Yeniden Doğuş

İlhan Kurt

Kadın ve Adam

Adam bir martı kanadı
Tam ortasından kanadı
Kadın denizdi
Denizde bir izdi
Gölgesinden çıkıp adamın
Kendine bir deniz çizdi

El eleydiler önce
Elleri aynıldı ilk
Elleri görünce
Adam uzandı bir laleye
Kadın kapıldı şelaleye
Ellerinde çiçekler
Sularda boğuldular
Çiçekler can buldu
Onlar soldular

Yaprak idi eteği
Ağacı adam
Bastı ince narayı
Böyle gitmez deyip madam
Gitmedi öyle, fırtınalar çıktı
Kadın semiz bir pupa oldu
Adam acıktı

Gün çekildi kenara
Gece ihrama girdi
Hayat dizildi kadının tespihine
Kadındı adamın virdi

Uzanıp bir şilteye
Çektiler içlerine hüznü
Kadın bir sigara çıkardı
Adam çakmak
Kadın dertlerini yakmak istedi
Adam dünyayı yakmak

Sular yudumladi uykulan
Kadının eline geçti zamanın yuları
Kadın sürgün dedi
Adam sürgün yedi
Üç elma düştü gökten, denize
Biri kadına, biri kadına
Biri de kadına