doğasında vardır.
Kadının içindeki güç, en zor şartlarda bile yaşam mücadelesi verebilecek kadar
büyüktür. Hatta doğadaki en sağlam, dayanıklı ve güçlü varlık kadındır.
İçinde var olan o savaşçı ruha rağmen, kadın sadece sevdiği adamın yanında,
köşeye çekilebilir, pasifleşir, ihtiyaçlarını ve duygularını ikinci sıraya itebilir.
Duyduğu saygı yüzünden, erkeğinden daha güçsüz durur. Bir kadının ruhundaki
fırtına, isterse dünyayı yerinden oynatabilir.
Kadın çoğu zaman erkeklerden fiziksel olarak zayıftır. Bilek güreşi yapılsa,
erkek birkaç saniye içinde kadını devirebilir. Ancak, yaşamın her noktasında,
bir kadın isterse, erkeği ezmesi an meselesidir.
Erkekleri çoğu zaman şaşkına çeviren bir durum vardır. Evliyken veya
birlikteyken, ampul değiştirmek konusunda çaresiz duran ve eşinden yardım
isteyen bir kadın, üç çocuğuyla hayatta tek başına kaldığında, mucize bir
yaşam hikayesi çıkarabilir. Erkekleri biraz sersemleten ve anlayamadıkları şey
budur. Adam, kısa bir süre önce, pasif, vasıfsız, sıradan ve kendisi olmadan
yaşayamayacağını düşündüğü bir kadını; ayrıldıktan sonra perişan, yerlerde
sürünen, burnu sürtülmüş, barışmak için ayaklarına kapanarak af diler halde
bulacağını düşünür. Ancak öyle olmaz. Bu, erkeğin dehşete düşerek, kendiyle
yüzleştiği önemli anlardan birisidir. Peki, kadının içindeki bu büyük sır nedir?
Gelin, birlikte hayatın içinden, çok sıradan durumları hayal edelim. Bakalım,
kadınlar aslında ne yapar, ne söylerler? İlk örneğimizde, kadın mutfakta yemek
pişirmektedir. Erkek sofra hazırlanırken televizyona bakıyordur. Elinde, kapağı
sıkışmış bir salça kavanozu ile gelir kadın ve “hayatım, şunu açar mısın?” der.
Adam, büyük bir güven ve gurur duygusu içine girer, ancak bunu belli etmez.
Biraz zorlanarak ve tüm gücünü kullanarak kavanozu açar. Açılmaması halinde,
erkek kendini çok berbat hisseder ve bir sürü bahane bulur. “Bir bez getirsene,
ellerim kayıyor.” “Nasıl da sıkışmış bu meret” “Ellerin yağlı tutmuşsun
kavanozu, benim de elime bulaştı, kayıyor, ondan açılmıyor” Bunlar çok önemli
değil, çoğu zaman açılır. Peki, sizce kadın, o kavanozu açmanın en az üç
yöntemini bilmiyor mudur? Kavanozun kapağını sıcak suya tutmak, dibine
birkaç kere sertçe vurmak, bir bıçağı kenarına sokarak içine hava girmesini
sağlamak gibi yolları mutlaka biliyordur. Ancak, bunu eşine yaptırmak,
bilinçaltına şu mesajı yollamak içindir: “Sana ihtiyacım var!”
Başka bir örnek verelim. “Hayatım, gardırobun üstünden şu bavulu indirebilir
misin?” veya “Sevgilim, şu üst raftaki servis tabağına uzanabilir misin?”
cümleleri, size de tanıdık geldi mi? Sizce kadın, sandalyeye çıkıp istediği şeyi
almaktan aciz midir? Elbette hayır! Bu durumun alt göndermesi nedir? “Sen
olmasan ne yapardım?”
Tüm çetin şartlarda çözüm bulan kadınlar, eften püften şeylere takılıp kalır mı?
Yoklukta, iki tahta parçasını bağlayıp dolap yapan; evdeki tek malzemeden üç
çeşit yemek çıkaran, eşinin getirdiği azıcık para ile tüm ailesinin ihtiyaçlarını
karşılayıp, üstüne üstlük daha kötü günler için para biriktiren kadın; kavanoz
kapağını mı açamaz?
Kadın, dünya üzerindeki en özel varlıktır. Yapabildiklerini göstermemesi, bir
adım geride durması, erkeğine duyduğu sevgi ve saygıdandır. “Her başarılı
erkeğin arkasında bir kadın vardır” cümlesi, kadın-erkek ilişkisi için söylenmiş,
üstünde biraz düşünülmesi gereken önemli laflardan biridir.
Beylerin anlaması gereken şey şudur: Biz, sizin yaptığınız her işi yapabilecek
kapasiteye, direnilmesi gereken her
noktada savaşacak ve ayakta kalacak iç disipline, acil durumlarda çözüm
getirebilecek beyne sahibiz. Yaparsak, çok daha iyisini de yaparız.
Yapmamamız sevgimizden, sizi var etme, hevesinizi kırmama isteğimizdendir.
Bunu bilmeli ve yaşam oyunundaki yerinizi doğru korumalısınız. Yoksa kadın isterse…
_____________
Alıntı
