Seneler seneler evveldi. Kalem ehlinden olmaya niyet ettim içimden. Kitapları ve hikâyeleri dost bellediğim için sırf; hayal kurmayı bunca sevdiğimden. Sonsuz seyahatler âlemidir kitaplar. Zamanda ve mekânda bir kuş kadar özgür kılar insanı. Alırsın kelimeleri tek tek bir araya getirirsin topak topak. Yumuşacık ama dayanıklı. Kanat yaparsın harflerden. Uçarsın uçabildiğince...
Eli kalem tutanlardan olmaya niyet ettim vakti zamanında. Niyet demek“vard k demek değil asla. Bir şey “olduk yahut bir paye “edindik veya yaptık-ettik-başardık demek değil kat’a. Türkçe’nin belki de en güzel kelimelerinden biridir “niyet etmek . Kolay kolay başka dillere çeviremezsin. Oruç tutan insan mesela “oruçluyum demez “niyetliyim der. Sen niyet edersin samimiyetle; yürürsün kendi yolunda elinden geldiğince. “Öğrenenler den olmak istersin “bilenlerden değil. Niyetin sana rehberlik eder. Adım adım aşama aşama...
Bu memlekette eli kalem tutanlar ekseriya erkek. Kadınlar sözlü kültürün bekçisi ise erkekler yazılı kültüre hâkim. Gazeteciler yazarlar editörlerşairler eleştirmenler... Halbuki onların yazdıkları kitapları okuyanlara bakıyorum. Bu okurların ne kadar çoğu kadın farkında mısınız? Adeta kadınlar okuyor erkekler yazıyor. Öyle alanlar var ki kadınlar erkeklerden daha iyi ve meraklı okurlar. Üstelik sevdikleri eserleri muhakkak etraflarına da okutuyorlar. Peki kadınlar erkeklerden daha fazla ve daha tutkuyla okudukları halde neden daha az yazıyorlar? Cesaretlerini kıran nedir?
Tesadüf değil ya bütün ilham perilerinin hep dişi olarak tasvir edilmesi; kadın dediğin ilham verir erkek ise o ilhamla eserler yaratırdı. Kadın yazının nesnesi erkek ise öznesiydi... Tüm bunlar eskidendi. Tabloyu temelden değiştirme vakti şimdi. Daha çok kadının yazılı kültüre girmesiburada ayakları üzerinde durması daha çok kadının “kalem ehli olmasıtoplumun da bireyselliklerin de gelişimi için önemli.
Dedim ya kalem ehlinden olmak niyetimdir. Bu yöndedir arzum sevdam ve tutkum. Lakin zihnimin bir kancası var ki takılı kalmış bir başka yerde. Onun gözü bir başka âlemde. Kalem ehlinde değil kalp ehlinde. Gönül ehli başka bir hal. Onlar bambaşka insanlar. Ah keşke keşke sayıca daha çok olsalar. Gene de az değiller. Ne de cılız ya da suskun veya görünmez. Serpiştirilmişler yeryüzüne öylesine.
Ben gönül ehlini niye seviyorum?
Seviyorum çünkü onlarda zerre kadar fenalık yok. Herkesin birbiri hakkında atıp tuttuğu yalan yanlış yazdığıbelden aşağı vurduğu ortamlarda bile onlar dedikodu yapmazlar. Çirkin söz söylemezler. Kem nazarla bakmazlar. Çünkü bilirler ki kem sözünkem gözün enerjisi insana yapışır. Daima kötü konuşan insanlar omuzlarında ağır bir yükle dolaşır.
Ben gönül ehlini niye seviyorum?
Seviyorum çünkü onlar insanı insana kırdırmazlar. Hiçbir konuda aşırıya gitmezler. Kimseye kin gütmezler. Kalp ehli insanlar bugün Kırgızistan’da olduğu gibi tutup da komşularının evlerinin üzerine kırmızı boyalarla işaret koymazlar. “Bu Özbek “bu K rg z bu filanca bu falanca gibi ayrımlar yapmazlar. Nefrete husumete şiddete çanak tutmazlar. Ben gönül ehlini niye seviyorum? Çünkü onlar hoşça bakarlar cümle âleme. Ve dahi kendilerine. Güzel bakar ve güzel görürler. Enerjileri farklıdır hemen hissedersiniz. Telaşsız kavgasız küfürsüz yaşarlar. Gittikleri her yerde etraflarına daim muhabbet saçarlar.
