Bir seher vakti, kalbindeki semada, Muhammed (sallallahu aleyhi vesellem) güneşinin doğduğunu görürsen;
İşte o zaman, Âdem aleyhisselam gibi zari zari ağlarsın; hep tövbe edersin,
Nuh aleyhisselam gibi diyar diyar gezersin; insanları kurtuluşa çağırırsın,
İdris aleyhisselam gibi gönül cennetine girer hulle biçersin…
Eğer bir seherde, gönül semanı kaplayan bulutlar, gözyaşı yağmurlarıyla gönül bahçeni sularsa o bahçede ne güller ne laleler ne sümbüller koklarsın…
Sonra, gönül seman apaydınlık olur da Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa gönlünde;
Seni İbrahim aleyhisselam gibi ateşe atsalar yanmazsın,
İsmail gibi bıçakların önüne yatırsalar bıçaklar kesmez seni,
Süleyman aleyhisselam gibi mülkünü bir “Subhanellah”a satarsın,
Davud aleyhisselam gibi dağlar seninle Allahu Teâlâ’yı tesbih eder,
Kalp semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Musa aleyhisselam gibi gönül Tur’unda Rabbinle mukâleme edersin, sonra firavunlar düşse de peşine, denizler yol olur sana, kurtulursun ve kurtarırsın, peşine düşen müminleri…
Kalp semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Yakup aleyhisselam gibi gece gündüz ağlarsın,
Yusuf aleyhisselam gibi ne Züleyhalar çıksa da yoluna, dönüp bakmazsın.
Sonra seni kuyulara atsalar, sonra zindanlara düşsen de sultan olur çıkarsın…
Bir seher vakti gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
İsa aleyhisselam gibi dünyaya hiç kıymet vermezsin, ölü kalpler dirilir nefesinle.
Hasta kalpler şifa bulur bir dokunuşunla.
Sonra, gökten ne sofralar iner havarilerine…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Zekeriya aleyhisselam gibi testerelerle biçseler seni bir ‘Ah!’ demezsin,
Yahya aleyhisselam gibi başını verirsin de davandan dönmezsin…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Sana ok atsa düşmanların “Allah’ım bunlar bilmiyorlar, bunlara hidayet ver’ dersin.
Sonra düşersin yollara da Taiflere gidersin, ayaklarından kanlar akar ama sen mutlaka getirdiğine iman edecek bir Addas bulursun…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Doğduğun şehirden kovulursun belki ama sana kucak açacak ne Medine’ler bulursun…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Bazen bir Bedir zaferi yaşarsın,
Bazen Uhud’da sarsılırsın biraz,
Bazen sana saldıranların önüne Hendekler kazarsın.
Sonra ne Mekke’ler fethedersin, ne zaferler görürsün de ‘NASRUN MİNALLAH’ der, yüzünü secdelere koyarsın…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Geceler gündüz olur sana, ufuklara bakarsın da Muhammed sallallahu aleyhi veselleme koşan ne İkrimeler görürsün…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
İnsanların fevc fevc Muhammede sallallahu aleyhi veselleme koştuğunu görürsün…
ABDULLAH MUHAMMED REYHAN
İşte o zaman, Âdem aleyhisselam gibi zari zari ağlarsın; hep tövbe edersin,
Nuh aleyhisselam gibi diyar diyar gezersin; insanları kurtuluşa çağırırsın,
İdris aleyhisselam gibi gönül cennetine girer hulle biçersin…
Eğer bir seherde, gönül semanı kaplayan bulutlar, gözyaşı yağmurlarıyla gönül bahçeni sularsa o bahçede ne güller ne laleler ne sümbüller koklarsın…
Sonra, gönül seman apaydınlık olur da Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa gönlünde;
Seni İbrahim aleyhisselam gibi ateşe atsalar yanmazsın,
İsmail gibi bıçakların önüne yatırsalar bıçaklar kesmez seni,
Süleyman aleyhisselam gibi mülkünü bir “Subhanellah”a satarsın,
Davud aleyhisselam gibi dağlar seninle Allahu Teâlâ’yı tesbih eder,
Kalp semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Musa aleyhisselam gibi gönül Tur’unda Rabbinle mukâleme edersin, sonra firavunlar düşse de peşine, denizler yol olur sana, kurtulursun ve kurtarırsın, peşine düşen müminleri…
Kalp semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Yakup aleyhisselam gibi gece gündüz ağlarsın,
Yusuf aleyhisselam gibi ne Züleyhalar çıksa da yoluna, dönüp bakmazsın.
Sonra seni kuyulara atsalar, sonra zindanlara düşsen de sultan olur çıkarsın…
Bir seher vakti gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
İsa aleyhisselam gibi dünyaya hiç kıymet vermezsin, ölü kalpler dirilir nefesinle.
Hasta kalpler şifa bulur bir dokunuşunla.
Sonra, gökten ne sofralar iner havarilerine…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Zekeriya aleyhisselam gibi testerelerle biçseler seni bir ‘Ah!’ demezsin,
Yahya aleyhisselam gibi başını verirsin de davandan dönmezsin…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Sana ok atsa düşmanların “Allah’ım bunlar bilmiyorlar, bunlara hidayet ver’ dersin.
Sonra düşersin yollara da Taiflere gidersin, ayaklarından kanlar akar ama sen mutlaka getirdiğine iman edecek bir Addas bulursun…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Doğduğun şehirden kovulursun belki ama sana kucak açacak ne Medine’ler bulursun…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Bazen bir Bedir zaferi yaşarsın,
Bazen Uhud’da sarsılırsın biraz,
Bazen sana saldıranların önüne Hendekler kazarsın.
Sonra ne Mekke’ler fethedersin, ne zaferler görürsün de ‘NASRUN MİNALLAH’ der, yüzünü secdelere koyarsın…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
Geceler gündüz olur sana, ufuklara bakarsın da Muhammed sallallahu aleyhi veselleme koşan ne İkrimeler görürsün…
Gönül semanda Muhammed sallallahu aleyhi vesellem güneşi doğarsa;
İnsanların fevc fevc Muhammede sallallahu aleyhi veselleme koştuğunu görürsün…
ABDULLAH MUHAMMED REYHAN
Son düzenleme:
