Yeniden Doğuş

Kagittan Gemi

Bu denli ü$ümemi$ti yalnizliktan. Karanliktan korkmami$ti gök gürültüsüne ragmen. Cesaretini giydi pardüsesiyle birlikte, kapiya yöneldi agir agir merdivenleri iniyordu aklinda bin bir sualle. Iceride bulamadigi nerdeydi. Kaybettigine aglayan cocuk misali ruhu cirpinmadaydi... Renk cümbü$ü geceye inat siritiyordu. Yalan, kahir, dert adina ne varsa caddeleri bürümü$tü. Nefes aldigini unutanlar hiclik deryasinda bogulamayanlardi. Mecali kalmami$ bir halde kendini ay i$igiyla güne$lenen banka birakti. Yalnizligina inat gözya$lari e$lik ediyordu. Yine seninleyim diye gecirdi icinden. Mendil satan bir cocugun seslenmesiyle kendine geldi. Abla mendil&? Elindeki son mendili uzatti Cocuk... Titreyen elleriyle mendili aldi. Ne kadar gecti kim bilir yüzünün yandigini ellerinin uyu$tugunu hissetti. Ayaga kalkti, ayagi takildi dü$ecekti üstadi uzatti elini. I$ik yiginindan siyrildi, islak yollara, soguga, kalabaliga-nefsini aldatan hicbir $eye aldirmadan türbegaha dogru yola koyuldu. Gözleriyle adimlarini sayiyor bir yandan da huzura varmadan önce gönlünü süpürüyordu fanilige dair ne varsa...

Sevda kokusu geliyordu, yakla$tigini hissetti. Esselamu aleyküm diyerek makama girdi. Edeple ayak ucuna oturdu. Manevi alemin kapisindan iceri girdi ve selamini aldi Üstadin.Itminana ermi$ kalbiyle i$te halim dercesine sükut haline girdi. Egildikce egiliyor iki büklüm oluyordu. Mahcup bir edayla, eyvallah dedi, yava$ca dogruldu gözleri üzerinde makamdan ayrildi. Hu$uyu icen ruhu sakinlemi$ti. Bahceye ciktiginda masum bir kiz gözleri i$il i$il yüzüne bakiyordu, gülümsemeyle yanina sokuldu, her zaman yaninda bulundurdugu $ekerlerden en pembesini uzatti, tebessümle birlikte gamze belirdi yüzünde. Cocuk kalbim olsaydi yine dedi özendi minige. Hele bir de elindeki kagittan gemisini görünce heyecanlandi, daldi, daldi... Ucuz hayaller, pak rüyalari özlemi$ti. Sevda agirla$mi$ti yüreginde her $eyin yitikle$tigi dünyada cocuklara kalmi$ti sevinc. Temiz bir dünyaya dogmami$lardi lakin bundan bihaber oyuna dalmi$lardi. Unutmak care miydi acaba? Göz yummak hircin baki$lara, kulaklari tikamak nefis itiraflarina ya da acilari gömmek kimsenin bulamayacagi derin okyanuslara. Sahi nisyan derman olur muydu?

Cevapsiz sualler... Rüzgarsiz hava... Yetim kalmi$ bir gölge... Hüzün sinmi$ bedenine ufak bir el dokundu. Aglama...! Abla gemim senin olsun ama aglama. Donmu$ gözleri gözlerinde kayboldu bir an, gemiyi aldi havuzun icine birakti... Ablam gemi burada yüzsün olur mu? Kücük kiz kaküllerine saklanmi$ gözleriyle onayladi, devam etti ama gözlerini ayirma üzerinden, yaban eller degmesin yelkenine? Yalniz birakma onu diyebildi. Nice sahiplilerin sahipsiz kaldigi bu $ehirde kendine yandi. Tutamadigi incileri sacildi yüzünden. Arkasina bakmadan yalnizligini daha bir derinle$tiren kalabaliga kari$ti...

Ay$egül Tulu​