Kalem ve kelam dünyası daha kavgacı hırslı hırçın. Bu da benim çelişkim işte. Bense ruhen araftayım. Kalem ehlini seviyorum ama kalp ehli başka dostlar onlar bambaşka...
Eli kalem tutanlardan olmaya niyet ettim vakti zamanında. Niyet demek“vard k demek değil asla. Bir şey “olduk yahut bir paye “edindik veya yaptık-ettik-başardık demek değil kat’a. Türkçe’nin belki de en güzel kelimelerinden biridir “niyet etmek . Kolay kolay başka dillere çeviremezsin. Oruç tutan insan mesela “oruçluyum demez “niyetliyim der. Sen niyet edersin samimiyetle; yürürsün kendi yolunda elinden geldiğince. “Öğrenenler den olmak istersin “bilenlerden değil. Niyetin sana rehberlik eder. Adım adım aşama aşama...
Bu memlekette eli kalem tutanlar ekseriya erkek. Kadınlar sözlü kültürün bekçisi ise erkekler yazılı kültüre hâkim. Gazeteciler yazarlar editörlerşairler eleştirmenler... Halbuki onların yazdıkları kitapları okuyanlara bakıyorum. Bu okurların ne kadar çoğu kadın farkında mısınız? Adeta kadınlar okuyor erkekler yazıyor. Öyle alanlar var ki kadınlar erkeklerden daha iyi ve meraklı okurlar. Üstelik sevdikleri eserleri muhakkak etraflarına da okutuyorlar. Peki kadınlar erkeklerden daha fazla ve daha tutkuyla okudukları halde neden daha az yazıyorlar? Cesaretlerini kıran nedir?
Tesadüf değil ya bütün ilham perilerinin hep dişi olarak tasvir edilmesi; kadın dediğin ilham verir erkek ise o ilhamla eserler yaratırdı. Kadın yazının nesnesi erkek ise öznesiydi... Tüm bunlar eskidendi. Tabloyu temelden değiştirme vakti şimdi. Daha çok kadının yazılı kültüre girmesiburada ayakları üzerinde durması daha çok kadının “kalem ehli olmasıtoplumun da bireyselliklerin de gelişimi için önemli.
Dedim ya kalem ehlinden olmak niyetimdir. Bu yöndedir arzum sevdam ve tutkum. Lakin zihnimin bir kancası var ki takılı kalmış bir başka yerde. Onun gözü bir başka âlemde. Kalem ehlinde değil kalp ehlinde. Gönül ehli başka bir hal. Onlar bambaşka insanlar. Ah keşke keşke sayıca daha çok olsalar. Gene de az değiller. Ne de cılız ya da suskun veya görünmez. Serpiştirilmişler yeryüzüne öylesine.
Ben gönül ehlini niye seviyorum?
Seviyorum çünkü onlarda zerre kadar fenalık yok. Herkesin birbiri hakkında atıp tuttuğu yalan yanlış yazdığıbelden aşağı vurduğu ortamlarda bile onlar dedikodu yapmazlar. Çirkin söz söylemezler. Kem nazarla bakmazlar. Çünkü bilirler ki kem sözünkem gözün enerjisi insana yapışır. Daima kötü konuşan insanlar omuzlarında ağır bir yükle dolaşır.
Ben gönül ehlini niye seviyorum?
Seviyorum çünkü onlar insanı insana kırdırmazlar. Hiçbir konuda aşırıya gitmezler. Kimseye kin gütmezler. Kalp ehli insanlar bugün Kırgızistan’da olduğu gibi tutup da komşularının evlerinin üzerine kırmızı boyalarla işaret koymazlar. “Bu Özbek “bu K rg z bu filanca bu falanca gibi ayrımlar yapmazlar. Nefrete husumete şiddete çanak tutmazlar. Ben gönül ehlini niye seviyorum? Çünkü onlar hoşça bakarlar cümle âleme. Ve dahi kendilerine. Güzel bakar ve güzel görürler. Enerjileri farklıdır hemen hissedersiniz. Telaşsız kavgasız küfürsüz yaşarlar. Gittikleri her yerde etraflarına daim muhabbet saçarlar.
Kalem ve kelam dünyası daha kavgacı hırslı hırçın. Bu da benim çelişkim işte. Bense ruhen araftayım. Kalem ehlini seviyorum ama kalp ehli başka dostlar onlar bambaşka...
