Yeniden Doğuş

-KaLp iLah-i huzur arar-

Göz kulak el ayak halka bakan pencerelerdir. Ancak terbiye olursa Hakk’a bakar.
Terbiye olmazsa göz eskiyanin da gözüdür. Gözün ne suçu var?
Gönlünü agart ki gözün isabetli görsün. Göz neferdir. Suç akilda ve kalptedir.
Nefis terbiye olmazsa akilla kalp de bes kurus etmez.

Hakk’a bakan pencereye gelince o kalptir.
O ruhtur sirdir hafidir ahfadir nefistir.
Allahu Tealâ’nin azametini bu bes pencere ile taniriz.

Kalp huzur-u ilâhîye ve Allahu Tealâ’nin azametine gark olmak ister.
Kalp Allahu Tealâ’yi bilme tanima ve sevmede nihayetsiz bir
istidad ile yaratilmistir. Insanin kalbi kainatin genisligini içine alabilecek
kabiliyettedir. Ama islah olmazsa o kalp dünya muhabbetine gark olur.
Kimisi malina kimisi makamina kimisi siyasetine...

Kalp fotograf makinasi gibidir. Ister eskiyanin ister kötü kadinin istersen
Kâbe’nin resmini çek. Makina’nin suçu yoktur. Suç veya sevap onu çeken eldedir.

Nefsini agartirsan kalp Hakk’in azametini ilâhî muhabbeti ve marifeti çeker.
Terbiye etmezsen fuhsiyati hiyaneti zulmaniyeti çeker.

“Kalp Allahu Tealâ’nin azametini bilecek kadar yüksek kabiliyette yaratilmistir”
dedik. Ama insanoglu bu yüksek kabiliyetini dünyaya dagitip parçaladigindan
azamet-i ilâhîyeyi idrak edemez. Dünyada ilgilendigi her bir seyle
sevgi bagi kurar; mecazi muhabbetlerle gönlünü dagitir.
O sevdigi seylerin hepsi bir gün onu terkettikleri zamanda da feryada baslar.

Ey Allahu Tealâ’yi unutup binlerce sevgililer icad eden kardeslerim!
Allah’i unutarak sevdigin herseyin seni birakip gidecegini unutma!
Gençligini sevdiysen ihtayarlayacak.
Güzel yüzünü sevdiysen yaslanip burusacak.
Dünyadaki sevgililerin seni biraktiklarinda edecegin feryat yerine
ebedi muhabbet olan Allah sevgisi ile neseye sevince gark ol!..

Ruh ilâhî aski ister. Yunus Emre’nin bütün ilâhîleri ruhun bu arzusunun
dile gelisidir. Allahu Tealâ gönlünü ilham ile doldurmus söylemis söylemis...
Yediyüz senedir de biz söylüyoruz bitmiyor. Yoksa eline kalem kagit alip
ne yazayim diye oturmamistir. Keza Hz. Mevlâna’nin yirmibesbin beyitlik
Mesnevi-i Serif’i de askla söylenmistir.

Ahfa izmihlâl ister. Izmihlâl yokluktur. Mademki Halik-i Zülcelâl var
O'nun azameti yaninda ne getirsek yok mesabesindedir; ‘yoktur’ diyemem.

Allahu Tealâ’nin azametine yaratilmis olan bütün mükevvenat sahittir.
Ama azamet-i ilâhiye ile mukayese oldugu zaman yok mesabesindedir.

Su halde Allahu Tealâ’dan gayriyi yok görecek kadar fena yani
yokluk makamina girmek lazimdir. Buna ‘fenafillâh’ denilir.
Yani Allahu Tealâ’nin azametinde yok olmaktir.
Gözünden gönlüden Allahu Tealâ’dan gayriyi çikarmaktir.

-aLinti-

Bir gün nefsime dedim: gel seninle Rabbime gidelim, gelmedi..
Ben de tek basina yürüdüm gittim.. [Beyazid-i Bestâmi]​