KALANLAR
Ah şu gamın parmakları değdikçe tenime
Çürüyor birer birer kuşların kanatları
Bırakırken kendimizi yorulmuş su sesine
Kıracak mı şimdi rüzgar şu susamış dalları
Güzellikler odasında söndü şu lamba
Şu yol, şu kapı önü, gülüşünden kalan iz
Tamamlamış ömrünü kalbin değdiği yara
Şimdi kırık vazolarda sızlamış iki çiçeğiz
İdris Ekinci
