Sana ait olmayan, senden olmayan şeylere kalbini bağlamak,
yükdür kalbe.
Bir ömür yaşamışsındır da hani, doldurmuşsundur öyle
hiç düşünmeden lüzumsuz şeyleri kendine
kalp yüklenmiştir öyle eften püften şeylerle.
Yorgun, bitap düşmüştür; taşımaktan, yüklenmekten dünyanın
binbir türlü derdini.
Naiftir, ince yapılıdır kalp... taşımaya gücü yeter mi sandın
onca yükü!
Yok yok! Zamanı geldi işte! Dök şu kalbi
nin yüklerini dünyanın kucağına da..
derdin hafiflesin biraz! o nazenin kalbinin yüzü gülsün!...
Bak işte nasıl da kalbin atıyor... nasıl da arıyor...
kendine dost olanı... kendine yar olanı...
Kalbine iyi bak e mi!...
iyi bak ki.. kalp bu!... hangi yöne çevirirsen...
...ALLAH...ALLAH...ALLAH...
