Bazi kimseler, kalb temizligini sadece insanlar hakkinda bir kötülük düsünmemek yahut yardimsever olmak gibi cok basit bir mana da anliyorlar...
Bununla da kalmayip, insanlara iyi davranmakla, Allah(cc)'a ibadet mükellefiyetinden kurtulduklarini zannediyorlar...
Bu, seytanin bir desisesi, nefsin bir oyunudur...
Bu oyuna gelenleri aldatan sebeblerden biri, " hata emsal olmaz" prensibine göz kapamalari...
Bunlar, namaz kilan, ibadet eden bir mü'minin günlük hayatinda islam'in ruhuna ters düsen ve diger insanlara zarar veren bir takim noktalar tesbit ediyorlar. Bunlari öne sürüyor ve " Bu adam namaz kiliyor ama, su hatalari da isliyor. Ben ise, onun düstügü hatalara düsmüyorum " diyerek kendi ibadetsizliklerine, onun kusurlarinda bir özür kapisi bulmaya calisiyorlar.
Bu tip yanlis degerlendirmeler sadece namaz kilmayanlara mahsus degil... Namaz kilan bir mü'min de islam'in diger emirlerini kendisinden daha iyi yerine getiren bir kardesi hakkinda benzer seyler söyleyebiliyor.
Hidayet rehberimiz, Peygamber Efendimiz (SAS)'den bir Hadis-i Serif :
" ibtida bir günah isledigi zaman kalbde bir kara leke hasil olur. Eger sahibi pisman olur tevbe isti'far ederse kalb yine parlar..."
Bu Hadis-i Serif'den temiz ve selim kalbin, ancak günahlardan salim olan ve isyanlarla kararmamis bir kalb olabilecegini ögreniyoruz.
" Güzel ahlaki tamamlamak icin gönderildim " diyen O' hidayet rehberinin (SAS), ise tevhidden baslamasi ne kadar manidardir. Tevhidden sapan, sirke düsen ve putlara tapan bir kalbin temiz olmasi mümkün mü? O'nun irsadiyla sirkten kurtulan, temizlenen mü'minlere bu defa ibadet emri verilmis... Rabbinin emrini dinlemeyen bir kalbin temiz olmasi nasil düsünülebilir?
Babasinin sözünü tutmayan bir cocuga, hemen "terbiyesiz" , "ahlaksiz" damgasini vuran insanoglu, bu hareketiyle, Allah(cc)'a isyan eden bir insanin en büyük ahlaksizligi yapmis olacagini pesinen kabul etmis olmuyor mu?
Cagimizda yeni bir grup cikmis ortaya :
Kalbi Temizler Ekolü...
Bunlar bütün Peygamberlere (A.S.), bütün ashaba, bütün evliyaya ve nihayet on dört asrin bütün mü'minlerine muhalif bir caddede yürümeye baslamislar... Bu ekolün mensuplari, kendi haklarinda, tevbe kapisini adeta kapamislar. Zira, isyanlarini göremez hale gelmisler... Daha kötüsü, onlari müdafaa etmeye baslamislar. Kendilerini Allah(cc)'a ibadet etmeye cagiran mü'min kardeslerine verdikleri cevap, her defasinda, "Sen benim kalbime bak" seklinde olmus.
Ben senin kalbine nasil bakayim?.. Kalb manevi oldugu gibi, onun hassalari, latifeleri de manevi... Bunlar tezahür olmadan, aciga vurulmadan nasil bilinebilir!?..
Bununla da kalmayip, insanlara iyi davranmakla, Allah(cc)'a ibadet mükellefiyetinden kurtulduklarini zannediyorlar...
Bu, seytanin bir desisesi, nefsin bir oyunudur...
Bu oyuna gelenleri aldatan sebeblerden biri, " hata emsal olmaz" prensibine göz kapamalari...
Bunlar, namaz kilan, ibadet eden bir mü'minin günlük hayatinda islam'in ruhuna ters düsen ve diger insanlara zarar veren bir takim noktalar tesbit ediyorlar. Bunlari öne sürüyor ve " Bu adam namaz kiliyor ama, su hatalari da isliyor. Ben ise, onun düstügü hatalara düsmüyorum " diyerek kendi ibadetsizliklerine, onun kusurlarinda bir özür kapisi bulmaya calisiyorlar.
Bu tip yanlis degerlendirmeler sadece namaz kilmayanlara mahsus degil... Namaz kilan bir mü'min de islam'in diger emirlerini kendisinden daha iyi yerine getiren bir kardesi hakkinda benzer seyler söyleyebiliyor.
Hidayet rehberimiz, Peygamber Efendimiz (SAS)'den bir Hadis-i Serif :
" ibtida bir günah isledigi zaman kalbde bir kara leke hasil olur. Eger sahibi pisman olur tevbe isti'far ederse kalb yine parlar..."
Bu Hadis-i Serif'den temiz ve selim kalbin, ancak günahlardan salim olan ve isyanlarla kararmamis bir kalb olabilecegini ögreniyoruz.
" Güzel ahlaki tamamlamak icin gönderildim " diyen O' hidayet rehberinin (SAS), ise tevhidden baslamasi ne kadar manidardir. Tevhidden sapan, sirke düsen ve putlara tapan bir kalbin temiz olmasi mümkün mü? O'nun irsadiyla sirkten kurtulan, temizlenen mü'minlere bu defa ibadet emri verilmis... Rabbinin emrini dinlemeyen bir kalbin temiz olmasi nasil düsünülebilir?
Babasinin sözünü tutmayan bir cocuga, hemen "terbiyesiz" , "ahlaksiz" damgasini vuran insanoglu, bu hareketiyle, Allah(cc)'a isyan eden bir insanin en büyük ahlaksizligi yapmis olacagini pesinen kabul etmis olmuyor mu?
Cagimizda yeni bir grup cikmis ortaya :
Kalbi Temizler Ekolü...
Bunlar bütün Peygamberlere (A.S.), bütün ashaba, bütün evliyaya ve nihayet on dört asrin bütün mü'minlerine muhalif bir caddede yürümeye baslamislar... Bu ekolün mensuplari, kendi haklarinda, tevbe kapisini adeta kapamislar. Zira, isyanlarini göremez hale gelmisler... Daha kötüsü, onlari müdafaa etmeye baslamislar. Kendilerini Allah(cc)'a ibadet etmeye cagiran mü'min kardeslerine verdikleri cevap, her defasinda, "Sen benim kalbime bak" seklinde olmus.
Ben senin kalbine nasil bakayim?.. Kalb manevi oldugu gibi, onun hassalari, latifeleri de manevi... Bunlar tezahür olmadan, aciga vurulmadan nasil bilinebilir!?..